جاسوس خودتان هستید بسم الله خان محمدی و این شما بودید که طالبان را به کابل آوردید!

کابل پرس: بسم الله محمدی وزیر شورای نظار در حکومت، روز گذشته در پارلمان افغانستان دست به توهین داکتر رمضان بشردوست مردمی ترین چهره ی سیاسی تاریخ معاصر افغانستان زده و او را جاسوس خطاب کرده است. او همچنین گفته است که داکتر بشردوست خود ملا عمر است.

فارغ از این که گفته های بسم الله محمدی، دروغی بیش نمی باشد و به گفته ی بسیاری از مردم افغانستان و کاربران شبکه های اجتماعی این حرکت بسم الله محمدی؛ یادآور اوباشی گری افرادی چون خود بسم الله محمدی و دیگر پاتک بازان شورای نظاری است که هر از چند گاه کاروان مسلح در کابل تشکیل داده و به هراس افکنی و کشتن می پردازند، باید خاطر نشان ساخت که این دار و دسته ی جناب بسم الله محمدی در شورای نظار بود که در سال 1996 میلادی، طالبان را فرشته های صلح خوانده و با کمک تجهیزاتی در حد خود، آنان را به دروازه های کابل رساندند.
نسل امروز افغانستان و کسانی که در حکومت واپسگرا و اخوانی برهان الدین ربانی طعم تلخ جنگ و خونریزی را شاهد بوده اند، بخوبی می دانند که این دولت دست نشانده ی شورای نظار، تشکیل شده از قوماندانچه هایی چون بسم الله محمدی، پس از خونریزی و کشتار وسیع در شهر کابل، طالبان را فرشته های صلح خوانده و به دروازه های کابل رساندند. آنان به امید اینکه افکار مرتجع مذهبی اخوان و طالبان که از کشورهای عربی وام گرفته شده و مورد حمایت استخبارات پاکستان می باشد، باعث رابطه ی حسنه حکومت شورای نظار با طالبان می شود، حاضر بودند با طالبان دست به همکاری های وسیع بزنند.
گروه مرتجع شورای نظار از هنگام تشکیل تاکنون به استخبارات کشورهای گوناگون وابسته می باشد و این ارتباط از راه قوماندانچه های آن چون بسم الله محمدی تامین می شود.
این گروه زمانی با استخبارات پاکستان ارتباط نزدیک و محکم برقرار کرده بود و همزمان بنا به دلایل مختلف بصورت مستقیم به استخبارات ایران نیز وابسته بود.

یکی از دستاوردهای مهم این گروه، فروش تسلیحات نظامی افغانستان به کشورهای مختلف می باشد. برای نمونه این گروه دو دستگاه موشک انداز "اسکاد" را بین سالهای 1996-1998 به جمهوری اسلامی ایران فروخت تا ایران بتواند با نمونه برداری از آن، موشک های شهاب 3 خود را بسازد.

در جریان برچیده شدن رژيم طالبان، گروه شورای نظار ارتباطات خود را با استخبارات امریکا سی آی اس برقرار کرد و مشخصن، آقای بسم الله محمدی، طبق اظهارات گری شرون در کتاب ماموریت سقوط (فصل هفدهم صفحه 151 به بعد)، یکی از محورهای اصلی این ارتباط بود. آقای بسم الله محمدی از آن زمان تاکنون به یکی از مهره های اصلی سی آی ای در افغانستان تبدیل شده و حمایت های استخبارات بیرونی در وزیر شدن ایشان بی تاثیر نبوده است.
در جریان 13 سال اخیر، باندی که بسم الله محمدی جزو اعضای اصلی آن می باشد، کنترل قابل توجهی بر بخشی از نیروهای مسلح و استخبارات داشته و از این راه توانسته تسلیحات نظامی افغانستان را به گروه های مختلف از جمله طالبان بفروشد. برای نمونه در سال 1385 خورشیدی، اعضای وابسته به این باند، محموله های مختلف از ادوات نظامی موجود در دیپوی خیرخانه متعلق به وزارت دفاع را با موترهای قلابی سازمان ملل سرقت کرده و به طالبان رسانده اند.

در یک نمونه، محموله ی سرقت شده مهمات اردوی ملی افغانستان از جمله 150 صندوق مردمی کلاشنیکوف از دیپوی خیرخانه سرقت کرده و برای فروش به طالبان به طرف لوگر حرکت داده بودند که برخی عوامل آن توسط امنیت ملی بازداشت شدند. با این حال افراد بازداشتی، با دخالت این باند پس از مدتی آزاد گردیدند.
از سوی دیگر گزارش سیگار یا اداره بازرسی عمومی امریکا برای بازسازی افغانستان می گوید که بیش از 200 هزار قبضه سلاح مختلف النوع که از طرف وزارت دفاع امریکا به ارتش افغانستان کمک داده شده بود؛ ناپدید می باشند. منابع مختلف احتمال دست داشتن مقامات ارشد از جمله بسم الله محمدی را در ناپدید شدن این سلاح ها نادیده نمی گیرند. در همین حال منابع مختلف تایید می کنند که بخش قابل توجهی از بودجه و تجهیزات نیروهای نظامی افغانستان توسط باندهایی مانند باندی که بسم الله محمدی عضو اصلی آن است، غارت و چپاول می شود.

آنچه واضح است این است که افرادی چون بسم الله محمدی نه به دلیل خدمات مردمی خود و بلکه به دلیل ارتباط با استخبارات کشورهای مختلف و نیز اهرم های فشار نظامی توسط باندهای مسلح، بر چوکی وزارت تکیه می زنند.
با توجه به شرایط افغانستان و نفوذ بیش از حد کشورهای مختلف، انتظار نمی رود افرادی چون بسم الله محمدی، توسط ارگان های عدلی مورد پیگرد قرار گرفته و سرنوشت میلیاردها دالر پول حاصل از خوشخدمتی برای استخبارات بیگانه و پول حاصل از سرقت و دزدی از بودجه و امکانات نیروهای مسلح، به خزانه ای ملی بازگردد.

در آخر باید گفت که حمله به داکتر رمضان بشردوست به عنوان مردمی ترین چهره ی تاریخ سیاسی افغانستان و دروغ پردازی در مورد او، فقط می تواند به نفع گروه های مافیایی و حامیان استخباراتی آنان باشد که ظهور چهره های ملی را به نفع منافع خود نمی دانند.