"طلوع"، مشاطه‌گر خاینان و جانیان

همه میدانستند که "طلوع" در خدمت "جبهه ملی" قرار دارد، اما تصور نمی‌کردم به این صورت مفتضح و بیشرمانه دست به سانسور بزند در حالیکه همه روزه ظاهرا با کریم خرم وزیر اطلاعات فرهنگ (بخوانید ضد فرهنگ) و لوی سارنوال جبار ثابت درگیری دارد که گویا اینان مانعی در برابر آزادی بیان و مطبوعات در کشور هستند!! اما خود "طلوع" عملا بدتر از دو گلبدینی مفلوک، در خدمت منافع جنگسالاران و ستمکاران زیرکانه کار میکند.

البته سانسور امروزی ملالی جویا در طلوع پدیده جدیدی هم نیست، همه به خاطر دارند که چطور دلقکان برنامه "زنگ خطر" بار ها کوشیده اند ملالی جویای عزیز را به زعم خود مسخره کنند و باری هم با توطئه همین تلویزیون جنایت سالاران بود که زمینه اخراج غیرقانونی ملالی جویا در پارلمان گرگان مطرح و عملی شد.

اما چرا ملالی جویا سانسور میشود؟ پاسخ برای همه روشن است، چون ملالی جویا با استقامت و شهامت و مبارزه‌اش علیه تمامی دشمنان وطن ما همچون تیریست که قلوب سیاه و پرطینت جنایتکاران و وطنفروشان "جبهه ملی" و سایر دشمنان وطن را هدف گرفته، هرکدام از ایستادگی یک افغان وطندوست و مبارز و آنهم از جنس زن که ماسک های شانرا دریده و میدرد، در خود می‌پیچند و چون چیزی در جانته ندارند، سفیران فرهنگی شان را به کار می‌گمارند که همانا تحصیل کرده ها (نمی خواهم با روشنفکر نامیدن اینان به این مقوله توهین نمایم) در "طلوع" مثل رهنورد زریاب، پرتو نادری، سمیع حامد و .... اند تا در کنار ایرانیزه کردن افغانستان، علیه این دختر قهرمان تبلیغات راه اندازند و تا میتوانند هر خبری در ارتباط به وی را زیر قیچی سانسور شان قرار دهند.

ولی در همین طلوع همه روز بینندگان شکنجه شنیدن سخنان خاینانه، جنگسالار پسند و یا در بهترین حالت خنثی کسانی چون صدیق چکری، ملک ستیز، شکریه بارکزی، جعفر رسولی، فهیم دشتی، خلیل رومان، دین محمد مبارز راشدی، فاضل سانچارکی، بشیر بیژن، هلال الدین هلال، فوزیه کوفی، جنرال عظیمی، احمد ضیا رفعت، وحید مژده، صبغت اله سنجر، محی‌الدین مهدی، صالح محمد ریگستانی، احمد سعیدی، داوود سلطانزوی، قدریه یزدان پرست، ستانکزی، منیژه باختری و دههای دیگر را باید متحمل شوند، و هیچگونه محدودیتی برای اینان وجود ندارد چون همه در خط سیاست ننگین "طلوع" روان اند.

زریاب، پرتو نادری و همجنسانش در "طلوع" بخاطر چند کلمه درین روزها متواتر کف بر دهان می‌آورند و طوری هیاهو راه انداخته اند که گویا حل قضیه افغانستان در استفاده از همین کلمات نهفته، خود فراموش میکنند که قبل از اینکه کریم خرم، نابخردانه و فاشیست وار چند خبرنگار را بخاطر کاربرد این کلمات مجازات کند، این عمل بیشرمانه بوسیله شخص رهنورد زریاب در تلویزیون "طلوع" عملی شده بود و به همه گزارشگران این تلویزیون اخطار داده بود که در صورت کاربرد کلمات "پوهنتون"، "شاروالی" و ... ده دالر از معاش شان کسر خواهد شد.

اما وی در برنامه "گفتمان" طلوع دروغ گفت، در صورتیکه دوستانیکه با آن تلویزیون کار میکردند، این نکته را بار بار متذکر شده اند و در واقعی بودنش شکی وجود ندارد.

