معرفی تملق نامه کیانیها و اسماعیلیان افغانستان

سید کیان شب اول مادر انسان نما های بیناموس بیخبر را میگایید.مگر پسرانش خود بیخبر را هم میگایید.مرید سید کیان

مريد شيطان كيان از تجارب اش مى نويسد!!!!
وبايد يياد نموده مريد ازاد(تو بخوانش الاغ)حالا تغير لقب داده وشده مريد سيد كيان!
خوى وروان ادم هاى سك شده دقيقن بدين سان است كه عزت،شخصيت،غرور وشرف خود را كاملن نابود ميسازد وتمام وجود وهستى اش را فداى
ادم ديكرى (زور مند،حقه باز،كلاهبردار،شياد،فريبكر،دسيسه سأزو......)..ميسازد.
علم روانكاوى،روانشناسى وجامعه شناسى به وضوح اين دكرديسى روان ادمى را توضيح وتشريح مينمايد.

یک مرید خر؛ به از صد توبره زر

برادران عزیز!
هدف از استفاده کلمه مرید آزاد توسط اینجانب بمعنی آنست که من وابسته به هیچ کسی وهیچ طرفی نبوده وتنها چیزهای که حق است وحقیقت دارد را بیان میدارم وهدفم صرف اظهارحق وحقیقت بوده وبس ، افسوس مینمایم به وجودی انسانهای که ازانسانیت بکلی دور اند ودشنام دادن شناخت ایشان است ، محمد رسول الله (ص) فرموده اند:
هرکسی ، کسی دیگری را دشنام دهد درحقیقت امرخود را دشنام نموده است.
امید وارم آقای مرید ستیز وآقای سنگ شکن اگرمردان واقعی مباحثه ومشاجره استند به یک بحث علمی روبرو بیرون از دایره انترنیت واین سایت حاضربه گفتگو وبحث با من گردند تا همه حقایق خوبتر وبهتر روشن گردند .
بلی درمورد قضاوت مرید ستیزباید گفت که اینجانب را که گفته اید تغییر لقب داده ام بکلی غلط نموده اید.
با خرد باشید.

مـتأسفانه درین سایت اصلاً یک معمار وجود ندارد تا بر بنیاد آن نظریات و چرندیات که از شکم بویگین یکتعداد بی ادب، بد اخلاق، لوچک مشرب، بیسواد و نادان نثار شخصیت ها و بزرگان کشور بخصوص جناب الحاج سید منصور نادری میگردد، کنترول جدی صورت گیرد. زیرا افغانستان نسبت جنگ های خانمان سوز و ویرانی های متعدد زیربنای فرهنگی و اجتماعی جامعه کاملاً از هم پاشیده و با رویکار آمدن نظام جدید با گذشت 12 سال هنوز فرهنگ استفاده انترنت و رعایت آداب اجتماعی حتی در مخیله ذهن بسیاریها وجود ندارد. هر کس و ناکس هر انچه از ذهن مریض شان تراوش یافت با استفاده سوء از انترنت که در حقیقت یک نعمت تیکنالوژیست به فحاشی و دشنام گویی می پردازند.

این شعر طنزی را در پاسخ به نامه های متعددی که اشخاص جاهل راجع به عالیقدر محترم رهبر بزرگوار ما جناب الحاج سید منصور نادری نوشته اند سروده ام. انشأالله که با شنیدن این پارچه شعر الفاظ پوچ از زبان ایشان دور شده ، راه و روش انسانیت را در پیش گیرند.
"شیطان"
چه گویم من سخن با مرده گانی
که نتـواند شـنـیـدن حـرف مـا را
دعـــا دارم بــــه درگــاۀ الــهـی
که بخشد بر دو چشمانت حیأ را
اگر خدمت نگیرد پیـش چشمت
بـیــابـی رهـبـر چـون مــافـیــا را
امید دارم از آن خـالــق بـیـچـون
سر افگنده بـینـم تـو رو سـیـاه را
چـو شیطان میزنی حرف دروغین
ســرت نازل کنـد یــزدان بـلا را
تــــراشــیـده ترا از ســنگ خارا
فــدا گــردم فـداگـردم خــدا را
نخوردی غیر شــفـتل نـان دیـگر
چـه دانــی قــدر مـردان خـدا را
سخن از خامۀ "طغیان" چو شمشیر
بــر آرد ســـر زند فـرق شـمـا را
عبدالرازق "طغیان"

