«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
بقلم بهروز
نقد و تفسير متفاوت و جسورانه داکتر صبور الله سياهسنگ از شعر باری جهانی ، از متنفذان و تابو های زبان و ادب پشتو ،موجب شگفتی اين قلم شد!
تا اکنون سياهسنگ در نگارش ، به شدت محافظه کار بوده است و فقط من مطلب « سه تفنگدار ...» اورا ديده بودم که بسيار با ملايمت خواسته است از سران سه تنظيم ، خرده گيری کند!
اما تفسير دليرانه و تحقير آميز سياهسنگ که حتا يک عنوان اهانتبار يعنی( باری جهانی يا انتحاری جهانی؟) نيز برای مقاله اش برگزيده است ، به نظرمن ، استحاله آشکار و سرآغاز مبارکی برای نگارش و نمايش واقع گرايانه و مردم گرايانه است که ميتواند برای سياهسنگ ، اعتبار و بهاری سبزينه بار آورد!
راستش ، تفسيری که سياهسنگ از شعر ميهنی جهانی ميدهد ، چندان هم با متن شعر ، همخوانی ندارد؛اما گويا اين برداشت سياهسنگ با شخصيت و جهان بينی شاعر( يعنی باری جهانی) تا حدی هماهنگی دارد و اين نکته همواره مورد تاييد من است که شعر را نميتوان از شخصيت شاعر منتزع کرد و به تفسير کشيد!
شعر ، ديالوگی ميان يک مادر و پسر جوان اوست که پسرميرود تا راه و رسم طالبان را بر گزيند ؛ « انتحاری » شود و با « کافران» بجنگد ! ،اما مادر با الحاح و ابرام از فرزند ميخواهد ، ازين گزينه خطر آفرين ، اجتناب کند !
فکر ميکنم اين گفت وگوی ، ميان فرزند و مادر ، در متن شعر جناب جهانی ، به شدت ، طبيعی و آگنده از احساس و حرکت و هيجان است !اما سياسنگ ، ورای کلمات می انديشد و تفسير او بر « چيز های نوشته نشده » است!
بهر حال ، وقتی مناظره و مقابله سياهسنگ و جهانی، چندی پييش ، روی رسانه ها افتاد ، باری جهانی در نخستين واکنش با لحن متفرعنانه نوشت ( ... زه دغه سری نه پيزنم ..) يعنی اين سياسنگ کيست؟ کجاييست ؟ اين گنجشک ، چرا با فيل ميجنگد !واينک سياسنگ ، چون شاهين ، بر چشمان فيل نشانه رفته است ...
شعر جهانی و نقد سياهسنگ از وبسايت پندار ، عينا نقل ميشود :
موری رخصت راکوه ځم درڅخه
==================
عبدالباری جهانی/
... ماته مُلا ماته می پیر ویلي ماته د ټول جهاد امیر ویلي
د کتاب توري یی په ځیر ویلي / هر څه یی زما له پټ ضمیر ویلي
پر کلي کور باندي فرنګ راغلی / لښکر د کفر بیا په جنګ راغلی
وخت د غزا او د غورځنګ راغلی / زړو وسلو ته نوی شرنګ راغلی
وخت د جهاد او پاڅیدو راغلی/ د جنګ میدان ته د ورتلو راغلی
د سره کفن د اغوستو راغلی / د خپلو وینو تویېدو راغلی
د مدرسو څخه غازیان راوزی/ تنکي زلمي او ماشومان راوزي
جنګ ته روان دي د اسلام پوځونه / کفن په غاړه شهیدان راوزي
د دین دښمن دي ورکوم درڅخه !
موري رخصت راکوه ځم درڅخه !
