عبدالخالق

2= هجوم وحشیانه لشکریان ایل جاری استبداد، در قیادت خاندان آل یحیی!« نادر قدار»!
..و باز هم تکرار فاجعه تاریخی در این سرزمین! ضعف درایت، ناپختگی سیاسی، و از هم گسیختگی مذهبی، و بیگانه شدن مان در قالب عقاید دینی؛ و عدم تشخیص نمودن دوست از دشمن و....؛ یک بار دیگر و باز هم لشکریان ایل جاری قبایل دو سوی خط مرز ی دیورند را در این بادیه به تاختن وا داشته، و نا خلف فرزندان آل یحیی، به سر کر ده گی محمد نادر قدار را بر تقدیر و سرنوشت مان بر مسند قدرت بر میتاباند! پیامد این لشکر کشی، و هجوم لشکریان ایل جاری بر سرزمین و میهن مان، همانا بر افراشتن چوبه های دار در پیچ و خم کوچه های شهر کابل، جهت به مسلخ کشیدن فرزندان « عیار» خراسان زمین بوده؛ و تداوم آن آتش و اشغال قلب خونین شمالی و قطغن زمین را در پیامد به ارمغان داشته آورده است! پیامد مستقیم این لشکر کشی را خلق به خون نشسته کابل میداند؛ و مادران داغدار و به عزا نشسته شمالی و...! در پیامد همین لشکر کشی بوده است؛ که شریف ترین فرزندان این سرزمین حلق آویز چوبه های دار استبداد آل یحیی گردیده، و افغانستان به گورستان سکوت سرد، و وحشت زا تاریخی مبدل میگردد! در فردای همین لشکر کشی بوده است که، هر ان سری که به تنش می ارزیده است، در تاراج ترور های شبانه گرگ های کشمیری به شکار گرفته میشوند!! و بعد؛ سکوت است و سوزنده گی استبداد است و سرزمین جهنم افغانستان است و رنج تاریخی یک ملت و جامعه است و..! ....و، در این سکوت سنگین و سربی سرد شبانه؛ یگانه صفیر سرخ رهایی تاریخی خلق، نفیر گلوله خالق است که مغز استبداد راهدف قرار میدهد!!

در افغانستان نام شهید و قهرمان بد است. این نامها را همیشه بنا بر خواستهای کشور های بیگانه بر ملت بیچاره ای ما تحمیل کرده اند. ملیت پشتون از یک جانی زنباره و شرابی به نام وزیر اکبر خان شهید، غازی، مجاهد و نمیدانم قهرمان ساخته است. ملیت تاجیک حالا ها از یک دزد، بیسواد، راهگیر حبیب الله کلکانی خادم دین ، عیار، شهید ، قهرمان و نمیدانم پادشاه اسم میبرد. ملیت هزاره از یک تروریست، یک نوکر دربار ملک خان عبدالخالق، شهید، غازی، مبارز و نمیدانم قهرمان ساخته است. این مردم بیسواد ما نه شهید را میشناسند نه قهرمان را و نه غازی را. حرامزاده های چون رازق مامون، لطیف پدرام، احمدولی مسعود، عبدالله عبدالله، گلبیدین راکتیار، اشرف غنی احمدزایی، سلیمان نالایق، کرزی برای به جان هم انداختن ملیت های افغانستان مثل خوره بر پوست مردم چسپیده اند. خدا بیخ و ریشه ای این مردم بیمعرفت را بر اندازد..

