تذکره الکترونیکی با جعل هویت بیش از 80 درصد مردم کشور توزیع می شود

شمالی وار
برادران حرف همه تان بجا است ولی مردم عادی چه کرده میتواند اگر رهبران اقدام نکنند. کسانیکه لاف از خراسان بزرگ و ادعا نمایندگی از ملت آریا میزند اینطور ساکت نشسته که گویا هیچ چیزی تغیر نکرده. اگر منافع خودشان نباشد. اپوزیسون درین زمینه میتواند نقش خوب داشته باشد. ولی متاسفانه همه ساکت و نظاره گر هستند. ازینرو رژیم فاشیستی هرچه دل اش بخواهد انجام میدهد. چرا که میداند کسانیکه ادعا فارسی زبانی را دارند خسی شده اند.

سلام خدمت خوانندگان محترم .
این یک پروژه وپلان شوم گروهای ملیت گرای شئیونیزم فاشیزم متعصب قبیله است که روی دست گرفته شده و می خواهند که هویت و بتدریج حتی زبان دیگر ملیتهای محکوم ومظلوم این سر ز مین را بر همیشه محو و نابود بسازند.
دیگر اینکه این ملیت گرایان قبیله با جابجای ملیون ها پشتون پاکستانی در نقاط مختلف کشور و توزیع تذکره های افغانی برایشان می خواهند که عملا ترکیب قومی را به نفع خود تغیر داده و در اینده ادعای اکثریت دروغین رابه اکثریت راستین در جامعه تغیر دهند تا بتوانند حاکمیت تک قومی خود را با لای دیگر ملیت ها مستحکم سا خته و بر همیش صاحب و حاکم درین سرزمین باشند.این دو مورد نمونه از پلان های شوم است که درین سرزمین جریان دارد.
من با نظریات تعدا از دوستان محترم که در فوق در مورد یافتن راهای عملی جلوگیری ابراز نظر نمودند کاملا موافق هستم.به نظر من همین حالا قبل ازینکه عملا توزیع تذکره اغاز گردد ما باید کار و فعالیت خود رادر جهت اگاهی دادن به مردم مظلوم خویش بطور جدی تمرکز دهیم و این فقط توسط نوشتن و افشا گری هااز طریق اطلاعات جمعی روزنامه ها مجلات رادیو ها و تلویزیون ها وغیره ادامه دهیم و مهمتر از همه
برادران خواهران و جوانان عزیز وبخصوص دست اندر کاران محترم یگانه راه جلوگیری و نجات ازین پلان های شوم فقط وفقط اتحاد و همبستگی ما ملیت های محکوم است که تا بتوانیم مثل یک مشت واحد در هر نقطه از کشور در برابر شان ایستادگی کنیم . پلان های شوم شان را افشا ساخته به مردم خویش اگاهی دهیم و قطعا نگذاریم که این پلان های شوم خود را عملی سازند.

تذکره باید به زبان دری نویشته باشد زیرا دری زبانان بیشتراز پشتو زبانان درافغانستان هستند.
سیدعصمت الله نقوی

از دولت فاشیست بیش از این انتظار نمی رود!
تذکره هر افغانستانی باید به دو زبان باشد: یکی زبان مادری وی و دیگری زبان انگلیسی.
از آنجا که زبان های رایج افغانستان بیشتر فارسی و پشتو است باید این دو زبان را بعنوان زبان تذکره ای در کنار ترجمه انگلیسی بکار برد.

به نطر من اگر در تذکره های الکترونیکی از درج هویت قومی صرف نظر شود و عوض آن فقط یک هویت عمومی (هر نام یراکه اکثریت به آن موافق باشد) انتخاب کنند، بهتر است.
زیرا این امر در همه ممالک دنیا مروج است که برای بوجود آوردن روحیه ملی، تمام باشندگان آن مملکت به یک نام معین یاد میشوند، گرچه به ا قوم مختلف متعلق اند.
همچنان از سؤاستفاده و بی عدالتی علیه اقلیت ها جلوگیری میشود. اگر قومیت شخص در تذکره اش درج نباشد، در ادارات و غیره مراجع کمتر تبعیض نژادی یا قومی اتفاق میافتد، زیرا طرف مقابل نمیداند که شخص مراجعه کننده به کدام قوم تعلق دارد.
اینکه تذکره باید به دو زبان رسمی کشور نوشته شود، یک امر طبیعی ست و هیچگونه توجیه شده نمیتواند.

سلام به همه :
سلام به آزاده گان وطن وخدمت آقای سرپرست وزارت مخابرات
خداوند ج در قران پاک میفرماید که (شما را افریدیم وتقسیم نمودیم به قبایل مختلف غرض شناخت یکدیگر تان )آقای سنگین سرپرست وزارت تفرقه افگنی ؟(1) برادران پشتون اگر خودی شما بجای یک شخص که از ملیت دیگر از ین خاک باشد قرار بدیهید مورد پزیرش وجدان تان واقع خواهد شدیا خیر؟ (2)آیا زبان رسمی کشور انگلیسی و پشتو هست یا فارسی پشتو ؟ یا اینکه آقای سرپرست مادرش از لندن آمده زبانی مادریش انگلش بوده ؟
نخیر کور خواند ی آقای سنگین هویت 90 فیصد مردم افغانستان را شما که خیر بادارانت هم هیچ بدی کرده نمیتواند ؟
آقای انگلیس ضرب شست اصلی مردم افغانستای را نخوردهی کا ش تاریخ را میخواند باز افغانستا ن می آمدین ؟باز میفامدین که پدر کلانهای شما چی روز بدی درین خاک داشتند با تمامی وسایل مدرنشان .

با احترام ایماقپور

marg bar kasi ki tasob mekonad dar haqeeqat tasob garha farzandane najayeze pakistan wa iran hastand wa taza kardane atashe nefaq wa wairani afghanistan ast, lotfan az en tabsera ha dast bekashid farsi wa pashto hech mafhomi nadarad wa zaban waseele efham wa tafheem ast az ehsasat gozashta wa ba manteq wa islam rojo karda wa sokhan goyeed

سال گذشته در کابل خواستم که تذکره جدید بگیرم. چون سالهای زیاد در غربت بودم و تنها پاسپورت افغانستانی داشتم و در بعضی امور اداری در افغانستان تذکره لازم بود،خواستم که از راه قانونی و رسمی تقاضای تذکره افغانستانی کنم. دوستان گفتند که کمی پول کارت را زودتر به نتیجه خواهد می رساند. اما من میخواستم همانند هموطنان بی پولم تجربه خود را با ادارات جمهوری اسلامی افغانستان داشته باشم. بعد از سری چهار ساعته به وزارت امور داخله ج. ا. ا. و دیدن چندین ریس و چوچه ریس باید برای حل کارم به کارته پروان میرفتم. تابستان بود هوا گرم اما همچنان به دنبال هدفم بودم.

چاشت بود که به مقصد خود رسیدم. اما دروازه به خاطر اجرای نماز جماعت کارمندان اداره برای یک ساعت محکم بود. مردم با چهرهای خسته و افسرده پشته دروازه بسته منتظر بودند. بسیاری از کندی کار شکایت داشتند و صاحب چوکی را ناسزا میگفتند. خواهری در این میان میگفت که حدود ۲ ماه هست که میخواهد برای طفلش تذکره بگیرد و او را مانند توپ این سو و ان سو روان میکنند. پول نان شب اطفالش را کرایه راه میکند و از کارته پروان به خیر خانه و از کابل به ولایت پروان باید برود. اما بدون نتیجه.
بلاخره دروازه باز شد و جمعیت داخل اداره شد.

با هزار زحمت عریضه ای را دو برابر قیمت اصلی خریداری کردم و به سوی ساختمانی که به من نشان داده بودند حرکت کردم. پس از یک ساعت انتظار وارد اتاق صاحب چوکی شدم.جناب ایشان به لهجه پشتو چیزی گفتند که من متاسفانه همه اش را نفهمیدم ،چون یک ساله بودم که وطنم را ترک کردم و به این علت پشتو را انچنان که باید یاد ندارم. جناب با لهجه بی ادبانه و شکسته فارسی به من فهماند که به ساختمان مجاور پیش معاونشان بروم و بعد خدمت جناب بیایم. طاقتم ارام ارام رو به انتها داشت.

پیش ساختمان مورد نظر انبوه جمعیت مرا باز وادار به انتظار کرد. چهره ها را از پیش دیده بودم و بعضی شکایتها را شنیده بودم.در حال گفتگو با هموطنی بودم که دروازه معاون صاحب باز شد و جمعیت قصد ورود داشت. اما مردی با فحش و ناسزاهای مبتذل به زبان شیرین پشتو سیاه سری را از درون به بیرون انداخت و در را بست. این زن همان خواهر بود که برای طفلش تذکره میخواست. با گریه شروع به نفرین کرد. دلیلش را پرسیدم، گفت به من میگویند که به باز به ولایت پروان برو و عریضه ات را انجا تاپه کن و بعد اینجا بیا. در حالی که کاغذی را که از امضا و تاپه و انگشت دیگر جای سفید نداشت به من نشان میداد، گفت : از ولایت پروان تا حالا تعداد زیادی امضا و تاپه گرفته ام اما انها او را باز پروان روان میکنند.به من میگویند چون شوهرت در ولایت پروان تولد شده ،باید برای طفلت نیز از پروان تذکره بیگیری. اما شوهرم ۲ ماه است که فوت کرده و طفلم و خودم متولد کابل هستیم. نه پول دارم و نه دستی که کمکم کند.

بالاخره خود را تا پیش دروازه معاون صاحب رساندم و به ارامی به در زدم تا اجازه ورود بگیرم. اما این در زدن مانند اعلام جنگ بود. در باز شد و کلمات رکیگی فضا را از خود کرد. جمعیت از ترس پراکنده شد. خون سردی خود را حفظ کردم و با ارامی از او پرسیدم که چرا ناسزا و فحش میدهد؟؟ ایا مشکل روانی دارد؟ ارام شد و با لحن تلخ پرسید که کارم چیست؟ هنوز حرفم تمام نشده بود که عریضه ام را از دستم چور کرد و به پشتو گفت که بیرون منتظر باشم تا که صدایم کنند. بعد از دقایقی نام مرا همراه چندین نام دیگر صدا زدند و داخل شدیم. من در این فکر بودم که جناب فحاش معاون صاحب چوکیست اما او معاون معاون صاحب چوکی بود. درون اتاق باید کفشهایمان را میکشیدیم و انتظار را سلام میگفتیم.

اخر نوبتم رسید و داخل شدم. جناب معاون را با خوش رویی سلامی کردم و با ادب درخواست خود را کردم. معاون صاحب با نگاهی مغرو و سرد چیزی را بر روی عریضه ام نوشت. از انجا خارج شدم و به سوی ساختمان صاحب چوکی میرفتم و سعی داشتم که خط معاون را بخوانم. که متاسفانه قادر به ای کار نبودم. گویی با پا نوشته بود. از صبرم چیزی باقی نمانده بود که اجازه ورود به من داده شد. عریضه را روی میزه جناب چوکی دار گذاشتم . نگاهی به من کرد و با لحنی تمسخر امیز پرسید، چرا اینجا امدی؟ باید به ولایت پروان بروی. چون پدرت انجا متولد شده. در پاسخ گفتم که خودم متولد کابلم چرا باید پروان بروم. گفت قانون است!
عریضه را گرفتم و روبرویش پاره کردم و با خنده گفتم که از قانونتان خوب محافظت کنید.
شام شده بود. به اشنایی زنگ زدم و درخواست تذکره کردم. گفت با ۲۰۰۰ افغانی وزارت داخله بیا. بین ۱۰ دقیقه تذکره قانونی در جیبم بود.
کارهایم که در کابل خلاص شد به المان برگشتم. تذکره افغانستانی را اتش زدم و تقاضای تذکره المانی را دادم . کاری که سالها پیش باید میکردم. بعد از چند ماه خطی از دولت امد و المانی شدم. اما وای بر حال مردمی که در افعانستان زندگی میکنند.

با احترام
معراج الدین

اخبار تازه لحظه به لحظه برای بار اول در افغانستان
http://www.loyghar.com/index.php
هر ۱۰ دقیقه برای ۲۴ ساعت

hello dear freinds
please stop discuss about ethnicity,if go to the countries who creating for our people call you afghan they do not care who you are, come together,united back and dont think about ethinic and build the country,if dig up to other countries population it is the same thing but they built their countries and no discrimination between them,please talk how to solve the problem and get out of all these challenges tajik,hazara,pushtoon ,uzbek...etc,are human please stop it