نظام غیر متمرکز در کانفرانس روند مونیخ

هرکدام به خاطر رسیدن به قدرت در فروش افغانستان از همدیگر پیشدستی میکند.
ننگ و نفرین باد بر همه ای تان!

راه نجات این تن از غده سرطانی مرکزی تنها فدرالی شدن است. اما تعدادی از نظام فدرالی بسیار میترسد. چون در نظام فدرال قدرت به طور منصفانه تقسیم میشود و هر کوچی پاکستانی نمیتواند صاحب چوکی شود.

دوستان ، این کنفرانس ها جز نمایش بیش نیست به چه هدرد می خورد به مردم بیچاره نان ابی می شود؟؟که نه . این خاینی باید خودشان را مطرح کنن
ما هستیم بخاطر قدرت سبقت گرفتن از هم دیگر احمد کلبی مقصود این هنر پیشه های موفق هستند میتوان چطوری نقش بازی نمایند. جالب این است که این کنفرانس در شهر مونشن المان بر گذار میگردد حالا انکه کشور افغانستان لویه جرگه دارد این ان دارد و مشکلات کشور را در کشور بیگانه انجام میدهید ؟ این بیگانه ها حتی قدرت همچون کفرانس ها را از جنابان گرفته اند باید دعواهای فامیلی را همسایه ها حل و فصل کنند؟؟

مشترکین این گردهمای همان جنگ سالاران دهه 70 است که شهر زیبای کابل را به ویرانه تبدیل کرد و 65000 هزار انسان بیگناه ومظلوم رابه شهادت رساندند همه دار ونه دار مملکت را چور وچپاول کردند شهراز ساکنین ان تخلیه گردید به ناموس مردم تجاوز صورت گرفت وهزارها مصایب دیگر ازجمله شیرازه وحدت ملی بین اقوام شریف افغانستان از هم گسیست این خاینن به ان اکنفا نه کرده در صدد ان اند که افغانستان را به کمک خارجها تجزیه کنند واز افغانستان لابراتوار بسازد جای تعجب است چرک کوه تلویزون اقای امرالله که هنوز به شیر چوشک نیاز دارد اکتهای پاچهی میکنند خوابهای ارگ می بیند که خیال است ومهال من برای شان یاداوری می کنم که اقای امرالله پایت از گیلمیت بیرون کشیده اید نه شود که مانند اسلافیت به جهنم بروید به این اقایان میگویم غلامی بس است روسها به شمایان وفا نه کرد ایران هم منافع خو را ار جحت میدهد این اقایان به زور ب 52 بیشتر از70% چوکی های دولتی را غصب کردند هنوز هم میخواهد که کل کشور را درتصرف داشته باشد

راه نجات این تن از غده سرطانی مرکزی تنها فدرالی شدن است.

راه حل ایجاد یک کشور پشتونستان مستقل برای اوغانها می باشد. این پشتونستان میتواند در چارچوب پاکستان فعلی ساحات هم مرز افغانستان یعنی ولایات جنوبی را دربربگیرد. ویاهم درصورت امکان خیلی بعید ومحال جدایی مناطق ایالت پشتونخواه ومناطق قبایلی ازپیکر پاکستان فعلی وتشکیل یک دولت مستقل پشتونی بشمول ولایات جنوبی افغانستان می باشد. مناطق هزاره وتاجک نشین باید ازبدنهء دولتهای جدید کاملا جدا ساخته شوند. اگر چنین امری تحقق نیابد نسلهای آینده بازهم درین زندان قبایل خواهند سوخت وبر نسل کنونی لعنت خواهند فرستاد.
هرکسی خودش را افغان یا اوغان میداند باید درکشور جدید التشکیل خویش زنده گی کند همانطوری که در قبرص میان ترکها ویونانی ها ادامهء حیات مشترک ناممکن گردید باهم توافق کردند تا ساحات زنده گی شان را ازهم دیگر جدا سازند وباوجودیکه درسازمان ملل متحد قبرص یونانی تبار ازمجموع قبرصی ها نماینده گی میکند ولی قبرص ترک تبار حد اقل درساحات زنده گی شان آرام می باشند. سودان جنوبی نیز بعداز کسب استقلال از سودان شمالی حالا بطرف ترقی وبیشرفت درحرکت است. تیمور شرقی بعداز مبارزات خونین وطویل المدت از اندونیزیا جدا گردید وفعلا بطرف ترقی وبیشرفت درحرکت است. من نمیدانم ما شهروندان کشور کنونی افغانستان را چه خدا زده است که هم با یکدیگر مان جور نمی آئیم وهم طرفدار حفظ ساختارهای جغرافیوی گذشته می باشیم. این یک بیماری روانی است.
حد اقل مردی ازتبار جون گرنگ رهبر فقید سودان جنوبی یا شیخ مجیب دربنگلدیش در افغانستان درمیان هیچیک از اقوامی که خودشان اقوام تحت ستم می نامند تا‍کنون جرات بخرچ نداده اند تا صاف وروشن حرف دل خودرا بیان کنند که ما تجزیه می خواهیم. هرقدر لفافه گویی شود بهمان اندازه بحران افغانستان بدارازا کشانده میشود. راه حل ایجاد یک کشور مستقل پشتونی وبلوچ درین گوشه پ از آسیا می باشد.

