ماده ی 158 قانون اساسی افغانستان حذف شد!

عجب، اکثر اعضای جبهه متحد یک زمانی ظاهر شاه را "واجب القتل" و "ملحد" مینامیدند و مشخص آقای ربانی در یکی از سخنرانی هایش در سال 1988 که در نشریه "مجاهد"‌ ارگان نشراتی جمعیت اسلامی افغانستان بطور کامل چاپ شده ظاهر شاه را با کلمات ذیل مورد حمله قرار داده بود: "كثیف"، "مسول تجاوز روس"، "قاتل یك ملیون و نیم مردم مسلمان افغانستان"، "شاهی كه یك عمر ما را در جهل و ذلت نگهداشت"، "عشق باز"، "شهوتران" و ...

ولی امروز اینان آمده در مدح وی مینویسند و تمامی رهبر صاحبان جهادی سر جنازه اش جمع شده و هرکدام میکوشید پیشتر از دیگری برایش ادای احترام نمایند و در مصاحبه هایشان از کارکرد های مثبت و اینکه وی بزرگورا و ... است یاد میکردند. امروز دیدیم که سیاف و ربانی و محقق و خلیلی و فهیم و قانونی و دیگران همه در صف اول نماز جنازه این "کثیف" و "شهوتران" و ... را ادا کردند!!

راستی که به گفته مردم ما اینان "اخوان الشیاطین" اند، و سیاست را مثل بازیچه در خدمت منافع گروهی و شخصی و تنظیمی خود بکار گرفته که در اثر آن طی بیش از دو دهه اخیر افغانستان را ویران و برباد و ماتمدار ساختند.

شما زنده و جاويد باشيد خواننده ی عزيز. اميدوارم اين فرصت را، همه غنيمت بشماريم و گفت و گو کنيم. کابل پرس^? شما جوان است و در راه تازه ی ژورناليزم در افغانستان، فراز و فرود بسيار دارد.

Akram Yari is considered the founder of the Revolutionary Communist movement[1] of Afghanistan. He was the leader and founder of the Progressive Youth Organization (PYO), a Maoist organization which was formed on October 6, 1965. PYO published a magazine by the name of Shola e Jawid (Eternal Flame). Akram Yari opposed the government of Zahir Shah, the Islamic fundamentalists, and the pro-Soviet People’s Democratic Party of Afghanistan (PDPA). PYO adhered to Marxism-Leninism-Mao Tse-tung Thought, and called for the overthrowing the old order by revolutionary armed struggle.

Under Akram Yari’s leadershiop, PYO had strong support among the masses of workers and students in the cities of Afghanistan. PYO could mobilize thousands of people in its demonstration and political actions. PYO led new-democratic movement, which had huge support among workers, students, and other oppressed segments of society, clearly was the biggest mass movement in Afghanistan. Among the people of Afghanistan, the movement that PYO led is famous by the name of Shola-e-Jawid and its members were commonly known as the Sholais (Flamists), after the name of their journal.

Akram Yari was a teacher and propagator of Marxism and introduced Marxism to a large number of intellectuals and political activists in Afghanistan, among them Dr. Faiz Ahmad, founder of Afghanistan Liberation Organization (ALO).

In 1978 the pro-Soviet PDPA came into power through a military coup. The PDPA government began a crack-down on PYO cadres. Akram Yari was arrested and later killed by the PDPA government. The exact conditions surrounding his death is not known.

Mohammad Tahir Badakhshi (1933 - 1979) (Persian: محمد طاهر بدخشی) was a cultural and political Tajik activist in Afghanistan. He was the founder of SAZA (Revolutionary Organisation of Hardworkers of Afghanistan)(Persian: سازمان انقلابی زحمتکشان افغانستان).

[edit] Biography
Tahir Badakhshi did his primary studies in Badakhshan, and then moved to Kabul for continuing his higher studies in economics and law at the University of Kabul. During this time he was very close to a Kabul based literature scene under the influence of Sufi poet Ghulam Sarwar Dehqan Kabuli and poet Khalilullah Khalili, both of which were supporters of Habibullah Kalakani.

He began contacting a broad circle of urban intellectuals with activities in the field of culture and politics. He was narrow connected to the avangardist writers and poets like his friends Wasef Bakhtari and Azam Rahnaward Zariab, who were the primary sources of the contemporary poetics and fiction of Persian literature in Afghanistan. He was active involved in literature circles of Kabul.