پرون ملا صاحب کیسې کولې/ پرله پسې یې مسلې کولې
څه یی د حورو افسانې ویلې / څه یی د میو د پیالې کولې
ویل پلټني دي د ښکلو حورو/ تر شیدو سپینو نازولو حورو
تر بلوړ سپیني وي تر ګل نازکی / مثال یی نسته د ښاغلو حورو
هر جنتي ته ور رسیږي حوری / په شهیدانو به نازیږي حوری /
له میو مستي به زنګیږي حوری / لکه کوتري به نڅیږی حوري
هغه نړۍ له نعمتو ډکه ده / هم له عسلو هم شیدو ډکه ده
هم بنګلې لري د سرو او سپینو / هم له باغونو او میوو ډکه ده
دا کنډواله نړۍ پریږدم درڅخه
موري رخصت راکوه ځم درڅخه
زویه دا پشتډه مور دي چاته پریږدې / هغه رنځوره خور دي چاته پریږدې
هغه ماشوم ورور به دي مري له لوږی / دا نړېدلی کور دي چاته پریږدې
سپیني شیدې می درکولې زویه / په رنځور ځان به مي روزلې زویه
چي اوږدې شپې می روڼولې زویه / چی مدرسو ته مي لېږلې زویه /
ما ویل زوی به مي ډاکټر سي راته / له ښو او بدو به خبر سي راته
یا به مامور یا به افسر سي راته د درد او رنځ مخ ته به سپر سي راته
ته چي مي لوی کړې لېونی سوې ولی / له خپل کهول څخه پردی سوې ولی /
دا ګډي وډي دي له چا زده کړی / لکه چرسي او سارانی سوې ولی /
ما په پلو قسم درکړی مه ځه /
زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه /
موري حکمونه له اسمانه راځی / له کتابونو له قرآنه راځي
د دین او خاوري دښمنان راغلی / ږغ د جهاد له هر آذانه راځی/د شهادت مقام ګټمه ځمه / سر مي تر دین قربانومه ځمه
خپله وعده پوره کومه ځمه / تاسي پر خدای باندي سپارمه ځمه /
ځمه د خدای په لارکی ځان وژنمه / څو بی ایمانه کافران وژنمه
ځاله د شر او دشیطان سوځوم / څو منافق او بي دینان وژنمه/
ما په سینه پوري مرګی تړلی / زما په تندي کی شهادت لیکلی
/ په قواله مي دی جنت ګټلی / ما مي تقدیر د خپل خالق منلی
/پیوند د میني می شلوم درڅخه /
موري رخصت راکوه ځم درڅخه /
بلا دي واخلم میړنیه زویه / زما نازولې زما زلمیه زویه/
د ابا مېنه دي ستا لاس ته ګوری/ په زړه غښتلې توریالیه زویه
ستا امیران خو زموږ کورونه سوځی / کلي، بانډې سوځي ښارونه سوځی /
بزګران وژني شنه فصلونه سوځی / مسلمان وژني جوماتونه سوځی /
وایی پیسې له پاکستانه راوړی / پخه ډوډۍ له بل دیګدانه راوړی /
که یی راکټ دی که توپک ورسره / څه له اورس څه له ایرانه راوړی /
که ته د بل په توره جنګ کړې زویه / که خپل تربور مړ په خدنګ کړې زویه !
ما مي شیدې درته بخښلي نه دی / که لاس د چا په وینو رنګ کړې زویه /
په شوګیرو مي یې لوی کړی مه ځه /
زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه
موري زه نور پاته کیدلای نه سم / ستا پر زاریو غوږ نیولای نه سم /
د شهادت مقام بایللای نه سم / د جنت حوري پریښودلای نه سم/
راته ګیلې راته زاری مه کوه / ماته کیسې د ګمراهی مه کوه
/لار د شیطان د وسوسو مه نیسه/ خبري زما د تباهی مه کوه
نن یا سبا هغه ګړی رسیږی/ چی بیرغونه د اسلام رپیږي
د تکبیرونو به نارې خپریږی/ نوم به د کفر له نړۍ ورکیږی/
زه مي امیر پرون بللی یمه زه/ په همزولو کی ښاغلی یمه/
نن شپه محفل د شهیدانو ته ځم/ زه یی جنت لره ټاکلی یمه/
شپه مي تر حورو رسوم درڅخه/
موري رخصت راکوه ځم درڅخه/
زویه د بل د پاره ځان مه وژنه په خپل جومات کی مسلمان مه وژنه
زړه مورکۍ دي په هجران مه وژنه راته له لوږي ماشومان مه وژنه
ستا مولوي ساده زلمیان غولوي څوک په جنت څوک په ایمان غولوي
چی تا جنت ته وړي پخپله نه ځي موږ غولوي او که خپل ځان غولوي
ستا امیران دي خپل عیشونه کوي د کافرانو عادتونه کوي
که یی زامن دي او که ځواني لوڼي ټول په بهر کی تعلیمونه کوي
تا لره اور ځانته ګلونه غواړي تا لره ګور ځانته کورونه غواړي
ځان ته په دې دنیا جنت جوړوي تا ته د قبر دوږخونه غواړي
زما د شیدو یی پوروړی مه ځه
زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه
موري ایله نصیحتونه پریږده خوشي زاری او فریادونه پریږده
نور دي ګریوان په اوښکو مه لندوه د ستنولو می خواستونه پریږده
ما له خپل هوډه اړولای نه سې ما له ایمانه ګرځولای نه سې
ما د جنت کیلي پرون اخیستې ما له باغونو ستنولای نه سې
ما ته به خدای خپل جنتونه راکړي زما د ځوانی به عوضونه راکړي
ستا د شیدو به خپل عوض درکوي د شیدو شاتو به رودونه راکړي
موري پرما ناوخته کیږي ځمه زما مي هدف رانه تیریږي ځمه
نوردي پر ساندو غوږ نیولای نه سم د جهاد نیت مي خرابیږي ځمه
ځان تر قیامته بېلوم درڅخه
موري رخصت راکوه ځم درڅخه
زویه د خدای روی می دروړی مه ځه
موري رخصت راکوه ځم درڅخه
زویه د خدای روی مي دروړی مه ځه
موري رخصت راکوه ځم درڅخه
****
باری جهانی يا انتحاری جهانی ؟
صبور الله سياهسنگ
پاسداری از زبان پشتو و فرآورده های فرهنگی هنرمندان پشتون را همواره ارج مینهم تا آنجا که در این راستا بدخواهان فراوانی نیز کمایی کرده ام و هرگز از کرده پشیمان نیستم
...