قسم به مـرتبــت عـــرش اعتلاي تو " منصور"
كـه نيست مهــر كسي در دلم سواي تو " منصور"
تـو آن مــنادي عشقي كه بوده در دل شبها
ســــرود هستي ام آهنگ لاي لاي تو " منصور"
هـــزار شـام بـه بالين من به صبح رساندي
هــــزار بار شـــود جان من فداي تو " منصور"
دل تو مخـزن لطف است و گنج عاطفه و مهر
هــزار گنج پشيزي است در بــهاي تو " منصور"
بيا كـــه تازه شـــود اي گل حديقة خلقت
مشـام جان من از عطر جانفــــزاي تو " منصور"
بيا كـــــه مرغ دل داغدار و غرقه به خونم
نمي طپـد به هــــواي بجــز هواي تو " منصور"
بيا كـــه با تو دهـــم شرح بينوائي خود را
بيا بـيا كه شـــــد از دست بينواي تو " منصور"
مـــرا بلـــطف ببخــــشا كه بر نمي آيد
زبـان الكــنم از عــــــهدة ثناي تو " منصور"
تــــو آفتـــــاب سپهـــر بلند عالم قدسي
بـــــود رضـاي خــداوند در رضاي تو " منصور"

رضایی از کابل

اظهار نظر در اثر و خاطره يي از سيد منصور
اثری را که Associated professor استاد سيد محمد ابراهيم "باميانی" تحت عنوان اسماعيليان در افغانستان و سيد منصور نادری نوشته است خواندم اثريست که واقعاً استاد زحمت کشيده موضوعات مهمی را جمع آوری کرده با مهارت خوبی تأليف و تدوين کرده است موضوعات تاريخی ، جغرافيائی، سياسی ، نظامی ، اجتماعی و فرهنگی را از منابع مختلفه بيرون آورده طوری با هم تلفيق نموده است که نشان دهد مذهب اسماعيلی چگونه بميان آمد و چگونه به افغانستان رسيد و چه حوادثی را سپری نموده و چگونه نوبت به سيد منصور نادری رسيد و خانوداه او چگونه پشت در پشت سر پرستی شيعيان اسماعيليان افغانستان را بعهده داشته و اين گروه اقليت در افغانستان چه سر نوشتی داشته اند و خاندان کيانی بخاطر همين داشتن سر پرستی چگونه ارتباط با امام حاضر اسماعيليان و چه ارتباطی با دولتمداران افغانستان داشته اند و چه تکاليفی را ازين جهت متحمل گرديده اند و سيد منصور نادری در چگونه شرايط خانوادگی و روابط سياسی و اجتماعی پرورش يافته و در طول زندگی با چه حوادث و پيش آمد ها دست پنچه نرم کرده و از همه حوادث جان بسلامت برده است در زمانيکه پدر بزرگوارش سيد نادر شاه کيانی زنده بوده هم مسؤليت حفظ روابط با مردمان ديگر اعم از مردمان سياسی، اجتماعی ، فرهنگی و روحانی و پذيرائی از ايشان، تنظيم ملاقات ها وتطبيق فيصله ها و تعهدات و مهمانداری و مهمان نوازی او بوده است. اين وظيفه که از جانب پدر بوی سپرده ميشد وی را شخص مهمان نواز ، مردم دار و اجتماعی ، سياسی ، روحانی و فرهنگی بار آورده است تا جائيکه اکنون نميتواند غير ازين باشد ، خصوصيات فوق الذکر جزء هابی ( دلچسپی های روزمره زندگی) وی بحساب ميرود. ازين جهت در دوره سر پرستی خودش از اسماعيليان افغانستان با داشتن صفات متذکره با بازی های سياسی شريک بوده با تدابير سياسی مختص بخودش توانست با همه گروه های سياسی و نظامی با حفظ روابط نيک نقش ميانجگر و عامل تنظيم ملاقات های صلح جويانه و تفاهمات را بازی کند و هم مرجع و حامی گروپ های فرهنگی و روحانی باشد طوريکه همه با وی انس داشته در تدوير محافل علمی فرهنگی و هنری بوی رو می آوردند از وی بهره مند بوده است و در ساحه نفوذ خودش از اشخاص علمی ، فرهنگی و هنری خبر گيری و رسيدگی ميکرد و خود با قريحه يی شعری و ذوق فرهنگی و کرکتر اجتماعی با محافل، مجالس رنگ و رونق خاص ميبخشيد و خان رنگين گسترده خود را کدخدائی ميکرده است . او با هر کس همان کس مينمود و به کيفيت بزم می افزود.