He was a co-ordinator of the first congress of People’s Democratic Party of Afghanistan, the first left democratic party in Afghanistan. He left it in 1964 after the membership of Hafizullah Amin who had a suspected prehistory of ethnicentric chauvenist activities in the south of counry and and recently returned from the United States. He soon created the "Mahfili Intezar" (Waiting circle) movement and later the SAZA Political movement speaking out for the basic political rights and for amelioration of economic and educational conditions for all non-Pashtun poeple in Afghanistan.

The contemporary political background was built by some third world emancipation movements like Vietnam, Cuba, Palestine, African anti-colonial activities and was orientated on Non-Aligned Movement. His movements were mainly against the Pashtun ethno-dominance, asking for equal rights of other ethnicities in Afghanistan. The political organization he led was called as Setami Milli (National Oppression) by the royal regime and leftist opponents such as People’s Democratic Party of Afghanistan and especially by Hafizullah Amin.He also in the 70s started collecting Ghulam Sakhi Dehqan Kabuli’s poetry into a divan with Muhamad Yusuf Nazari, while he also wrote the introduction with his pen name Abu Zar Waisi.

He continuited his work in the Ministry of Education during the regime of Nur Muhammad Taraki. He was arrested. By the government of Hafizullah Amin in 1979, he was killed under the name of anti-government activists.

His 20th death anniversary was held in Dushanbe in 2000 by the Institute of Oriental Studies.

عبد الخالق هزاره

عبد الخالق فرزند مولا داد در سال 1295 شمسی به دنیا آمد. غلام جیلانی خان چرخی عبدالخالق هزاره را شامل مکتب نجات ساخت و مانند اولاد خود در تربیت خالق توجه میکرد.محمد نادر شاه خان در اثر مخالفتی که با خاندان چرخی داشت غلام جیلانی خان چرخی راهمراه با هجده تن دیگر از اعضای خاندان چرخی بقتل رسانید. عبد الخالق به تمام خاندان چرخی و به خصوص به شاه بی بی، خانم غلام جیلانی که مانند مادر علاقمندش بود احترام داشت صالح پرونتا میگوید که عبدالخالق یک جوان جدی ـ محکم ـ گرمجوش و تا حدی عصبی مزاج و دارای صفات مردانه بود خالق اساساً به انتقام خون غلام جیلانی خان مربی خود به این کار اقدام کرد. بعد از قتل نادر خان عبد الخالق به وضع نا مطلوبی کشته شد و همچنین پدر کاکا و تعداد دیگر از اقاربش بقتل رسیدند و حفیظه خواهر خورد سالش نیز در زندان از میان رفت. توجه بیش از حد مولاداد پدر خالق - وی را بیک مبارز بی باک ضد استبداد مبدل کرد. خالق هزاره فرزند فقر و محرومیت، وارث رنج های بیکران مردم خود بود او فولادی بود که در کوره فقر و رنج توان فر سای پدر و مادرش آبدیده تر میشد. بعد از ظهر ماه جدی سال 1312 شمسی قبل از کشیدن به دار اعضای بدن خالق هزاره را قطعه قطعه کردند که به دار آویختن نر سید. خالق قبل از شهادت 17 ـ 18 سال داشت و به تعداد21 تن از اعضای خا نواده و منسوبین خالق بدین رابطه کشته شدند.

درود به ارواح پاک اکردم یاری، طاهر بدخشی و قهرمان ستم ستیزی عبدالخالق هزاره که برای بیداری مردم محروم از جان خویش گذشتند. مرگ روباه پیر محمد ظاهر را به ارواح پاک شان تبریک می گویم. مرگ این خاین را به تمام مردم افغانستان مخصوصا اقوام محروم کشور تبریک می گویم.

شهيد عبدالخالق هزاره، فرزند مولاداد جاغوري از بردگان سپه سالارغلام حيدرخان چرخي ومادري ازکنيزگان ارزگاني که باضرب گلوله نادرشاه را اعدام انقلابي نمود.

مبارکباد مرگ ظاهر یک احمق تنبل برای اقوام محروم

عبدالخالق از قهرمانان ملی وطن ماست. ما امروز هم به آزادیخواهان و از جان گذشتگانی مثل عقدالخالق نیاز داریم. برجسته ساختن هزاره بودنش جایی را نمی‌گیرد، وی قبل از هزاره بودن یک افغان بود و عاشق وطنش وی نه تنها به ملیت هزاره بلکه به تمامی ملیت های وطن ما تعلق دارد و امروز همه نام بزرگش احساس غرور مینمایند.

کسی که وی را "تروریست" میداند شاید تعریف "تروریست" را از زبان جورج بوش شنیده باشد و به آن معتقد باشد.

ما به این نوع به اصطلاح تروریست ها در وطن خود نیاز داریم. در اوضاع و شرایط خاصی اعدام انقلابی بعضی شخصیت ها میتواند مفید واقع شود و باعث سریعتر شدن چرخ تاریخ گردد.

مثلا اگر همین امروز کسانی یافت شوند که گردن خوکی سیاف و ربانی و گلبدین و ملاعمر و فهیم و دوستم و چند جنایتکار دیگر از این نوع را از گردن شان جدا کند، باعث تغییرات مهمی در کشور شده راه برای یک آینده بهتر باز خواهد شد. اما این عبدالخالق ها چه وقت و از کجا سر بدر خواهد کرد، باید منتظر باشیم.

عبدالخالق از قهرمانان ملی وطن ماست. ما امروز هم به آزادیخواهان و از جان گذشتگانی مثل عبدالخالق نیاز داریم. برجسته ساختن هزاره بودنش جایی را نمی‌گیرد، وی قبل از هزاره بودن یک افغان بود و عاشق وطنش وی نه تنها به ملیت هزاره بلکه به تمامی ملیت های وطن ما تعلق دارد و امروز همه به نام بزرگش احساس غرور مینمایند.

کسی که وی را "تروریست" میداند شاید تعریف "تروریست" را از زبان جورج بوش شنیده باشد و به آن معتقد باشد.

ما به این نوع به اصطلاح تروریست ها در وطن خود نیاز داریم. در اوضاع و شرایط خاصی اعدام انقلابی بعضی شخصیت ها میتواند مفید واقع شود و باعث سریعتر شدن چرخ تاریخ گردد.

مثلا اگر همین امروز کسانی یافت شوند که گردن خوکی سیاف و ربانی و گلبدین و ملاعمر و فهیم و دوستم و چند جنایتکار دیگر از این نوع را از گردن شان جدا کند، باعث تغییرات مهمی در کشور شده راه برای یک آینده بهتر باز خواهد شد. اما این عبدالخالق ها چه وقت و از کجا سر بدر خواهد کرد، باید منتظر باشیم.

جناب محترم! ايا كشتن شهيد غلام نبي خان جرخي به نظر شما جطور تعريف ميشود.........؟ شما صرف كشتن ان افغان ملي را يك بار در جشمان خود مجسم كنيد و خود راجع به بدر بابا ملت نادر خان باز قضاوت كنيد.

دوست عزیزیکه نوشته است عبدالخالق هزاره یک تروریست بود. راستی که کشتن عمل غیرانسانی است ولی کشتن های نادر غدار و جد اندر جدش و بچه ها نوه هایش با کشتن عبدالخالق هزاره بسیار فرق دارد. مثل کشتن یک افغانستانی توسط روس یا آمریکا و کشتن یک متجاوز انگلیسی و روس و آمریکایی توسط یک افغانستانی. دوستان و وطندارانی که ظاهرشاه را بابای خود میداند برایشان تسلیت عرض می کنم. خصوصا فرخنده جاغوری !!!! که شدیداً ظاهرشاه را بابا میداند ولی من اصلا نتوانستم دلیل بابای ظاهرشاه را بر ملت افغانستان پیدا کنم چرا که ظاهرشاه و پدرانش و فرزندانش برای افغانستان چیزی کاشته است که ما درحال دروش هستیم یعنی بدبختی و سیه روزی تمام عیار. کسی که یک سره به بحران های دهه اخیر چسپیده است و بحران های امروز مارا به دهه نود خلاصه می کند یا اینکه میخواهد خاک به چشم مردم بریزد که ریشه بدبختی و سیه روزی امروزما که در گذشته و از بدو تاسیس کشوری به نام افغانستان تا امروز را نتواند ببیند. یا اینکه بسیار خوش خیال هستند و دربرابر تمامی مظلومان و قربانیان حاکمان نالایق و بی وجدان چیزی به نام وجدان را فراموش می کنند.

سلام دوستان مرک این خاین ملی به همه که واقعآ یک عید است مبارک باد

آقای سرابی،

این قدر دیوانگی نکن. تمام دوستان پیام مرا می توانند بخوانند. من به صورت روشن گفته ام که من از محمد ظاهر خوشم نمی آید خوش نیامدنم از او باعث نمی شود که بر نقایض و کمبودهای کارهای اجتماعی او و یا شخصیتی او چشم بپوشم. اما هیچگاه نمی شود به صورت عادلانه و درست قضاوت کرد مگر اینکه زمینه های اجتماعی یک پدیده و عمل کرد را مطالعه کرد. من حتی به شما نمی گویم که چنین یا چنان کنید. فقط نظرم را گفته ام. من یک بابا دارم. هیچ کسی دیگی یا خوب یا بد بابای من نیست. کسی را بابای من منسوب کردن زیبنده ای آدم باسوادی مثل شما نیست. من باور دارم اگر من کسی را بابای شما بگویم ناراحت خواهی شد. شما اگر با اندیشه ای من مخالفت دارید مهم نیست. می توانید آن را عاقلانه و مودبانه نقد کنید تا همه بر کژی و نادرستی آن آگاه شوند. این کار شخصیت شما را هم پیش خوانندگان بزرگ و قابل احترام می سازد. اما با کنایه و برخورد کودکانه شما هیزم در تنور بی خردی می اندازید و این کار نه به سود هزاره ها است و نه به سود کشور مشترک ما و افغانستانی ها.

من فکر می کنم هزاره ها یک قوم بزرگ استند. تعدد فکر و اندیشه در میان شان گسترده است. ما حق نداریم هر کسی را خواستیم هزاره بگوییم و هر کسی را که نخواستیم نگوییم. هزاره های کمونست داریم، جهادی و اسلامیست داریم، طرفدار شاه داریم، هزاره های لیبرال داریم، هزاره های نادان داریم و هزاره های دانا داریم. هزاره ها ضرورتا افغانستانی هم نیستند. ما هزاره های پاکستانی و ایرانی و سوری و ... هم داریم. پس می بینید که قالب زدن اندیشه و فکر ملیونها انسان نه یک کار عملی است و نه یک کار عاقلانه.

من راستش دوست ندارم که دوستانی مثل محقق روزی تمام مردم را به دشمنی در مقابل سیاف تحریک می کنند و روزی دیگر با او طرح دوستی می اندازند و کاکازاده می شوند.

من طرفدار حقوق مساوی هزاره ها با دیگران هستم. از تبعیض و ظلم بر هر قوم و به خصوص قوم خودم هزاره ها نفرت دارم. من افتخار می کنم که یک هزاره هستم. اما با همه ای اینها من دوست دارم مسایل را با مغز خودم و با بی طرفی و به دور از احساسات بررسی کنم. بروید در هزاره جات و مکتب های نمیه ویران را ببینید و از مردم بپرسید که آنها را کی ویران کردند. بروید در دایکندی از مردم بپرسید که هفتاد هزار کشته در جنگهای داخلی میان کی ها بر جای ماند. بروید از مردم جاغوری بپرسید که چقدر به اسم این و آن همدیگر را کشته اند. خلاصه آنچه من می خواهم بگویم این است که عقب ماندگی کشور ما دلایلی اجتماعی تاریخی بسیار دارد و کم کاری و تنبلی و تعصب قومی شاهان یکی از عوامل است.

در ضمن من می خواهم توجه تان را به تسلیت نامه ای آقای کریم خلیلی جلب کنم. این تسلیت نامه را می توانید در سمت راست بالای وبسایت حزب وحدت اسلامی افغانستان بخوانید و بعد شما خواهید دانست که ظاهر خان را چه کسانی بابا می گویند:

"بسم الله الرحمن الرحيم
انالله و انا اليه راجعون

با کمال تأسف و تأثر، ارتحال غم‌انگيز اعليحضرت محمد ظاهر شاه باباي ملت را به جلالتمآب حامدکرزي رئيس جمهور، خانوادة محترم آن مرحوم و ملت بزرگ و غم‌ديدة افغانستان تسليت عرض نموده و اين مصيبت المناک را ضايعة جبران ناپذير ملي و تاريخي مي‌دانم.
تاريخ معاصر و مردم افغانستان، خدمات بزرگ و ارزندة ايشان را در زمان زمامداري بخصوص دهة دموکراسي که ضامن صلح و امنيت سراسري و انفاذ قوانين مدني بود هرگز فراموش نخواهد کرد.
حمايت همه جانبه و قاطع از جهاد و مقاومت مردم عليه اشغالگران و تجاوزگران، ايفاي نقش مهم و تأثير گذار در کنفرانس بن و تلاش در جهت بنيانگذاري افغانستان نوين، تدوير لويه جرگه اضطراري و قانون اساسي و تأمين وحدت ملي و حمايت از دولت انتخابي مردم افغانستان از عملکرد هاي دلسوزانه و بيادماندني آن مرحوم مغفور است.
آرزوي باباي ملت همواره آرامي و آبادي مردم افغانستان بود و از هيچ‌گونه تلاشي در اين زمينه دريغ نکرد؛ تا سرانجام داعي اجل را لبيک گفت و ملت بزرگ افغانستان را در فقدان خود به سوگ نشانده و به جاودانگي پيوست.
از خداوند بزرگ، براي آن مرحوم فردوس برين و براي بازماندگان و ملت سوگوار افغانستان، صبر و شکيبايي استدعا مي‌نمايم.

محمد کريم خليلي
معاون دوم رياست جمهوري ا.ا. "

آقای سرابی،

این قدر بی انصافی نکن. تمام دوستان پیام مرا می توانند بخوانند. من به صورت روشن گفته ام که من از محمد ظاهر خوشم نمی آید خوش نیامدنم از او باعث نمی شود که بر نقایض و کمبودهای کارهای اجتماعی او و یا شخصیتی او چشم بپوشم. اما هیچگاه نمی شود به صورت عادلانه و درست قضاوت کرد مگر اینکه زمینه های اجتماعی یک پدیده و عمل کرد را مطالعه کرد. من حتی به شما نمی گویم که چنین یا چنان کنید. فقط نظرم را گفته ام. من یک بابا دارم. هیچ کسی دیگی یا خوب یا بد بابای من نیست. کسی را بابای من منسوب کردن زیبنده ای آدم باسوادی مثل شما نیست. من باور دارم اگر من کسی را بابای شما بگویم ناراحت خواهی شد. شما اگر با اندیشه ای من مخالفت دارید مهم نیست. می توانید آن را عاقلانه و مودبانه نقد کنید تا همه بر کژی و نادرستی آن آگاه شوند. این کار شخصیت شما را هم پیش خوانندگان بزرگ و قابل احترام می سازد. اما با کنایه و برخورد کودکانه شما هیزم در تنور بی خردی می اندازید و این کار نه به سود هزاره ها است و نه به سود کشور مشترک ما و افغانستانی ها.

من فکر می کنم هزاره ها یک قوم بزرگ استند. تعدد فکر و اندیشه در میان شان گسترده است. ما حق نداریم هر کسی را خواستیم هزاره بگوییم و هر کسی را که نخواستیم نگوییم. هزاره های کمونست داریم، جهادی و اسلامیست داریم، طرفدار شاه داریم، هزاره های لیبرال داریم، هزاره های نادان داریم و هزاره های دانا داریم. هزاره ها ضرورتا افغانستانی هم نیستند. ما هزاره های پاکستانی و ایرانی و سوری و ... هم داریم. پس می بینید که قالب زدن اندیشه و فکر ملیونها انسان نه یک کار عملی است و نه یک کار عاقلانه.

من راستش دوست ندارم که دوستانی مثل محقق روزی تمام مردم را به دشمنی در مقابل سیاف تحریک می کنند و روزی دیگر با او طرح دوستی می اندازند و کاکازاده می شوند.

من طرفدار حقوق مساوی هزاره ها با دیگران هستم. از تبعیض و ظلم بر هر قوم و به خصوص قوم خودم هزاره ها نفرت دارم. من افتخار می کنم که یک هزاره هستم. اما با همه ای اینها من دوست دارم مسایل را با مغز خودم و با بی طرفی و به دور از احساسات بررسی کنم. بروید در هزاره جات و مکتب های نمیه ویران را ببینید و از مردم بپرسید که آنها را کی ویران کردند. بروید در دایکندی از مردم بپرسید که هفتاد هزار کشته در جنگهای داخلی میان کی ها بر جای ماند. بروید از مردم جاغوری بپرسید که چقدر به اسم این و آن همدیگر را کشته اند. خلاصه آنچه من می خواهم بگویم این است که عقب ماندگی کشور ما دلایلی اجتماعی تاریخی بسیار دارد و کم کاری و تنبلی و تعصب قومی شاهان یکی از عوامل است.

در ضمن من می خواهم توجه تان را به تسلیت نامه ای آقای کریم خلیلی جلب کنم. این تسلیت نامه را می توانید در سمت راست بالای وبسایت حزب وحدت اسلامی افغانستان بخوانید و بعد شما خواهید دانست که ظاهر خان را چه کسانی بابا می گویند:

"بسم الله الرحمن الرحيم
انالله و انا اليه راجعون

با کمال تأسف و تأثر، ارتحال غم‌انگيز اعليحضرت محمد ظاهر شاه باباي ملت را به جلالتمآب حامدکرزي رئيس جمهور، خانوادة محترم آن مرحوم و ملت بزرگ و غم‌ديدة افغانستان تسليت عرض نموده و اين مصيبت المناک را ضايعة جبران ناپذير ملي و تاريخي مي‌دانم.
تاريخ معاصر و مردم افغانستان، خدمات بزرگ و ارزندة ايشان را در زمان زمامداري بخصوص دهة دموکراسي که ضامن صلح و امنيت سراسري و انفاذ قوانين مدني بود هرگز فراموش نخواهد کرد.
حمايت همه جانبه و قاطع از جهاد و مقاومت مردم عليه اشغالگران و تجاوزگران، ايفاي نقش مهم و تأثير گذار در کنفرانس بن و تلاش در جهت بنيانگذاري افغانستان نوين، تدوير لويه جرگه اضطراري و قانون اساسي و تأمين وحدت ملي و حمايت از دولت انتخابي مردم افغانستان از عملکرد هاي دلسوزانه و بيادماندني آن مرحوم مغفور است.
آرزوي باباي ملت همواره آرامي و آبادي مردم افغانستان بود و از هيچ‌گونه تلاشي در اين زمينه دريغ نکرد؛ تا سرانجام داعي اجل را لبيک گفت و ملت بزرگ افغانستان را در فقدان خود به سوگ نشانده و به جاودانگي پيوست.
از خداوند بزرگ، براي آن مرحوم فردوس برين و براي بازماندگان و ملت سوگوار افغانستان، صبر و شکيبايي استدعا مي‌نمايم.

محمد کريم خليلي
معاون دوم رياست جمهوري ا.ا. "

آقای نوزادوال! در باره ظاهر «شرم ملت» از ده ها و صدها مورد عیب و نقص و بی کفایتی، غفلت، جفا به حق مردم، بیخبری از درد و مشکلات ملت، و خوشگذرانی و عیاشی و دختر بازی و فحاشی و... که بگذریم یک سوال از شما میکنیم که ظرف 40 سال در ساحه تعلیم و تربیه و باسواد ساختن مردم چه کار کرد و این فقر سواد در بحران و تباهی کشور چه نقشی داشته؟ شما میگوید دوره صلح و آرامی بوده. بهتر است بگویی دوران رکود و خواب بوده

با عرض احترام ،

من کاملاً موافق با هر نظری که در راه مبارزه با بیسوادی کمک کند هستم. ولی دوستان عزیز باید متوجه باشید که شخصی به نام داکتر صدیق ویرا مشاور وزیر معارف افغانستان یک شخص فوق العاده متعصب (حتی میشود که او را فاشیست نیز صدا زد) که صرف از پشتونیزم صحبت میکند و کاملاً طالب بودند و هستند، در کانادا افغانهای مقیم تورنتو و بعضی شهر های دیگر او را خوب میشناسند، او فعلاً با یکتعداد کانادائیان چپی در قسمت نقش کانادا در افغانستان کار مینمایند که عساکر کانادائی از افغانستان خارج شود که حتی خودش بیانیه های در بعضی پوهنتون های کانادا داشته است. و از مقابله کانادائیان و عساکر افغان با طالبان کاملاً مخالف میباشد او خود نماینده طالب و طرفدار صلح با طالبان میباشد، و همیشه کوشش دارند تا برای طالبان زمان بخرن و از حمله های هوایی و زمینی دولت و قوای ائتلاف را در حذر دارند.