البته، یگان بار دندان روی جگر گذاشته، به خود گفته ام: "از نوشته ها یا سروده های فلان آقا یا بانو چشم پوشیده و خموشانه میگذرم. باری جهانی یکی از همانهاست. آزمونهای پیشین آشکارا نشان داده که تا بگویی بر چشـــم فلان سروده ات ابروست، خودش و "لشکر طیبه" اش از سنگر چندین رسانه سر برمی آورند و گروه گروه دشنه و دشنام بارانت میکنند
پس از دو نقد "جهان جهانی" و "جولان جهانی" در ماههای جون و اگست 2010، با خود پیمان بسته بودم دگر کارش نداشته باشم. امروز، یازدهم سپتمبر، با خواندن چکامه "موری رخصت راکوه ځم درڅخه"/ مادر! اجازه بده، از پیشت میروم/ به سخن پارینه ام باورمندتر شدم: ترانه های هیجانی جهانی "مانیفست فاشیزم" است
سرود "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" گفت و شنود دنباله دار فرزند انتحاری با مادرش است. اینجا موضعگیری آگاهانه آقای جهانی که چگونه منطق نیرومند "توجیه کننده و مشروعیت بخشنده" انتحار را به دهان فرزند میگذارد و در برابرش چند دلیل سست و لرزان را به دهان مادر، از چندین نگاه درنگ میخواهد
در سراسر گفتگو، فرزند خیلی مستدل با پشتوانه نیرومند آگاهی سیاسی و مذهبی در نقش آزاده مرد با شهامت(!) در کفه سنگین ترازوی گفتمان نشانده شده و "برنده" نمایانده میشود، و مادر در نقش سبک و آرام در کفه دیگر: بیچاره، زبون و در فرجام "بازنده" و ورشکسته
موضعگیری آقای جهانی افزون بر آگاهانه بودن، رندانه نیز هست: درین سروده از "خطبه ملا، نیت جهاد، فوج اسلام، پول پاکستان، راکت روس و تفنگ ایران" فراوان یاد میشود – زیرا رسانه های بزرگ نیز چنین میگویند! – ولی از "ناتو و ایساف" نشانی نیست. مادر و فرزند دوراندیش خوب میدانند که اگر خدانخواسته از "یورش ارتش زمینی و هوایی ایالات متحده امریکا" نام ببرند، به سراینده اش که سی سال آزگار در یکی از زیباترین شهرهای امریکا زندگی میکند و در رادیو "صدای امریکا" جایگاه بلندی دارد، آسیب خواهد رسید. شگفت اینکه فرزند پیوسته میگوید "میروم و خود را میکشم"، و نمیگوید چرا، برای چه و از دست چه کسانی! زرنگی باشد، همین رنگی باشد! مگر نه؟
سرایش ترانه "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" تلطیف هنرمندانه اندیشه های "شاغلی انتحاری" است. به بیان دیگر، کارنامه خونین "انتحاری" را شاعرانه ساختن به این میماند که داوران دادگاه وارسی پرونده های آدمسوزان نازی، به جای فرمان کیفر، تابلوی ظریف مینیاتوری آدولف هتلر را بلند کنند و بگویند: "میدانید این هتلر عاشق پیشه به دلبرش بانو ایوا براون چه نامه های زیبای عاشقانه مینوشت؟
واژه آرایی در "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" به نوشاندن همه مردابهای جهان به نوجوانان پشتو زبان میماند و در فرجام گفتن چنین شادباش بزرگوارانه: فرزندانم! گلوهای تشنه تان را این آب زمزم گوارا باد
دیر نخواهد بود روزی که "موری رخصت راکوه ځم درڅخه" کوچه به کوچه، گذر به گذر و سنگر به سنگر، "سرود ملی" نوجوانان انتحاری گردد. و این است آنچه آقای جهانی میخواهد
بدا به روزگار سرزمینی که نوجوان نادان و سالمند خردمندش همگون و همزمان دست به خودکشی میزنند
[][]
sss
کانادا/ یازدهم سپتمبر 2011
نظرات
17 دیدگاه«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
با قی سمندر
سنبله سال ۱۳۹۰ خورشیدی
سپتامبر سال ۲۰۱۱ میلادی
سلام به خوانندګان ارجمندکابل پرس
به نظر من اخرین تبصره جوان ای از پګتیا ګفته های صبورالله سیاه سنګ را ثابت میسازد که باری جهانی - برای انتخاری جهانی سروده است .