تلویزیون "طلوع"، با برنامه های تجارتی و جوانان پسندش، تلاش میورزد که نقش فلم های تجارتی و مبتذل سینمای هند را در افغانستان بازی کند و مردم و مخصوصا جوانان را بسوی دنیای رویا ها و تخیلات واهی بکشاند تا مبادا به فکر سیاست آزادیخواهانه و مبارزه بخاطر رهایی افغانستان از چنگال خاینان جهادی، طالبی و بادارن امریکایی و "جامعه جهانی" شان شوند. شاید کمک یک میلیون دالری سفارت امریکا در کابل به این تلویزیون کاملا برنامه شده و در خدمت همین هدف بوده باشد که بسیار به صدق دل طبق سیاست امریکا در افغانستان تا کنون عمل کرده است.

"طلوع" دقیقا میخواهد به "عامل ثبات وضعیت اجتماعی موجود" [2] مبدل شود و به مردم تداعی کند که: زندگی همین است و باید با آن بسازند، سیاف و ربانی و قانونی و مجددی و، حضرت علی و محقق و خلیلی و کرزی و دوستم و سایر جانیان باید بر سر قدرت باشند و این حکم دموکراسی امریکایی و "نظم نوین جهانی" است که ما باید آنرا پذیرا شویم. اگر کسانی همه چیز در دست دارند و با خاطر آرام به چور و چپاول میپردازند و کسی نمیتواند برایشان بگوید که بالای چشم تان ابروست، اما در مقابل اکثریت قاطع مردم ما در تیره‌روزی و فقر و هزارگونه مصایب فاجعه‌بار دست و پا میزنند، اینها همه باید پذیرفتنی باشد چون ما "دموکراسی نوپا" هستیم و تا "نهادینه شدن دموکراسی" راه درازی داریم بنا نباید با مقاومت با این وضعیت جلو این حرکت را بگیریم!! "وزرای محترم" برای بهتر شدن وضعیت تلاش شانرا میکنند اما "اشتباهاتی" هم وجود دارد که به فضل خداوند کریم مرفوع خواهند شد!!

"طلوع" در ادامه شخصیت سازی هایش، پیاپی تلاش ورزیده که ستمکاران جانی را طی برنامه هایی زیر نام "چهره ها"، "مهمان یار" و غیره، انسانهای شریف و نرمال جلو داده آنان را سفیده مالی نماید. برنامه "چهره ها" چنانچه از تصاویر معرفی برنامه هویداست باید اصلا "چهره های خاین" نامیده میشد. درین برنامه اکثرا کثافاتی از نوع داکتر عبداله، عبدالحق علومی، حفیظ منصور، داوود داوود، همایون جریر، لطیف پدرام، گل آغا شیرزوی، رزاق مامون، عطا محمد، وحید مژده، حاجی دین محمد، روان فرهادی، انور جگدلک، ولی مسعود و ... دعوت میشوند و بدون اندکترین اشاره و یا پرسشی در مورد گذشته ننگین هرکدامشان، تلاش صورت میگیرد بر مرداری هایشان چونه پاشی صورت گیرد و شخصیت تراشیده شوند.

طی چند سال گذشته در افغانستان بصورت گوشخراش از "آزادی مطبوعات" سخن به عمل می‌آید، اما این آزادی فقط تا آنجایی تحمل میشود که منافع دولتمداران و باداران امریکایی شانرا تامین کند، و از این جو برای رویکار آمدن سمارق وار چینل های تلویزیونی مثل "طلوع" استفاده صورت گرفت که به هیچوجه بازتاب گر خواستها، آلام و آرزوهای توده های میلیونی افغانستان بشمار نمیروند. هنوز هم هیچ نشریه یا نویسنده‌ای جرئت ندارد که شخصیت "قهرمان ملی" خاینان، احمد شاه مسعود را مورد سوال قرار دهد چون با تعقیب و تهدید و حتی مرگ مواجه خواهند شد. سرنوشت تلخ پرویز کامبخش که در دست قرون وسطاییان جاهل اسیر است، لجن پاشی به آزادی بیان را به بهترین وجهی به نمایش میگذارد.