او در همین سمت هم تمام توجه و انرژی خود را در راه تدریس زبان پشتو بحیث زبان اول و اصلی در معارف افغانستان به خرچ میدهد لطفاً در باره او تحقیق شود تا با آقای اتمر که حتی خواهان تدریس زبان کامل پشتو در بعضی مکاتیب شهر کابل میباشند . اقای ویرا یک سمت دیگر نیز دارند که معاون پروفیسور مجددی در کمیسیون صلح با طالبان میباشد.

باید بگویم که من در بالا پیام خلیلی را فقط به عنوان مثال آورده ام ورنه در سیاستبازی های جناههای این حزب و یا احزابی دیگر، طرفدار و یا طرفمدار کسی نیستم و نه باور دارم که احزاب مثل حزب وحدت و آدمهای مثل خلیلی و محقق و محسنی و اکبری می توانند برای هزاره ها نجات بخش باشند اما حضور شان را بهتر از نبود شان می دانم. بیرون آوردن رهبری از هزاره ها را از چنگ آخند ها و ملاها من یکی از بزرگترین چالشها برای هزاره ها و روشنفکران هزاره می دانم.

در ضمن از اقای سرابی معذرت می خواهم که گفتم دیوانگی نکن. کمی عصبی بودم از اینکه محمد ظاهر را بابای من گفته بود ورنه این کار را نمی کردم.

خداوند یار همه ای ما

او بیادر تو خالق ازاره ره تروریست میگی. مگر دیوانه شدی. خی تمام مردم وطن تروریست استن که کدی روسا جنگ کدن. جان بیادر کمکی حیا کن. خالق ازاره قهرمان جوانان افغانستان اس او خلیفه بلای ته ببره

فرخنده جان رای ته تفییر دادی. امی سرابی صایب آدمت کد. همیشه اینه امیته خوب خوب گپای فامیده بزن نه کی بری یک احمق گریان کنی که شاه بود. بر پدرش لعنت که ار چه بود مگه ملته بدبخت ساخت

فرخنده جاغوری؟؟!!
تو هم به من نگو که برو دایکندی و یا جاغوری برو چرا که با دایکندی نشینان زیادی نشسته ام و هم صحبتی و هم نشینی دارم و خودم بزرگ شده جاغوری هستم. من منظورم بابای که شما فکر کردین نبود بلکه همان بابای بود که شما وقتی اسم باچه نادر غدار را می بردید بابای ملت می گفتین. شما خود را ملت و ظاهرشاه را بابای تان می دانستید. ولی زنده باد همان روشنفکری افغانستانی که گفت اگر ظاهرشاه بابای ملت است و من یکی از همان ها پس برپدرم لعنت . ولی خوب نظرت را بخوان : در یک جای به یک همشهری ات به خاطر یک شاه عیاش و دیکتاتور و دیکتاتور زاده طوری صحبت کرده ای که تو یا یکی از شما به جاغوری مکتب داده است. دوست عزيز، در همان دوره اي حكومت باباي ملت جاغوري ات داراي مكتب بود. شاید محمدظاهر از تپه نادر اگر کفنش را پاره کرده میامد که منت مکتبش را به جاغوری بدهد اینچنین نمی گفت و حق هم نداشت که چنین بگوید. دیگه اینکه آقای عزیز عقده مند گفتی. فرخنده بیگم بله درافغانستان مردم زیادی عقده مند هستند ولی عقده مند بودن یعنی بی عقلی و دیوانگی نیست. درافغانستان عقده مند بودن جای تعجب ندارد فقط فرقش را فکر کن و پیدا کن که از طرف کی ها عقده مند هستند؟نزدیک به سه قرن دیکتاتوری و ظلم و محرومیت و تاراج و غصب کردنها به راستی نتیجه اش عقده مندی مردم نیست دربرابر حاکمان دیکتاتور و مستبد گذشته؟ فرخنده ... تو می توانی بدتر از دیوانگی کن یا نکن به من بگویی من باکی ندارم چرا که دیوانگی نکن یا بکن گفتنت به من قابل تحمل تر از حمایتت از ظاهرشاه (به گفته شما بابای ملت) گفتن و منت کار نکرده ظاهر را به سر مردم جاغوری گذاشتن است.