فردی که از میان شعر میتواند زن ومادر را به آسانی حذف نماید - در روابط اجتماعی زنده به زن هیچ نوع ارزشی قاعل نیست .
یارزنده وصحبت باقی
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
با مطالعه پیام های دوستان و چند نوشته در سایت های دیگر از جمله سایت ګران افغانستان خواستم چند نکتۀ دیگر هم احترامانه عرض کنم:
– قبل از همه با الهام از سخن استاد گرامی رحیم الهام که خدا کند هنوز هم در قید حیات و صحتمند و سلامت باشند که میگفت " امان از دست روشنفکران چیز فهم" میگویم که امان از روشنفکران احساساتی و خود پرست چون صبور الله سیاهسنگ که قبل از اینکه آب را ببیند موزه را از پاه میکشد و به شکل نهایت پیش پاه افتاده و با کلمات که شایسته هیچ روشنفکر و منتقد ادبی نیست شعر شاعر بزرگ افغانستان شاغلی باری جهانی را با نوشتن چند سطر کوتاه به باد توهین گرفته است. اصلا انتخاب عنوان " باری جهانی یا انتحاری جهانی ؟" نشاندهنده این حقیقت است که احساسات طفلانه هنوز در وجود سیاهسنگ زنده و سالهای دیگر طول خواهد کشید که از وجود او زدوده شوند.
اینرا من به خاطری میگویم که اول شعر بیان احساسات است و احساسات یک شاعر مانند اشعار مولانای بلخ میتواند به اشکال مختلف تعبیر شود - آنرا با کلمات چون "مانیفیست فاشیزم" خطاب کردن ، نشاندهنده سقوط منتقد به ورطۀ انحطاط اخلاقی و افول به سطح آنانی است که میخواهند برای مقاصد گروهی یا شخصی شان از هر چیزی و هر سخنی تعبیر مغرضانۀ خودشانرا داشته باشند و به خور دیگران هم بدهند.
شعر شاغلی محترم باری جهانی اما به نظر من مانند آفتاب روشن است. البته این برداشت من است ولی اگر برداشت دیگر هم میداشتم آنرا مانند منتقد کبیر ؟؟!!! " مانیفیست فاشیزم " و " انتحاری جهانی" خطاب نمیکردم . در این شعر مادر به فرزند خود میگوید که همان ملا ، همان امیر کل جهاد ، همان مولوی و ... جوانان ساده مانند ترا گاهی به نام دین و گاهی به نام ایمان و گاهی هم به نام جنت فریب میدهند.... آنها که قریه خودما ، خانه های خود ما ، شهرهای خود ما را میسوزانند .... آنها که فصل های دهقانان بیگناه را از بین میبرند و مسلمان و مساجد شانرا میسوزانند .... آنها که از پاکستان ، روس و ایران سلاح و راکت میگیرند و تو نباید با شمشیر دیگران و کسانی که خود عیش و عشرت میکنند خون بیگناه را بریزی. ........
شعر همچنان واضحاً نشان دهنده این حقیقت است که پسر خود نمیداند و تمام حرفها را از زبان ملا ، امیر جهاد ، مولوی وغیره به مادر قصه میکند و میگوید که این حرف ها را آنها به او گفته اند.
این شعر به نظر این حقیر بر خلاف ادعای سیاه سنگها و سفید سنگها برای اولین بار به این شکل عالی ، شاعرانه و روشن حملات انتحاری را بر علیه مردم ، ملت، قریه ، شهر و مادر وطن ما ، فریب محض شمرده که فقط به نفع بیگانگان و دشمنان دین و ملت ما تمام میشود.
