تذکره الکترونیکی با جعل هویت بیش از 80 درصد مردم کشور توزیع می شود

kasafat ha yak andaza ryazi tanra khub besazed 90dar100 yane che kasif. ke megi 90 dar 100 mardomr afghanistan farsi zaban astan magar kar wa kori?

کسانیکه به زبان پرستی و نژاد پرستی دامن میزند انها جاهیلان و جاسوسهای خارجی(ایران و مرداریستان ) استند ما همه افغان هستم یک جسم و جان هستیم

ببنید اقای عصر دولت شاهی وقاضی زاده!

ببنید ما وشما خیلی ساده استیم ازیکطرف فغان ما ازبیدادگریهای زبانی فاشیسم قبیله بالا گرفته است وازتمام نویسنده ها وشعرا وطنزنویس ها میخواهیم که درین راستا آنچه درتوان دارند بنویسند ولی ازطرف دیگر خود سردبیر سایت که نویسنده ای این مضمون بی سر وپا است ودرعین زمان کلکینچه سایت را به چرندیات افرادی مثل شبیر کاکر ولمر مشایع بازنگهداشته است و لاف آزادیخواهی اش گوش ها را کر کرده است مضمون مرا به دلایل نامعلومی سانسور کرد همان مضمون که جز درسایت جاودان حتی خاوران نیز از نشر آن ابا ورزید چگونه می توانید برفاشیسم زبانی غلبه نمائید؟. آقای ضیا رهین درنامه ایکه برایم ارسال داشت نوشت که:
آقای چنگیزی ازاینکه ما درسویدن زنده گی میکنیم ازنشر این مقاله افشاگرانه شما معذرت میخواهیم. پس اگر کامران ورهین وتو ومن اینقدر ترسو وچبون وبی غیرت استیم چرا مانع کار دیگران میشویم بگذارید که دیگران بخاطر ارمان وعقیده ای که دارند کار کنند

سلام آقای چنگیزی

اگر لطف کنید لینک یا پیوند آن مضمون منتشره خود در جاودان را اینجا بگذارید تا ما هم ببینیم موضوع چی بوده و چرا نشر نشده. آیا حق با شما است یا دیگر دوستان.

محترم هروی اینک لینک مضمونیکه شما ازمن درخواست نموده اید.

http://www.jawedan.com/index.php?option=com_content&view=article&id=3429:-q-q-&catid=52:1388-03-15-21-34-04&Itemid=578

آقای چنگیزی، سلام!
حرف تان به جاست، اما چه باید کرد؟ آیا به راستی بگذاریم آنها هرچه دل شان می خواهد به سر برسانند؟ من می خواهم که به جای اینهمه حرف بیایید کار جمعی بزرگی را آغاز کنیم. بیایید قطره ها را به هم پیوند بدهیم تا دریا شود.

اگر کابلپرس نی، جای دیگر می توانیم این کار را بکنیم. می توانیم یک سایت تازه بسازیم. بیایید به هم ارتباط برقرار کنیم، پول جمع کنیم، حد اقل پول یک سایت را که می توانیم جمع آوری کنیم و با راه اندازی آن کار های خود را به پیش ببریم.

برای این کار، اگر مردم عمل هستیم، بیایید ایمیل همهء کسانی که را که می خواهند در جبههء عدالتخواهی و فاشیزم ستیزی با ما همنوا استتند، بدون در نظر داشت پیشینه های فکری و ایدیولوژیک قبلی شان، یکی شوند. آرمان ها برنامه های خود را مشخص بسازند و به کار عملی آغاز کنند.
حرف بسیار شد، نوحه بسیار شد، شکایت بسیار شد، حالا وقت عمل است که کارد به استخوان رسیده است...

آدرس ایمیل من:

raheelsaboor@hotmail.com

دوستان دیگر نیز باید آدرس خود را بنویسند و کار جمعی را آغاز کنند. شاید دوماه، سه ماه یا شش ماه وقت را بگیرد تا بتوانیم به ترتیب خط مشی و برنامهء کاری موفق شویم. اما در هرصورت باید کار آغاز شود...

بگذار آنهایی که " بار و ریشه را از بیم وغوغای گرانباری " بر می افشانند، با ما نباشند. اما باید برای آرمان مردم خود و پیروزی حق و عدالت قربانی داد. ورنه کسی حق ما را در بشفاب گذاشته برای مان پیشکش نمی کند...