اگر برادران پشتون نظام فدرالی را جدی نگیرند پس این تن خود به خود تجزیه میشود. اگر خواب پشتونستان را در سر دارند پس این را هم بدانند که پشتونها پاکستان را خانه خود میدانند و نه افغانستان کنونی را. متاسفانه سران پشتون با از بین بردن سران اقوام غیر پشتون سیاست خود را به پیش میبرند. اما پاکستان خود انها را تا لب دریا میبرد و هلاکتر باز میگرداند. نمیدانم که انگلیس چه قولهای نو به این تیم ارگ نشین داده که کون خود را بالاتر از شاهان سابق میگیرند.

نکات آتی را خدمت بهمن تقدیم میدارم. اګر چه میدانم دردی را که او به آن ګرفتار است این حرف ها به هیچ وجه نمی تواند مدوا کند اما به هر حال:
پشتون ها ضرورت به تشکیل کشور دیګری به هیچ عنوان ندارند اما چلنج بزرګی که در مقابل آنها قرار دارد عبارت از ادغام خاکهای پشتون نشین آنطرف خط مرده دیورند به پیګر اصلی آن یعنی افغانستان میباشد. بهمن، نه تو و نه مسعود خیلی ها و نه محقق و نه هیچ نماینده او و نه دوستم و نه هیچ ګلم جمع دیګری این حق را دارد و نه کسی شما را نماینده خود ساخته که به نمایندګی آنها در مسایل مهم کشوری صحبت نمایید. مردمی که فعلا در همین جغرافیا فعلی افغانستان زیر نام مبارک افغان زندګی میکنند هیچ ګونه مشکلی با هم ندارند تنها تعدادی از تحصیل کرده ها و خودفروخته های این اقوام به منظور و مقاصد مرعی و نا مرعی دست به این ګونه تبلیغات میزنند. اما اتحاد قوام یافته این ملت را هیچ کسی نمیتواند تخریب کند.
تا یک نفر افغان است زنده افغانستان است!
بهار