من به حیث یک افغان عادی در کنار میلیونهای دیگر از سالها داد میزنیم که آنچه جهادی های نامسلمان بعد از سقوط دولت نجیب الله در کابل کردند و آنچه طالبان وحشی و امیر الشیاطین ملا عمر و شیطان الدین حقانی میکنند نه اسلامی است و نه انسانی و دولت باید تبلیغات وسیع در زمینه روی دست بگیرد تا به جوانان و نوجوانان وطن رسانیده شود که حملات انتحاری و در مجموع جنگ کنونی بر ضد کفر نیست بلکه بر ضد وطن خودشان است و این حملات و این جنگ بی مفهوم در حقیقت به بیگانگان موقع میدهد که بیشتر و طولانی تر در افغانستان باقی بمانند. ولی متاسفانه اینک که برای اولین بار یک شاعر بزرگ شهکار آفریده و آنرا به زبان شعر در آورده است هیجکس دیگر نه بلکه همان های که خود را روشنفکر ، منتقدان بزرگ و عقل کل حساب میکنند ، سر بلند کرده آنرا با کلمات که روش اشخاص فروخته شده چون عبدالخبیث حرام است ، تمجید ؟؟!! میکنند.
این حرفهای من بود و خدا کند که من اشتباه نکرده باشم ولی اگر اشتباۀ شده باشد لطفاً با نظریات سازندۀ تان آنرا اصلاح کنید
وسلام
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
آقای شهروند!
فقط یک پرسش کوتاه را اګر جواب بګویید که آیا عبدالباری جهانی وسایر نویسنده ګان پشتون هویت قومی وزبانی غیر پشتونها را برسمیت می شناسند؟
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
برو جان کاکایش
غیر پشتون ها هویت قومی و زبانی از کجا کردند ؟
آیا شخصی می تواند یک شی را که وجود خارجی نداشته باشد برسمیت بشناسد
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
پشتون ها همیشه پس مانده پاکستانی ها را خورده اند و خواهرانشان در بغل پاکستانی ها ست و یک مسله دیگرذ اینست که آنها از افغانستان نیستند سگ های ویله گرد کدام جای دیگر هستند مثل پاکستان
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
آقای بابر که حالا بنام شهروند کابلی تغیر نام داده اید:
به این جملات خویش دوباره مرور کنید:حملات انتحاری و در مجموع جنگ کنونی بر ضد کفر نیست بلکه بر ضد وطن خودشان است و این حملات و این جنگ بی مفهوم در حقیقت به بیگانگان موقع میدهد که بیشتر و طولانی تر در افغانستان باقی بمانند.
پرسش این است : درعربستان سعودی وکشورهای خلیج که جنګ نیست چرا بیګانګان اتراق کرده اند وموجودیت قوای امریکا طولانی هم شده است؟
اګر جنګ نمی بود، چرا قوای امریکا وناتو حالا باطالبان خواهان مذاکرات استند ودرقطر برایشان دفتر نماینده ګی میسازند؟
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
باقی سمندر
سنبله سال ۱۳۹۰ خورشیدی
سپتامبر سال ۲۰۱۱ میلادی
سلام به خوانندګان ارجمند کابل پرس?
آقای ی شهروند کابلی نا کابلی !
آنچه نوشته اید یکباردیګر بخوانید !
« برو جان کاکایش
غیر پشتون ها هویت قومی و زبانی از کجا کردند ؟
آیا شخصی می تواند یک شی را که وجود خارجی نداشته باشد برسمیت بشناسد »
همین جملات خودت با زبان کابلی ها نوشته شده است - جان کاکایش !
یکبار بطرف ګوه آسه مایی وشیر دروازه نګاه کن تاجز از اجزای هویت کابلی ها وغیرپشتون ها را بهتر از حد تصورت بدانی .همین زبانی که زبان فکری ونوشتاری ات شده است- زبان غیر پشتون هاست - من هیچکاه بزبان و هویت پشتون ها توهین نمی نمایم ونکرده ام اما به خودت هم اجازه نمیدهم تا چنین ګستاخانه ما غیر پشتون هارا فاقد هویت « قومی وزبانی » بدانی !هویت ما یک شی نیست - شی وجود فزیکی یا خارجی دارد اما هویت شی نیست - هویت ماجز فرهنګ وتاریخ و زبان ما است !
جان کاکایش !
تو شی را میدانی اما هویت را نمیدانی - بهتر است در باره هویت خود اندکی فکر نمایی که شی است یا غیرشی - چګونه هویت ترا دیګران به رسمیت بشناسند ؟ از دیګران توقع داری تاهویت ات را به رسمیت بشناسند وهویت دببګران را انکار مینمایی ؟
جان کاکایش !
هوشدار جان کاکا یش !
اګر از ګذشته ها سخن نګویم وفقط از هزار وسه صد سال اخیر برایت بنویسم - کابل توانست هزاران غیراز کابلی اعم از هر قوم پشتون و غیر پشتون را در وادی خود تحمل نماید و باری هم کورستان فرمانروایان را در کابل دیده میتوانی که نمونه شهیر آن مقبره عبدالرحمن خان ویا نادر شاه است - غیر پشتون ها در کابل همیشه زندګی نموده اند وخواهند نمود و ما دیدیم که در کابل قبرستان عرب و انګلیس وروس و ګوره در کجاست و هیچ فرمانروایی نتوانست ونخواهد توانست هویت وزبان مارا از ما بګیرد . درهزار سال پیش دیګران نتوانستند و درهزارسال بعد نیزشماها ناتوان خواهید بود - جان کاکایش !
مطمن باش جان کاکایش
داګزا و دا میدان
جان کاکایش
کاکایت
باقی سمندر
از کابلستان
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
جان کاکایش !
اوغانها در وطن فروشی نام بسیار بلند دارند و از هویت خو هیچ گپ نزن که اوغان ویا پشتون برعلاوه که هویت ندارند بلکه معنی هویت را هم نمی دانند و از دوندن ها خو خبر داردید .خفه نشوی و زورت هم نته
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
محترم بابر صاحب !
شما نګرانی مرا در مورد اینکه مبادا طالبان ازین شعر استفاده نادرست کنند رد کرده و فرموده اید که آنها هرګز ( سرود مرګ و تصدیق جهالت ) خود را ترانه نمی سازند
با تکرار اینکه من به زیبایی شعر و به انسان دوستی جهانی صاحب سخت باور دارم ، از شما میپرسم که اګر طالبان از ابیات ذیل یک ترانه جنګی ثبت کنند ، آیا سرود مرګ و تصدیق جهالت شان خواهد بود؟
تصور کنید ابیات ذیل به آواز یک ترانه خوان ، با صدای تاثیرناکی ثبت شده باشد ـ باز هم به حرف خود ایستاده اید ؟
پر کلی کور باندی فرنګ راغلی
لښکر د کفر بیا په جنګ راغلی
وخت د غزا او د غورځنګ راغلی
زړو وسلو ته نوی شرنګ راغلی
وخت د جهاد او پاڅیدو راغلی
د جنګ میدان ته د ورتلو راغلی
د سره کفن د اغستو راغلی
د خپلو وینو توییدو راغلی
د مدرسو ځخه غازیان راوزی
تنکی زلمی او ماشومان راوځی
جنګ ته روان دی د اسلام پوځونه
کفن په غاړه شهیدان راوځی
د دین دشمن دی ورکوم در څخه
نوری رخصت راکوه ځم در څخه
اګر طالبان ازین بحش شعر ، سرود حماسی بسازند آیا هوشیاری شان خواهد با جهالت ؟
با احترامات فراوان
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
ازقدیم گفته اند که دفع فاسد به افسد نمی شود. طالب که خود مخلوق پاکستان، عربستان وامریکا است؛ چگونه می تواند ترانه ای علیه آن ها بسازد؟ قبیله پرستان ریا کاری و گزافه گویی را از حد گذشتانده اند.
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
من خودم بحیث یک پښتون کاملا با برداشت آقای صبورالله سیاسنګ وخواهر نجیبه قانع موافق هستم نه با آقای بابر یا شهروند کابلی یا فردی بنام افراسیاب.
اګر باری جهانی واقعا طرفدار این می بود که انتحار را دربین پشتونها یک عمل ضد اخلاقی وضد اسلامی معرفی کند این نوع تمجید وتقدیر را اززبان پسر انتحاری برزبان نمی راند. معنای سخن این است که باری جهانی با بسیاری ازخواسته های پسرک انتحاری موافقت دارد.
اګر باری جهانی درد پشتونها را وخصوصا مادران پشتون را احساس ولمس میکرد هرګز به چنین خرافه ګویی مبادرت نمی ورزید. بیایید حالا این شعر را با شعر یک پشتون دیګر آقای محمد امین بسمل به مقایسه بګیریم وبعد قضاوت را بخواننده ها بګذاریم آقای بسمل درشعرشان چنین می نویسند:
راغلـي نا بللي
محمد امین بسمل
خپل ځان او بل پرې وژني خو وسلې پردۍ پردۍ دي
سرونه یې غټ غټ خو ارادې پردۍ پردۍ دي
پوهېږم له مېړانې را وتلي یاست ډګر ته
شپه ورځ سرونه ښندئ خو نقشې پردۍ پردۍ دي
ډېر مه ورته ګډېږه را نسکور به شې کمبخته
نڅاد ډېره وکړه خونغمې پردۍ پردۍ دي
دلوی دښمن مزدورو هم مو وژني هم پرې نازئ
باور پرې کوئ تاسوخو وعدې پردۍ پردۍ دي
سبابېګالګیا درته راوړي دکرکې توري
منم، کاتبان ستادي خوکیسې پردۍ پردۍ دي
دا تاسو یې چې څښئ پکې زهرجنې غوندې ښکاري
شراب به مو دځان وي خوپیالې پردۍ پردۍ دي
ور واچوه واسکټ دې چې استاد دې جنتي شي
زموږ په قبرستان کې خو جنډې پردۍ پردۍ دي
دا نه وینې، چې زانګي بېګناه پاس په هوا کې
سرونه دي زموږ خو غرغرې پردۍ پردۍ دي
دخدای لوی جهان تنګ کړي لکه سپم دوړې ستنې
زاهد مو کلیوال خو موسلې پردۍ پردۍ دي
قومي مشران راوژني طبیبان او معلمان هم
جامې یې زموږ په شان دي خوڅېرې پردۍ پردۍ دي
لس کاله شوو، چې خوب مو یوه شپه هم سم ونه کړ
بانډې زموږه خپلې خو چاپې پردۍ پردۍ دي
جانانه ځه چې جوړه کړو جونګړه په ځنګل کې
په دې کلابند ښار کې خو ګزمې پردۍ پردۍ دي
پخپلو کې موږهیڅ وخت سره لاس اوګرېوان نه وو
دوروڼو قومو مینځ کې خوفتنې پردۍ پردۍ دي
دعلم او معرفت په ځای یې سره اورونه راوړل
یو بل تورنوو خو دسیسې پردۍ پردۍ دي
تنکي تنکي ګلان راماتوي دوی در په در کړې
په لر بر پښتونخوا کې خوحملې پردۍ پردۍ دي
زموږ دکلي مینځ کې نړیواله جګړه پیل شوه
هستي مو دبابا ده خوتوبرې پردۍ پردۍ دي
له سلو قصابانو غوا مرداره شوه هغه ورځ
دوی هر یو ښه ماهر و خو چړې پردۍ پردۍ دي
پرون یې دکرزي ترږیره لاندې بارخر تېر کړ
داته څلوېښتوملکو خو پهرې پردۍپردۍ دي
راغلي نا بللي دې خدای ژرله سیمې ورک کړي
بسمله ملک زموږخو ادارې پردۍ پردۍ دي
سعیدی : درینجا احساس وشعور شاعر کاملا قابل درک است که شاعر بحیث یک پشتون از عمق قلب خویش به پشتون می فهماند که هرکاری که میکنی ولی بازهم متوجه باش که آمرین وامیرانت همه بیګانه ها اند وترا به هلاکت می اندازند. من با خانم نجیبه کاملا موافق هستم که اګر چند مصرع را که مادر به پسر ګفته است از آن حاذف شود باقی شعر جهانی می تواند به حیث یک سرود جهادی وانتحاری ازطرف کامپوزیتور های طالبان تبدیل میګردد. برباری جهانی است که از نشر این شعر در وبلاک خویش ممانعت بعمل آورده واز آقای سیاه سنګ وغیره منتقدین معذرت بخواهد.
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟ 20 سپتامبر 00:42, بوسيله ى baqi samandar
باقی سمندر
سنبله سال ۱۳۹۰ خورشیدی
سپتامبر سال ۲۰۱۱ میلادی
سلام به خوانندګان ارجمند کابل پرس?
آقای ی شهروند کابلی نا کابلی !
آنچه نوشته اید یکباردیګر بخوانید !
« برو جان کاکایش
غیر پشتون ها هویت قومی و زبانی از کجا کردند ؟
آیا شخصی می تواند یک شی را که وجود خارجی نداشته باشد برسمیت بشناسد »
همین جملات خودت با زبان کابلی ها نوشته شده است - جان کاکایش !
یکبار بطرف ګوه آسه مایی وشیر دروازه نګاه کن تاجز از اجزای هویت کابلی ها وغیرپشتون ها را بهتر از حد تصورت بدانی .همین زبانی که زبان فکری ونوشتاری ات شده است- زبان غیر پشتون هاست - من هیچکاه بزبان و هویت پشتون ها توهین نمی نمایم ونکرده ام اما به خودت هم اجازه نمیدهم تا چنین ګستاخانه ما غیر پشتون هارا فاقد هویت « قومی وزبانی » بدانی !هویت ما یک شی نیست - شی وجود فزیکی یا خارجی دارد اما هویت شی نیست - هویت ماجز فرهنګ وتاریخ و زبان ما است !
جان کاکایش !
تو شی را میدانی اما هویت را نمیدانی - بهتر است در باره هویت خود اندکی فکر نمایی که شی است یا غیرشی - چګونه هویت ترا دیګران به رسمیت بشناسند ؟ از دیګران توقع داری تاهویت ات را به رسمیت بشناسند وهویت دببګران را انکار مینمایی ؟
جان کاکایش !
هوشدار جان کاکا یش !
اګر از ګذشته ها سخن نګویم وفقط از هزار وسه صد سال اخیر برایت بنویسم - کابل توانست هزاران غیراز کابلی اعم از هر قوم پشتون و غیر پشتون را در وادی خود تحمل نماید و باری هم کورستان فرمانروایان را در کابل دیده میتوانی که نمونه شهیر آن مقبره عبدالرحمن خان ویا نادر شاه است - غیر پشتون ها در کابل همیشه زندګی نموده اند وخواهند نمود و ما دیدیم که در کابل قبرستان عرب و انګلیس وروس و ګوره در کجاست و هیچ فرمانروایی نتوانست ونخواهد توانست هویت وزبان مارا از ما بګیرد . درهزار سال پیش دیګران نتوانستند و درهزارسال بعد نیزشماها ناتوان خواهید بود - جان کاکایش !
مطمن باش جان کاکایش
داګزا و دا میدان
جان کاکایش
کاکایت
باقی سمندر
از کابلستان
«باری جهانی » يا انتحاری جهانی ؟
؛؛شعیب؛؛
سلام به همه خونندګان
من نمیخواهم تبصره داشته باشم، ولی یک حقیقت را میخواهم بګویم که همه دنیا کمر به بریادی پشتونها وغرور آزادمنشی شان بسته است.
مغل، چنګیز، تیمورلنګ، روسها، انګلیسها، وآمریکایی ها - همچنان از خونریزان معاصر چون مسعود نوکر وخاین ملی، مزاری، عطا غدار، ربانی، ګلبدین، مزدور ملاعمر، مزدور حقانی، شیطان فضل الرحمن و احمقانی همانند شان، نه توانسته اند ونه هم میتوانند که ذره ای از غرور این قوم دلیر وخداجو را کم نماید.
با وجود اینکه کرزی هم فقط به نام پشتون است ولی از هزاران ګلبدین، مسعود وربانی و... بدتر ریشه پشتونها را دارد میزند، چون نان نوکری را میخورد،
این قوم را خدا نګاه داشته وخواهد داشت. حتی اګر در لحظه شکست باشد، با یک قطعه شعر ملالی وملالی روز(جهانی) دشمن را تار ومار میسازد.
سیاه سګ که در خارج زندګی میکند، نوکر خارجی ها بوده وهست، ونمیتوان بر او انتقاد کرد که چرا دامن پر از کلوخ به جان پشتونها برداشته است، چون او وظیفه نوکری خود را ادا کرده است. جهانی را که جب وطن دارد وملت دارد، زیر حسادت نقد واهانت ګرفته است.
من به صراحت میګویم:ګلبدین، حقانی، عمر، ظاهرکل(بابای ملت) وکرزی مزدور هیچګاه نمایندګی از پشتون ها کرده نمیتواند و نه خون خوران ونوکرانی مانند اینها به قوم پشتون خود را متعلق میدانند، فقط از نام پشتون به خاطر بقای قدرت خویش استفاده کرده و میکنند وبیشترین قربانی را مردم بیګناه پشتون داده است.
یک واقعیت اینست که شما مردم غیر پشتونها هیچګاه مردم پشتون را درک نکرده اید ونشناخته اید فقط کور کورانه مارا از اندیشه های ملاعمرها، وګلبدین های خونخوران تفسیر کرده اید.
ما هیچګاه جنایات ، خیانت ها وخونریزی های مسعود وربانی را پای قوم تاجیک ننهاده ایم، واز مزاری را پای قوم هزاره، ونه غپ غپ کردن شاعران وساستمداران مزدور چون سیاهسنګ و امثالش را. بلکه در مناطق خود با همه مهربان بوده ایم(آن غیر پشتونهای که بامردم پشتون زندګی کرده اند خوب درک میکنند) ولی برعکس در مناطق فارسی نشین به ما اهانت شده است وهنوز هم میشود. امیدوارم این ذهنیت منفی را کنار ګذاشته همدیګر را بپذیریم و به خاطر یک شاعر ویا مزدوری چون سیاهسنګ وهمردیفانش تمام ملت را به باد استهزاء نګیرید.
از دست جنګ سالاران مزدور به خاک وخون نشستیم بس نیست که حالا به خاطر یک شعر هم سګ جنګی میکنیم؟!!!
؛حرمت؛