زندانی سیاسی خواندن تروریست های طالب، توهین به زندانیان سیاسی ست

ملا عمر توسط حامد کرزی برادر عزیز ملا عمر خوانده می شود، شیخ الشیاطینی چون صبغت االله مجددی طالبان و القاعده را برادران مسلمان خود می خواند، بلندپایه های شورای صلح جنایتکاران طالب را زندانیان سیاسی می خوانند، رسانه های وابسته نیز، جنایتکاران را با عناوینی چون شورشی و ناراضی می نوازند و برخی از روشنفکران سر در آخور قبیله نیز، جنایت این جنایتکاران را حرکت ملی می نامند.

کابل پرس

دوشنبه 25 آپریل 2011 زمان مطالعه: ( کلمه)

همرسانی:

کابل پرس: شب گذشته صدها تروریست افغان با هماهنگی مقامات محلی و موافقت ارگ ریاست جمهوری در کابل از زندان مرکزی قندهار فراری داده شدند. فراری داده شدن این تروریستان که در میان آنان فرماندهان رده بالای گروه تروریستی طالبان قرار دارند،زنگ خطری برای راه افتادن دو جدیدی از کشتار و خشونت در نقاط مختلف افغانستان است. در کنار این فراری داده شدن تروریستان از زندان مرکزی قندهار، ادارات مختلف دیگر مانند ریاست امنیت ملی، وزارت عدلیه، شخص حامد کرزی با فرمان های عفو و نیز شورای عالی صلح و کمیسیون تحکیم صلح دسته دسته زندانیان طالب را رسما و با کمال افتخار آزاد می کنند.

رسانه های داخلی و بین المللی خبر مربوط به فراری دادن تروریستان افغان را به سرعت پوشش دادند. به فاصله ی چند ساعت عکس و تصاویر ویدئویی از زندان مرکزی قندهار در رسانه های دیداری و سایت های اینترنتی منتشر شد. در دروازه ورودی یکی از بلاک ها که تروریستان افغان از يکی از سلول های آن گریختند، با حروف بزرگ نوشته شده است " بلاک سیاسی، Political Block ". رسانه های داخلی و بین المللی بدون توجه به این عنوان، خبر مربوط به فرار زندانیان را پوشش دادند. حتا متاسفانه برخی از رسانه های داخلی در هنگام پوشش خبر، از تروریستان افغان، به عنوان زندانیان سیاسی نام بردند.

بدیهی ست که تعریف زندانی سیاسی کاملا مشخص است و نمی توان تروریستانی را که هر روز در گوشه گوشه افغانستان با جنایت و خونریزی سر و کار دارند و دهشت و هراس را ترویج می کنند، زندانی سیاسی خواند. زندانی سیاسی کسی ست که به دلیل عقیده ی سیاسی و فعالیت سیاسی برای تحقق آنچه در ذهن دارد بازداشت و زندانی شده است. انجام حملات انتحاری، بمب گذاری، بستن راه ها، باج گیری، گسترش خشونت و ...به هیچ عنوان فعالیت سیاسی محسوب نمی شود و کسانی را که به این اعمال دست می زنند، از افراد سیاسی باید کاملا مجزا کرد.

در افغانستان اما هر که خشونت بیشتری انجام دهد و در جنایت بیشتر سهم داشته باشد، از جایگاه و موقعیت بهتر و برتری برخوردار است. تعصبات و نفوذ تعلقات قبیله ای چنان در افغانستان ریشه دوانده که جنایتکار تمام عیاری مانند ملا عمر توسط حامد کرزی برادر عزیز ملا عمر خوانده می شود، شیخ الشیاطینی چون صبغت االله مجددی طالبان و القاعده را برادران مسلمان خود می خواند، بلندپایه های شورای صلح جنایتکاران طالب را زندانیان سیاسی می خوانند، رسانه های وابسته نیز، جنایتکاران را با عناوینی چون شورشی و ناراضی می نوازند و برخی از روشنفکران سر در آخور قبیله نیز، جنایت این جنایتکاران را حرکت ملی می نامند.

تعاریف و تدابیر این چنینی مانند "زندانی سیاسی" و "حرکت ملی" چیزی نیست جز یک توطئه بزرگ علیه مردم و میلیون ها قربانی که در افغانستان قرن ها ظلم و استبداد را تحمل کرده اند.