آقای خردیارراسلام !
دربحث کلی حرف های شما یک مقداردرست است ,یعنی که نه استبداد ونه هم نابرابری های ملی-اجتماعی ودرکل معضلات اجتماعی راباشیوه ترورودورساختن مهره های مهم حاکمیت وسیستم ازسرراه میتوان حل نمود,ولی پدیده های تاریخی راباید بادرنظرداشت زمان ومکان وهمان شرایط بررسی نمود .
نمیشود جنبش ابومسلم خراسانی ویاقیام یعقوب لیث ویا ابن مقفع رابامعیارهای سیاسی -منطقی قرن بیست ویکمی به ترازوی قضاوت گذاشت ,که همچنان عمل شجاعانه عبدالخالق هزاره را که دریک کشورشدیدا استبدادزده وعمیقا عقب نگهداشته شده وکاملا بیگانه با سازوکارهای سیاسی وسیاست بازی ومحروم ازهرگونه مجرا ووسیله ابراز سیاسی نارضایتی راکه درشروع قرن گذشته صورت گرفته با معیارهای امروزی سنجید.
عمل خالق هزاره یک حماسه بود که یک شاه مستبدراکه ادامه شاهان مستبدوبیرحم به شمارمیرفت هدف گرفت,برای خالق زیاد فرق نمیکرد که شیوه حکومت ونحوه کنش حکومت وی با هزاره ها چه تفاوت های باشاهان ,امیران ومیرغضبان اسلاف وی داشته ,آنچه برای خالق هزاره مهم وبه گمان غالب خیلی هم مهم بوده اینکه اونمیتوانست ازاین چانس تاریخی ( محو سمبول استبداد وستم )که اورادست داده بودبه اسانی چشم بپوشد ومنصرف گردد.
واینکه داستان عشق خالق به یک خانم وبالاخره دست زدن به یک امرتاریخی ومهم بدین پیمانه رابه ان انگیزه مرتبط دانستن ,یک کمی شبیه به فانتزی میماند آنهم ازنوع ضعیف ان ,ولی اگر حتی این احتمال راهم درست تلقی نمایم بازهم ازاهمیت وابهت این حماسه چیزی کاسته نمیشود.
چون فرصت ندارم ورنه پیرامون همه جوانب عمل خالق هزاره باید زیادمینوشتم ,امید دیگران بنویسند .
تشکر

با توجه به باور دموکراسی ، نظام شاهی و سلطنتی نظام غیرمردمی و غیرعادلانه است و شاه بودن یک جنایت به بشریت که امتیاز خواهی شاه نسبت به سایرین افراد جامعه میباشد باید دادگاهی ویژه تشکیل گردد و نادرشاه و ظاهرشاه ودیگر شاهان افغانستان محاکمه و از اعمال غیر انسانی آنها نفرت و انزجار و آنان را تقبیح کند.

محمد نادرخان در پهلوى که يک آدم جنايتکار وقاتل بود نمک حرام هم بود. اين آدم جنايتکار محافظ حبیب الله خان پسر قاتل عام مردم غيرپشتون (افغان) عبدالرحمان بود. و در زمان امان الله خان فرمانده کل ارتش بود. امان الله خان او را از فرماندهی کل قوا سبک دوش ساخت. نادرخان به بهانه‌ای علاج عازم انگلستان گردید و در آنجا دست به دسیسه چینی علیه دولتامان الله زد، از جمله شاه را متهم به کفر نمود و عکسهای جعلی بی حجاب را از خانم شاه (ملکه ثریا) تهیه کرده در بین قبایل توزیع نمود , محمد نادرخان و برادران مردم را علیه شاه تحریک نمودند. شاه بدون جنگ و خونریزی تخت و تاج را رها کرد. امیرحبیب الله مشهور به کلکانی تخت و تاج را تصاحب نمود. نادرخان و برادران از طریق هند بریتانوی وارد پکتیا گشته قبایل پشتون را تحت نام برگشتاندن تخت وتاج به شاه امان الله ( در واقعيت امر وارث اصلی) ، علیه حبیب الله کلکانی تحریک نمودند.
حبیب الله نمی‌خواست که جنگ کند . نادرخان بر قرآن مهر نهاد و سوگند خورد که جان وی و طرفدارانش درامان خواهد بود. حبیب الله نیز به سوگند نادرخان اعتماد نموده دست از سلطنت کشید. نادرخان همراه با قبایل جنوبی وارد کابل شده حبیب الله و طرفدارانش را از دم تیغ کشید. اين کار جنايت جنگى ناميده مى شود. پشتونها (افغانها و پتانها) پيش از اينکه جنايتکاران جنگى اقوام غير پشتون را محاکمه نمايند درقدم نخست بايد جنايتکاران وقاتلين بشرى عام خود را محکمه نمايند و زمينهاى غيرپشتونهارپس دهند وتحريک طالبان را نمانند که به هزارستان و يا (هزاره جات انگارهزاره ميوه سبزى وغله باشد و نه انسان) . احکام بشرى اجازه به من نمى دهد که به ملک پشتون ويا سرزمين افغانها افغانجات ويا پشتونجات نامم . همين حاکمان پشتون برده گى ويا غلامى را در سر زمين هندوايرانى وتورانى آورد. اين مردم پديده غلامى را نمى شناختند و سندى در اين باره وجود ندارد. پديده غلامى ازيونان ومصر و روم مى باشد.
چندین هزار نفر قبایلی آنسوی مرز (هند بریتانوی) نادرخان و برادران را در به قدرت رساند ند . نادرخان تمام دارایی بانک را بین ایشان تقسیم کرد، آنها پستهای مهمی دولتی ونظامى رادريافت کردند ملکیتهای مردم را نیز بزور تفنگ از آن خویش ساختند وازخدمت عسکرى و وپرداخت ماليه معاف شدند
نادرخان و برادران اندکترین مخالفت را نسبت به خود و حکومت خویش توسط ژاندارمرهای خویش در نطفه خنثی ساختند، هزاران انسان را به طرفداری از امان الله و یا به جرم وطندوستی و آزادیخواهی رهسپار زندانهای مخوف و سیاه چالها نموده که بیشترینشان در آن سیاه چالها جان سپردند. آخرالامر نادرخان در سال ۱۳۱۲خ/۱۹۳۳م در اثنای توزیع جوایز در ليسه عالى امانى (نام امانى را نادرغدار به نجات تبديل کرد که بعداز سرنگونىخاندان طلايى 1973 دوباره امانى ) توسط يکى از اولين آزاديخواهان دهه سى خورشيدى قرن بيستم غازى عبدالخالق هزاره به ضرب گلوله کشته شد.
برادران نادر غدار بدن اين مرد آزاديخواه را با وحشيانه ترين شيوه هاى ضد بشرى پارچه پارچه کردند ليسه امانى را مسدود و سپس تغيردادند شاگردان و استادان را تحت پيگرد قرار دادند وياران غازى عبدالخالق هزاره را اعدام و ميخ به گوش مردم هزاره زدند وقومکشى نمودند

محترم هزاربز

ما در قضاوت خود نباید انصاف را از یاد بریم. ممکن است از تعلق قومی کسی خوش ما نیاید ولی انسانیت مشترک است. بگذار من برای شما به نکته هایی اشاره کنم:

1. عبدالخالق تنها عمل نکرد. اینها یک گروپ در لیسه بودند.
2. ادمهایی بسیاری که رابط ای فامیلی با عبدالخالق نداشتند و صرفا به دلیل رابط فکری با عبدالخالق اعدام شدند.

3. تمام فامیل عبدالخالق را نیست و نابود کردند. یعنی تا این زمان در افغانستان جرم به عنوان یک عمل شخصی تعریف نشده بود و در وطن بربریت حاکم بود. پس اگر عبدالخالق کسی را کشت که با بربریت بر کشور حکومت می کرد، در بدترین صورت افغانستان چیزی را از دست نداد و در بهترین صورت راه برای یک دوره ای بهتر - البته به معیار افغانستان - باز شد.

4. عبدالخالق در زیر شکنجه های وحشتناک و خوردکننده هیچگاه نگفت که کسی او تحریک کرده است و یا بازی داده است. اگر کار عبدالخالق صرفا برای انتقام کشیدن به خاطر فامیل چرخی می بود در این صورت طبیعی است که اعتراف می کرد چون که انگیزه ای قوی نمی داشت و تحت تاثیر مغز شویی این کار را کرده بود. اما عبدالخالق هیچگاه نگفت که بازی خورده است و یا توبه می کند و یا بد کرده است.

5. قبلا هم کسان دیگری تلاش کرده اند که عمل عبدالخالق را از سر بی عقلی و یا از شر شهوت جلوه بدهند. می گویند که او با خانم های فامیل چرخی رابط ای جنسی داشت و انها او را تحریک می کردند. پس این اتهام ها جدید نیست ولی یک ادم عاقل و بی طرف ان را قبول نمی تواند. چطور یک جوان به خاطر یک خانم نیمه سال خورده مرگ حتمی را قبول می کند و بعد در زندان و زیر شکنجه های سنگین اعتراف نمی کند.

6. از هر طرف که بسنجیم عمل عبدالخالق برای افغانستان یک عمل سودمند بود. یک مستبد ظالم را از میان برداشت و بعد از این ما چهل سال نسبتا ارامتر را داشتیم اگرچند استبداد ان قدر ریشه دار بود که سالیان سال طول خواهد کشید تا کاملا از بین برود.

7. اگر دوست محمد خان سردار باشد و به نامش مدال بدهند، اگر تمام یک تپه به نام نادر خان باشد و خیابانها به نامش باشد، اگر ظاهر شاه بابا باشد، ایا بی عدالتی نیست که عبدالخالق یک قبر رسمی نداشته باشد؟ ایا فکر می کنید این قسم ملت ساخته می شود؟

8. عبدالخالق از معدود انسان های این سرزمین است که حد اقل چهار قوم بزرگ افغانستان تاجیک ، ازبک، هزاره، ترکمن به عنوان یک قهرمان قبول دارند. حتی اگر عبدالخالق چوب باشد نه یک ادم، فقط از سر احترام به اکثریت قاطع مردم افغانستان باید او را احترام کرد و گرامی داشت. خیلی سخت است که در تاریخ افغانستان کسی را یافت که چهار قوم بزرگ کشور او را قبول داشته باشند. اکثریت باباها و قهرمان های گذشته ای افغانستان را فقط یک قوم دارد و بس.

9. تا وقتی که قهرمانها یک طرفه، شخصیت ها یک طرفه، ارزش ها یک طرفه، افتخارات یک طرفه و امتیازات یک طرفه باشد باور کنید که افغانستان جور شدنی نیست و ملت افغانستان روی خوبی را نخواهند دید. با تبعیض و بی عدالتی و استبداد قومی ملت ساخته نمی شود. بدون برابری و عدالت افغانستان یک قرن بعد هم مثل امروز مسخره ای جامعه ای بشری خواهد ماند و هیچ دست اوردی برای تمدن بشری به جز آفت و عبرت نخواهد داشت.

البته شما حق دارید نظر خود را داشته باشید. جبری در قبول و یا رد نظریات نباید باشد. همین که بیشتر از یک قرن همه چیز بر افغانستان از یک طرف تحمیل می شده است کافی است.

محترم خردیار

به نظرم شما نصیحت را با دید علمی اشتباه گرفته اید. از شما که ادعای نگاه علمی و بی طرف را دارید، بعید است که مطالب روزنامه های آن زمان را سند بیاورید برای توضیح هدف و انگیزه ای خالق.

فقط قدرت اندکی خیال می خواهد تا آدم پی ببرد که در آن زمان نه روزنامه ای غیر دولتی وجود داشت و نه کارمندان دولتی روزنامه ها چیزی را از دل خود و یا بر اساس واقعیت نوشته می توانستند. در بار برای شان می گفت چه بنویسند و چه ننویسند. ان وقت ها افغانستان ان قدر عقب مانده و بدوی بود که به خاطر کار خالق، فامیل، بستگان و دوستان و اشنایان اش را نابود کردند پس خیلی سادگی است که به مطالب روزنامه های این زمان استناد کنیم.

رابط جنسی با زن یک مرد دیگر ممکن است که ادم را احساساتی بکند اما شکنجه ای زندان و ان هم ناخن کشیدن و قطع اعضای بدن هوای جنسی را از سر ادم بیرون می کند و ادم اعتراف می کند. شما لطف کنید یک سند معتبر برای نشان بدهید که از اعتراف خالق به انگیزه ای جنسی اش پرده بر دارد. یک سند معتبر. بررسی علمی که فقط با ادعا نمی شود.

سود هزاره ها همین است که فضای سیاسی وطن بازتر شد. ظاهرشاه و کاکاهایش هیچگاه نتوانستند که استبداد دوران نادر خان را برگردانند. رفته رفته فضا ان قدر باز شد که ما سر انجام به دهه ای دموکراسی رسیدیم. نمی گویم اینها همه نتیجه ای عمل خالق بود. نه ، مردان بسیاری در این راه مبارزه کردند. اما خالق در دیوار استبداد یک درز، یک سوراخ هر چند کوچک ایجاد کرد. این سوراخ و این درز فرصت داد که مبارزان دیگر کلان و کلانترش کنند. شما با ادعای علمی و نسبی دیگری و نگاه عقلانی، لطفا از انکار شروع نکنید. اگر هم می خواهید انکار کنید با خود صادق باشید و به عنوان یک فرزند برخاسته از درون یک مردم به شدت سرکوب شده، تلاش کنید حد اقل تلاش نکنید که از سر خصومت با این قوم و یا آن قوم، دست به انکار واقعیت ها و حقایق بزنید.

برادران هزاره نظر به فلت شخصیت های سیاسی و اجتماعی دست بدامن مرده های خود زده در هر خسی و خاشاکی رهبر تلاش دارند . عبدالخالق به کدام حزبی سیاسی و یا کروه مبارز رابطه نداشت بلکه فقط انتقام باداری خود را و یا ولی نعمت خود را که به دست نادر خان تیل داغ شده کشته شده بود از نادر خان شخصاء گرفت . و در موقعی فیر گلوله به طرف نادر خان در دماغ او الف و ب سیاسی و یا ازادی افغانستان نبود . از برادران هزاره خواهش مندم که چراغ پا نشده نه از خود و نه از عبدالخالق قهرمان داستان های شهنامه سازند .

ارین

رزاق مامون هزاره نیست. اتفاقا عدالخالق بیشتر از میان هزاره ها در میان تاجیک ها محبوبیت دارد. تعصب شما ظاهرا دیدن واقعیت چنین اشکار را برای تان ناممکن کرده است.

در ضمن، ادعای تان بزرگ است ولی شیوه ای نوشتن تان خبری از سواد درست نمی دهد. چگونه کسی که نمی تواند درست بنویسد می تواند در تاریخ تحقیق کند و یک حکم تاریخی را که نیاز به تحقیق تاریخی دارد با صراحت شما بیان کند؟

همین طور جناب بهمن که معلوم است که دارای سواد و قدرت تحلیل است هم هزاره نیستند. پس با استناد به منطق قومی نمی توانید عبدالخالق و کارش را بی اعتبار کنید. او در تاریخ ماندگار و مهرش را بر تاریخ افغانستان و حتی منطق کوبیده است. حالا چه شما قبول داشته باشید و چه نداشته باشید.

در مورد این که گفته اید که هزاره ها نباید از خود قهرمان شهنامه بسازند باید عرض کنم که هر قوم قهرمان خود است. دلیلی ندارد که دیگران قهرمانهای خود و را بسازند و خود قهرمان خود باشند اما هزاره ها این کار را نکنند.