اولا خدمت آقای بهار اوغان احترام تقدیم باد. دوم اینکه بعدازین باید مرئی ونامرئی را مرعی ونامرعی ننویسند تا کدام طفل صنف اول مکتب بالایشان نخندد. سوم اینکه: باشنده گان متعدد القومی ومتکثر افغانستان اگر باهم در ظاهر امر مشکل نداشته ویا ندارند؛ روی دو علت می باشد که ازین دو علت حتما یکی آن واقعیت دارد وآن دوعلت عبارت اند ز: جهالت ویا منافقت. جهالت ونادانی به عملکرد حکام وسلاطین اوغان خر بر میگردد که طی دوصد سال حاکمیت اشغالگرانهء شان مردمان غیر اوغان وبومی این سرزمین را مانند خودشان نادان واحمق وخر نگهداشتند واز بیداری آنها همیشه هراس داشتند. تمام قتل عامها ونسل کشی های که سلاطین پشتون علیه مردم غیر پشتون براه انداخته علت اساسی آن ترس آنها از بیداری این اقوام بوده است. منافقت هم توسط کسانی صورت میگیرد که در پوشاندن حق وحقیقت نفع مادی ویا سیاسی دارند وبخاطر مصلحتهای شخصی ویا خانواده گی شان میخواهند هویت همهء باشنده گان این سرزمین را جعل وتحریف کنند ونام کثیف افغان را که درانگلیسی معنای سگ شکاری را میدهد بالای همه اطلاق نمایند واین منافق ها با وجود دانستن حقیقت لب به اعتراض نمی گشایند وشوله ء خودرا خورده وپردهء خودرا میکنند. حقیقت مسلم آن است که سرزمین کنونی افغانستان هرگز مال پشتون یا اوغان نبوده بلکه سرزمین پشتونها یا اوغانها همین پشتونستان پاکستان می باشد که اکثریت این گروه قومی نیز درهمین کشور زنده گی میکنند. سی ملیون پشتون پاکستان مساوی به تمام نفوس افغانستان است. بناء آنچه که اینطرف مرز باقی مانده نه ازلحاظ عقل میتواند مربوط افغانستانی ها شود ونه هم ازنظر شرع.
حاکمان اوغان انگلیسی تبار از هندوستان توسط انگلیس وارد شدند بنام پشتون واوغان بالای همهء باشنده گان این سرزمین حاکمیت چلاندند با فرهنگ وزبان بومی مردمان این سرزمین یعنی فارسی عادت گرفتند ولی حالا مثل گوساله های دو مادره میان پشتون وفارسی گیر آمده اند وبخاطر اینکه در هردو طرف منافع خودشان را از دست ندهند نام جعلی واسعتماری افغان را بلند کرده اند تا نسل های بعدی را کما کان تخدیر نمایند. بناء این موضوع ازنظر حقوقی نیز قابل بحث است. امروز عبدالباری جهانی تمام مناطق شمال را درقبالهء بابای خود درآورده است حال آنکه این قباله جعلی است وبه زور واجبار بالای مردم امضا شده است. تا چه وقت باید دربرابر این جعلکاریها و زورگوی های ظالمانه که حتی درحق خود پشتونها نیز طلم روا میدارند سکوت اختیار شود وهم پشتون وهم غیر پشتون در روشنایی حقایق تاریخی قرار نگیرند. بیائید که حقایق را برای نسل کنونی آشکار سازید وازگفتن حق نهراسید. افغانستان از بدو نامگذاری اش بنام افغانستان کشور اشغالی بوده ومردم غیر پشتون این کشور هویت شان را درین کشور از دست داده اند. وحالا هویت زبانی وحتی مکان زیست شان نیز توسط پیامهای حکمتیار وملاعمر وآمر لالی نیز زیر سوال رفته است. تاجیک به تاجکستان ازبک به ازبکستان وهزاره به گورستان

یک خبر جالب برای چوکره های قاتلان 65 هزار کابلی. بادران تان تمام خواب های خیالی تانرا فدای قدرت و دالر کردند. شرم و خجالت برشماست.
منبع: سایت افغان پیپر
تاریخ انتشار: ۱۲:۵۳ ۱۳۹۲/۵/۲۵
احمد ضیا مسعود، رییس جبهه‌ ملی گفته است که سران ایتلاف ملی، جبهه ملی، روند سبز، حزب اسلامی به رهبری ارغندیوال، جمعیت اسلامی، حزب وحدت و حزب جنبش مشترکا توافق کرده‌اند که به خاطر معرفی یک نامزد واحد در انتخابات ریاست جمهوری یک ایتلاف بزرگ را ایجاد کنند.
آقای مسعود گفته است که گفتگوها در مورد ایجاد یک ایتلاف جدید با سران حزب‌های حق و عدالت و افغان ملت نیز جریان دارد.
شخصیت‌های با نفوذ مانند عطامحمد نور، اسماعیل خان، زلمی خلیل زاد و برخی از سران جهادی درصدد ایتلاف نیستند؛ بل خواهان اجماع سیاسی با اپوزیسیون و تیم حاکم هستند.