ولی آنچه بايد گفت اينست که آنچه محترم باميانی صاحب در يافته و از لابلای ادبيات تاريخی و گزارشی بيرون آورده است و يا چشم ديد و تجارب خود را بيان کرده است همه تعلق به خصوصيات ظاهری سيد منصور نادری دارد، طوريکه او با سياست مداران سياستمدار بود با اهل معامله تجارت پيشه و اهل کسبه کاسب و با هنر مندان هنر مند و با اهل ذکر ذاکر و با اهل فکر متفکر بود در بزم صدر نشين و در رزم در قربوس زين مينمود حادثه جو و پاکيزه خو بود، مرد خوش سليقه در لباس پوشی و خوش مشرب در محافل متبارز بود. خلاصه اينکه او يک عيار کامل العيار بود که از يک سو راستی و دوستی،جوانی و جوانمردی داشت ، از جانب ديگر رقيق القلب حساس در مقابل رنج و تکاليف ديگران مينمود. اين همه جهات ظاهری و عارضی او بوده و هست. ولی خودم از اينکه ايام و ليالی زيادی در اوقات بزم و رزم با ايشان مصاحب بوده ام احساسات او را در زمينه های متنوع مشاهده کرده ام ، من در پس اين همه ظواهر حقايق نهفته را نيز می شناسم. سيد منصور نادری در باطن خود مايه های و لايه های دارد که عوارض بر انها استوار بوده و تظاهر مييافته است همان طور که در عقيده خود به تشابه ظواهر بخصوص آشنائی دارد و به باطن نيز معتقد است. ظاهری را باطنيست . سيد منصور نادری نيز چيز های دارد که ظاهريست همه کس ميبيند و برای همه مخصوص است و قابل توضيح و بيان است ولی آنچه در باطن دارد و اصل و جوهر شخص همان است که بچشم نمی آيد و قابل توصيف و بيان کمی نميباشد. از مصاحبت به او من به اين جواهر درونی او بلديت دارم و می شناسم از جمله جواهر خمسه يکی عقل است و ديگری نفس من اين هر دو جوهررا در سيد منصور نادری مطالعه دارم ازينکه جواهر بر گيرنده عوارض است و با هم نسبت و رابطه دارند ظواهر در بواطن تظاهر پيدا ميکند و بشکل ظواهر قابل توضيح و بيان ميگردد و من ديگر توضيح واضح نميکنم به قدر کافی در اثر مذکور لباس ظواهر توضيح و توصيف گرديده و جواهر جز از طريق استعاره و کنايه تشبه و تمثيل قابليت بيان را ندارد من هم نميتوانم به توضيح جوهر سيد منصور بپردازم آنچه در نظر خودم حقايق درونی و خصوصيات باطنی و جواهر فطری او را نشان ميدهد و بوضاحت سخن ميگويد همان دلبستگی و علاقمندی او با عقاب است خانه او ، صالون پذيرائی و اطاق خواب او مملو از تصاوير و تمثال های عقاب است و عقاب مرغ بلند پرواز و بلند همت و تيز بال است در پستی ها و ويرانی ها جای نميگيرد و مسکن اختيار نميکند آشيانه او در بلند ترين قله های کوه است و از شکاری خود ميخورد از همين جهت علامه و نشانة همت و غيرت و شجاعت نقش و زيب رأيات شاهان فاتح و بلند پروازان عالم سياست و نمايانگر پرواز خيالات و ايده آلهای مشتاقان علم و معرفت و مايه آفرينش آثار هنری اهل هنر و ادبيات محسوب ميشود. اين يگانه تمثيل واضح از جوهر درونی سيد منصور"نادری" است که در عقب همه ظواهر او نهفته است که البته اگر چه قابل توضيح نيست ولی ميتوان در باره آن چيز های گفت…..
پروفيسور محترم حميدالله "ويدا" رئيس عمومی تربيه معلم وزارت معارف افغانستان