I fully support Mr Daulatshai’s call. We cannot remain silent. We have to move

چنګیزی صاحب، ما از ترس همی تخلص شما کابل پرس را رها نمودیم مګر امروز باز یک سری زدیم که بیبنیم چه ګپ ها است، دیدیم که باز سر و درک شما بود. از کدام نوشته تان یاداوری نموده بودید که حتی کابل پرس و خاوران حاضر نشده اند که آنرا نشر نمایند، یکبار دیګر این حقیر و فقیر وارخطا شد که این دیګر چه رقم مقاله باشد که هیچ کس جرأت نشر آنرا نمیکند. وقتی روی لینک ګذاشته شده توسط جنات عالی کلیک نمودم و آنرا وارخطا وارخطا خواندم دیدم که خدا و راستی اګر هیچ ګپ باشد، خیر وخیریت است. در همین کابل پرس و باز در سایت خاوران چیز های را مردم دیده و شنیده و خوانده اند که از هر کدام آن بوی خون میامد. این نوشته ګګ شما که یک قصه ګګ بیش نبود. ما خدا و راستی بیجا ترسیده بودیم.
عرض آخر بنده:
درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بیشمار آرد

خوش باشید
لمر سرخرود

نظر نيك است محترم دولت شاهى.از يك دست صدا نميبرايد.ما حاضر و اماده يك قدم بيشتر برويد . از صفر شروع و بايد قدم هاى بعدى برداشته شود. ما از حق خود بايد دفاع كنيم.

هموطن عزیز

من آن مقاله افشاگرانه شما را قبلا خوانده بودم . بسیار جالب بود.
اما اینکه چرا کابل پرس و خاوران از چاپ آنها خود داری کردند می خواهم نکاتی خدمت شما عرض کنم.
1 _ شما میدانید کابل پرس مقالاتی را نشر میکند که تنها به این سایت روان شده باشد. البته گاهی وقتها مقالاتی نشر میشود که میبینیم در جای دیگر هم نشر شده. این به این معنا است که مدیریت کابل پرس متوجه نشده که آن مقاله در جای دیگر هم نشر شده. اگر متوجه شوند حتما نشر نخواهند کرد.

2_ شما خود آگاه هستید در مقاله تان به مسائل خانوادگی هم تماس گرفته اید. سخن شما درست است اما باید آدم سند داشته باشد. به هیمین دلیل سایت خاوران هم ازنشر مقاله شما اباورزیده اند. چون آقای ضیاء رهین هم در سویدن اقامت دارند امکان دارد آن افراد به دادگاه از ایشان شکایت کنند که چرا در این مقاله منتشره شما در خاوران به ما اتهاماتی زده شوده .

البته امکاندارد در دادگاه آقای رهین پیروز شوند اما بدرد سرش نمیرزد. باز هم برای آینده اگر که چنین مسائلی پیش نیاد شما یک راه دارید. شما با روان کردن عکس و مشخصات دقیق و آدرس خود و پذیرفتن مسئولیت مقاله تان همراه با مقاله کار خود را محکم کنید. یعنی با قاطعیت مسولیت مطلب را به عهده بگیرید.

باز هم براسی توضیحات بیشتر در خدمت هستم.

پیروز باشید.
فرهنگ دوست.

آقای عصر دولت شاهی سلام بر شما

احتیاجی به درست کردن سایتی دیگری نیست. ده ها سایت درست شده که میتوان هرطور مقاله را در آنها انتشار داد. فقط باید وقت داشت مطالعه کرد و نوشت.

از جمله چندتای از آنها
تاجیک مدایا
http://www.tajikmedia.com/

کوکچه پرس
http://www.kokchapress.com/

آریانانت
http://www.ariananet.com/

خراسان زمین
http://www.khorasanzameen.net/

جمهوری سکوت
http://urozgan.org/

اینجا هم بروید سایتهای مختلف را خواهید دید که بسیاری از آنها با صلیقه شما حتما جور در می آید.
http://www.faratarazmarzha.org/Links/Links.htm

هریک از این سایتها قوانینی دارند که باید قبل از روان کردن مقاله مطالعه کرد.
بازهم اگر خواستید پیوند های بیشتری میگذارم .

آقای دولت شاهی سلام
احتیاجی به سایت درست کردن سایت نو نیست. ما ده ها سایت داریم که میتوان مقالات خود را در آنها انتشار داد.
این هم چند نمونه از آنها
تاجیک مدیا
http://www.tajikmedia.com/
http://www.msmpress.com/
آریانانت
http://www.ariananet.com/
خراسان زمین
http://www.khorasanzameen.net/
کوکچه پرس
http://www.kokchapress.com/
شبکه اطلاع رسانی افغانستان
http://www.afghanpaper.com/
جمهوری سکویت
http://urozgan.org/
اینجا پیوندهای مختلف است که حتما بعضی های شان با صلیقه شما جور در می آید.
http://www.faratarazmarzha.org/Link...
هریک از این سایتها قوانین خاص خود را دارد باید قبل از روان کردن مقاله خوانده شود.
باز هم اگر پیوندی دیگری خواستید در خود مت هستم .

آقای دولت شاهی سلام

احتیاجی به سایت درست کردن سایت نو نیست. ما ده ها سایت داریم که میتوان مقالات خود را در آنها انتشار داد.

اینجا پیوندهای مختلف است که حتما بعضی های شان با صلیقه شما جور در می آید.
http://www.faratarazmarzha.org/Link...

هریک از این سایتها قوانین خاص خود را دارد باید قبل از روان کردن مقاله خوانده شود.

باز هم اگر پیوندی دیگری خواستید در خود مت هستم .

آقای هروی، سلام!
حرف شما کاملاً بجاست. سایت های زیادی وجود دارد و الحق که تاکنون کارهای بس مفیدی هم کرده اند. من گفتم که در پهلوی کار های دیگر، یک سایت بسازیم. هدف ازین سایت این بود که کار منسجم و عملی را آغاز کنیم و تنها یک سایت بازتاب دهندهء کار ما (ارگان) باشد. سایت های زیادی وجود دارند اما کار به گونهء هدفمند و برنامه ریزی شده وجود ندارد. منظورم از برنامه، معنی دقیق و علمی برنامه است. یعنی این که باید اهداف دراز مدت کوتاه مدت تشخیص شوند، برای بدست آوردن آن امکانات، افراد و زمان آغاز و انجام معین گردد. این اهداف پیگیری شوند....

ما بسیار مقاله نوشتیم و بسیار شکایت کردیم، که ضرورهم بود. اما حالا وقت آنست که برای درمان دست به کار شویم. مقاله بس است باید فراخوانی برای عمل داد. ما باید راه های مدنی مبارزه با فاشیزم را جستجو کرده و عملی کنیم. به جاده ها براییم، اعتراض کنیم، بست بنشینیم، در مبارزات پارلمانی شریک شویم....

همهء کسانی که از بیعدالتی و نژاد پرستی و هویت ستیزی و تحمیل و امتیاز گیری بیزارند باید گرد هم بیایند.. اینست هدف من از ساختن یک سایت نو.

اما اگر دست اندرکاران یکی از سایت هایی که شما یاد کرده اید، حاضر باشند برای بدست آوردن همین اهداف کار کرده و سایت شان را محملی برای برآورده ساختن همین اهداف بسازند، ازان باید استقبال کرد. اما اگر این سایت ها از قبل و روی برنامهء دیگری ساخته شده است و نمی توانند حامل دیدگاه های ما باشند، بگذار به کار خود ادامه بدهند. ما سایت دیگری می سازیم. حتی یک وبلاگ هم می تواند این هدف را برآورده سازد.

کار باید از یکجایی آغاز یابد. کار عدالتخواهی برای همه.

حرمت

سلام بدوستان .

دوستان ما کسانی هستیم که سالها به ملا انگلیسی اقتدا کرده ایم ... این پاچه گیر سویدنی چنگیزی شده با یک تیر دوفاخته را شکار کرده اول اینکه زبان اوغانی گویا اکثریت و باید همه انرا بیاموزد دوم لهجه اوغانی غلجایی که با پنجابی مخلوط است بنابر اینکه گویندگانش بیشتر از قندهار بزرگ اند باید جای اوغانی قندهاری یا رسمی کنونی را که بزور بر دیگران تحمیل شده است را بگیرد !!

باچه گیر صاحب اول جرگه های نصوار تان را دایر به یک نتیجه نهایی برسید که زبان کدام گله تان خالص و خوبتر و گویندگانش بیشتر بطور حقیقی رسمیت!!!

باز تمثیل ایل های تان در قدرت را عادلانه تر متعاقب ان تاریخ سازی و قهرمان سازی تان را تول و ترازو کرده زمانیکه بین خود یک مشت یکپارچه و عدالت را تامین کردید باز بیاید سراغ اقوام اصیل وبومی این کشور!!!!

این افسانه های سر منگسک تان را برای انا و نیکه های تان پف کنید ....

مشکل ما با دولت و حزب فاشیستی افغان ملت است نه با پشتون ها. پشتون ها چه نفعی می برند اگر تذکرهء ما به فارسی هم باشد. ما که منکر زبان پشتو نیستیم. این دولت قومگرا و سنگ اناز است که با انکار از زبان فارسی حق ما را پایمال میکند. این دولت است که میان تاجک و پشتون می خواهد درز و نفاق بیندازد. سروکار ما دولت است نه پشتون ها. هیچ پشتون عاقل و با انصافی حاضر نمی شود حق دیگران را بخورد.
هویت قومی ما اگر در تذکره بیان شده بود، چه نقصی برای پشتون ها دارد. چه فاید می کنند پشتون ها اگر مردم دیگر از هویت خود انکار کنند و خود را پشتون بخوانند. انکار هویت ما انکار از حقیقت است و منکر حقیقت کافر (پوشاننده) است.

عصر دولتشاهی صاحب، با وجودی که با همه نظریات شما موافق نیستم اما از نوشته های تان بوی خوش وطنداری و انسایت میاید. با این طرز تفکر که دارید فکرم میکنم که زیاد طرفدار همه نداشته باشید. به طور مثال پوهندوی بصیر کامجو که فعلاً «دکترنت» بصیر کامجو شده باالکل منکر زبان ارجمند پشتو است و همانطوری که به عوض کلمه «پوهندوی» که پشتو است، لغط جدید «دکترنت» را کشف نموده، به زبان پشتو نیز به عوض زبان پشتو «ګویش» پشتو خطاب منماید؟؟؟

صرف یک عرض دوستانه بود کامیاب باشید،
لمر سرخرود

آقای لمر، احتراماتم را بپذیرید!
باور من اینست که ما بخواهیم نخواهیم افغانستان امروزی (هر نامی که سرش می گذارید) سرنوشت ماست، خانهء مشترک ماست. درین خانه هم پشتوزبان است و هم ترکی زبان و هم فارسی زبان. انکار از حضور و هویت یکدیگر در نخستین گام بی ادب ما را می رساند. ادامه و پافشاری برین انکار جهالت ما را ثابت می سازد و دست به کار شدن برای از میان بردن هویت های دیگر جنایتکار بودن ما را... وخداوند ما از این شرور حفاظت کند.

اگر ما داد و فریاد بلند داریم که زبان دری را انکار می کنند و هویت ما را انکار می کنند و آنرا ناحق و غیر انسانی و جنایت و وحشیگری می دانیم، پس چگونه خود نسبت به زبان و هویت قومی دیگران همچو کاری را بکنیم. فاشیزم را فاشیزم و جهالت را با جهالت پاسخ دادن کار ما نیست.

از لطف شما تشکر که نیتی را که در پیام من وجود داشت است دریافته و شناخته اید. این خود ثابت می کند که ما می توانیم زبان یکدیگر را بدانیم و درک کنیم.

جناب لمر! گفته اید طرفدار زیاد ندارم. خدمت شما عرض شود که من مهم نیستم، دیدگاه باید طرفدار داشته باشد. همین که شما از پیام من "بوی خوش" می یابید، برای من کافیست.

شما به سلامت باشید!

جمعیت کفر از پریشانی ماست.

من فکر می کنم نخستین مشکل ما عدم همبستگی ماست. ما هیچگونه تشکل قومی نداشته ایم و نداریم- درهیچ سطح و قدمه یی. حتی آنچه به نام "ستم ملی" یاد شده است، یک تشکل قومی نبود بلکه متشکل از ازبک، هزاره و تاجک بود. حتی پشتونی را هم می شناسم که با دیدن ستمگری های حکام در شمال عضویت ستم ملی را پذیرفته بود. به این معنی که کار ما در سازمانیافته ترین شکلش، انفعالیست. یعنی وابسته به فعل دیگران است و بنیاد ذاتی ندارد. انگیزهء ما از جمع شدن ظلم و فاشیزم است. هر وقت فاشیزم کم شود و رنگ بدل کند، تشکل و مبارزات ما هم از نفس می افتد.

فکر می کنم ما باید تشکل های فرهنگی خود را تقویه کنیم. فرهنگ و زبان فارسی فاشیزم و قومپرستی را برنمی تابد. به سخن دیگر اصلاً مبارزه به نام قوم در فرهنگ ما جای و ریشه ندارد. اما اگر مبارزه به نام معنویت ها، انسانیت، آزادی و حق طلبی باشد، به گفته افسر رهبین اولین گردن از ماست که زیر ساطور دژخیم می رود. اگر تاریخ مبارزات آزادیخواهی و مبازرات مشروطه خواهی و مبارزات علیه اسبتداد کبیر (نادر، هاشم، محمد گل مومند) را در نظر بگیریم، اکثریت این مبارزین فارسی زبانان اند....

شما تصور کنید که فاشیزم برای تحمیل، زورگویی، تلف کردن و غصب ملکیت، دارایی و حتی هویت دیگران توانسته است یک حزب بسازد و پیوسته و دوامدار کار کند. اما ما برای بدست آوردن حق، تامین عدالت، جلوگیری از ظلم و استبداد نمی توانیم جمع شویم. افغان ملت از فاشیست بودن خود نمی شرمد اما اگر ما را ستمی بگویند، تصور می کنیم متهم به کفر شده ایم. مگر ستم ملی چه خواسته است جز عدالت اجتماعی؟ بگذریم ازین که با اشغال کشور توسط شوروی با حزب خلق همنوایی کرد. حزبی که به نوعی داغ همنوایی با بیگانگان ندارد کدامست؟

به نظر من باید دست به جای کار و مبارزهء فردی، دست به دست هم بدهیم. به همدیگر بپیوندیم و با ایجاد حلقات و گروه های کاری به کار جمعی، هدفمند و پیگیر بپردازیم. درین میان ما به چند قلم و یک سایت، یک روزنامه و یک موسسهء نیاز داریم. این کار را می توانیم با کمیت 10 تا 20 نفر آغاز کرده به راه بیندازیم و مرکزی برای بدست آوردن پشتیبانی مادی و معنوی همهء کسانی بسازیم که با اهداف تعیین شده از این موسسه همنوا اند. البته این موسسه نظریات آسمانی و حزبی ارائه نمی کند. بلکه باید تنها و تنها گردآورنده، جمعبندی کننده و بازتاب دهندهء آرای پشتیبانان خود باید باشد.

پس در نخستین گام، ما به ده تا بیست نفر آدم متعهد، پرکار و فداکار نیاز داریم. اگر همین بیست نفر جمع باشند و کار جمعی کنند، باور کنید فاشیزم را به لرزه می آورند. چرا که بنیاد فاشیزم بردروغ، ظلم و حق تلفی و تحمیل استوار است. فاشیزم در بطن و ضمیر خود گنهگار است. کافیست به بیداری وجدان فاشیست ها کمک کنیم.

اینست آنچه به نظر بنده می شود به آن پرداخت. اما این را هم می دانم که نباید چشم به راه کدام قطب زمان و رهبر آسمانی و یا خواجهء خضر نشست. هرکس از ما که با عدالت باور داریم و از از ظلم و اجحاف و تحمیل بیزاریم، با هرچه در توان داریم در برابر ظلم و بیعدالتی کار کنیم: به دمی یا درهمی یا قدمی یا قلمی...

بیایید با نام اصلی خود در میدان بایستیم. دیگر مستعار بازی ها را باید خیر باد گفت. اگربه آنچه می گوییم باور داریم باید آنرا به نام خود ارائه بداریم. اگر ما خود نمی خواهیم پای نظریات خود بایستیم و ازنام خود ازان دفاع کنیم، چگونه از دیگران بخواهیم که آنرا ارزش بدهند.

نخستین کار در سطح انترنت، نوشتن با نام خود ماست. من دوستانی را می شناسم که با نام مستعار می نویسند و اگر از نگاه سطح و سویه و دانش و قدرت نویسندگی آنها را در نظر بگیریم، در تمام قلمرو فاشیزم کسی نیم توانایی آنها را ندارد. اگر این دوستان از آدرس مشخص خود شان مسوولیت نوشته های شان را بگیرند، هریک شان، منحیث یکی از اقطاب عرصهء مبارزه ضد فاشیزم عرض وجود خواهند کرد.

البته همین شخصیت های عزیز ما هریک صاحب گنجینه های بزرگی از دانش و فرهنگ اند. آنها می توانند در عرصه های فرهنگی نیز به رهنمایی و رهگشایی و خدمت بپردازند.
مشکل ما اینست که بیشترین شمار کسانی که عشق به مبارزه علیه فاشیزم دارند، حاضر به حضور حقیقی در صحنه نیستند و آنهایی که در عرصهء فرهنگ و سیاست توانایی کاری را دارند، جرئت پرداختن به مبارزه علیه فاشیزم به گونهء پیوسته و هدفمند نیستند.

پس باید فرهنگیان شناخته شدهء ما علیه فاشیزم بنویسند و کار کنند وهم فرهنگیان مستعار نویس نیز با نام خود به میدان آمده و به کار منظم و برنامه ریزی شده آغاز کنند......

این پیام را با عجلهء نوشته ام. خدا کند پراگندگی آنرا به گردن طبیعت پیامخانه و پیامنویسی در انترنت بیندازید و این پراگنده مطلبم را القا کرده توانسته باشد.