این چند سروده ناچیر به جواب مشت دجال صفت مانند نعیم و غیره.... که نوکری خوجه های پاکستانی را معیار شرف و ناموس شان قرار داده اند.

تـرا مـن اهـل کـافـر میشـناسـم
زکافر هـمچـو بـد تر میشـناسـم
توئی گبر لعین چون مشت دجال
تـرا اهــل ستـمـگـر میشـناسـم
گــریــبــان خـــرد را کـردۀ چــاک
ترا رسـوا و بی سـر میشـناسم
به پیـشـگـاۀ خبیسـان ستــمگـر
تـرا مـانـنـد چـاکــر مـیـشنـاسـم
توئی داغ سـتـم بــرپــیـکـر قـوم
درون سینه اخـگـر میـشـنـاسـم
نه از دنـیـا خـبـر داری نـه از دیـن
تـرا بیـدیـن و کـافـر میشـناســم
نــداری لایـــق شــاۀ کـــیـــان را
ترا درویش هــر در میـشـنـاسـم
سید منصور پیر و مرشید ماست
او را پیشوا و رهبر مـیشـنـاسـم
او مـردِ بـا وقـارِ شان و شـوکـت
او را سـردار و سـرور میشناسم
همیشه بهر ایـن ملـت پـریشـان
او را غمخوار کـشور میـشناسـم
بزرگمرد و ادیب و بـا سخـا است
او را من پـور حـیـدر مـیشـناسم
بــوَد او ســیـد و سـادات عـالــم
او را نسـل پـیامبـر میـشـناسـم
که (عمران) میـزند حرف حقیقت
خــدا را حــق و داور میشـناسـم
والسلام...

آن اسمعیلیان کجا شد که من دیده بودم که قدر این رهبر ملی و سیاسی خویش را فراموش کردند
اولين بار که سيد منصور "نادری" راديدم، سال 1372 هـ شمسی، در مزار شريف بود، روز های اوج جنبش ملی- اسلامی به رهبری جنرال دوستم و نزديکی گروهای مجاهدين با آن که در قالب يک ائتلاف شکننده و نا استوار بر شمال کشور حکومت می کردند، حوالی ساعت ده بجه در منزل با شکوه و قصرگونة پيشوای مذهبی اسماعيليان که نام و آوازة وی بار ها به گوشم خورده بود، رسيديم و از ما به گرمی و پيشانی باز پذيرائی صورت گرفت، من برای يک راديوی برونمرزی ، گزارش و خبر تهيه می کردم و با هدف آشنائی با اصول مذهبی فرقة اسماعيليه و نقش آقای سيد منصور نادری در جنبش شمال به ديدن ايشان رفته بودم.
در تالار پذيرائی که بنظرم زيبا و خيره کننده آمد، مهمانان ديگری هم حضور يافته بودند جنرال مؤمن ، از بازيگران اصلی تحولات شمال و قوماندان يک لوای مستقر در بندر حيرتان ، جنرال هلال الدين هلال، قوماندان قوای هوائی، حاج محمد محقق، آمر نظامی شمال حزب وحدت و تعداد ديگر از صاحب منصبان نظامی منتظر ديدار با سيد منصور "نادری" بودند.
پردة تالار کنار رفت و نخست چند جوان آراسته که گويا ياوران و اعضاء تشريفاتی دفتر سيد منصور بودند ،وارد شدند و سپس آقا! با چهره خندان به داخل تالار قدم گذاشت، دو جوان ديگر حلقه های گل بر دست ، کنار او حرکت می کردند و سيد منصور نادری ،مستقيم به طرف هلال الدين هلال رفت او را در آغوش گرفت و بعد حلقه های گل را به گردن او آويخت و بندل های پول و بانکنوت های افغانی بر سرش فروريخت و بار ديگر از پيشانی هلال بوسه کرد و منصب جديدش – قوماندانی قوای هوائی را به او تبريک گفت. احساس می کردم که هلال الدين هلال در زير دست های لطف آميز و محبت و احسان نوازش سيد منصور نادری خرد شد، شکست و تا پا های او فرو افتاد و برای هميشه خود را مرهون لطف سيد منصور نادری ديد....
يکبار به ذهنم چالائی های حسن صباح خداوند گار آله موت (الموت) خطور کرد و آن يتيم های سازمان يافته و هراس آوری که به برکت تيز هوشی و آموزش ديده گی از قلاع آهنين مي گذشتند و همچون اشباح نامريي و يا پيک اجل، بالای سر امرا و شاهان قدر قدرت ظاهر می شدند و تيغ بر گلو گاهشان می نهادند، چون ميگويند صلاح الدين ايوبی، فاتح فلسطين و پيروز درجنگهای صليبی ، نيمه شبی در قلب سپاه و در حفاظ آهنين چندين حلقه نظاميان ، نا گهان چشمان براق و نوک تيز دشنة يک فدائی را احساس کرد و فرياد استمداد بلند نمود، اما سيد منصور "نادری" در ميراث چريکانة حسن صباح ، تغيير انقلابی وارد کرده است، او زيرکانه قوی ترين نظاميان و بازيگران مغرورعرصة جديد سياست را به گرد احسان خود ميچرخاند و آنان را فريفتة تار گيسوی سياست های هوشيارانه خود کرده است، بنظرم آمد که رهبر با ذوق و خوش مشرب اسماعيليان به خوبی فهميده است که پيام نرم عرفانی و معنوی آواره يمگان بسيار قوی تر، غنی ترو گسترده تر از خشونت نهفته در بن انديشه حسن صباح، باليده و مانده گار شده است؛ دست محبت همواره از قامت نفرت بلند تر بوده است.
بعد از آن ، تا سالهای پسين حاکميت طالبان و تحولات جديد پس از يازده سپتمبر 2001 ، بار ها و بار ها ، سيد منصور نادری را ديدم و در محافل گرم او اشتراگ کردم و ديدم که به برکت رفتار متين و هوشيارانه ، ازحيثيت و اعتبار او هيچگاه نکاست و با وجود آنکه همگنان و همنيشنان ديگر او فراز و فرود های بسيار داشتند و از صحنه سياست رانده شدند، اما سيد منصور نادری همچنان مقام و جايگاه خود را بعنوان يک رهبر مذهبی و يک چهره سياسی با اعتبار حفظ کرده و مناسبات نيک و دوستانه با تمام کسانی دارد که در کشور وزنة سياسی و ملی بحساب می آيند.
15 جوزای 1384 فاضل سانچارکی
معين اول وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان