چون میان سطح تغذی، سلامتی بدن و روان انسان رابطه و پیوندی محکم، ژرف و ناگسستنی وجود دارد، پس کمبود مواد مغذی مانند انرژی، پروتین و ویتامین ها که همه برای بدن ارزش بزرگ دارند نه تنها منجر به ناراحتی های جسمانی می شوند، بلکه تاثیر مستقیم را بر جان و روان انسان نیز به جا می گذارد و فعالیت، تحرک، تلاش و کوشش فرد را می کاهد.
کمبود یا نبود مواد خوراکی کافی وبا کیفیت برای کودکان و نوجوانان ناشی از فقر و گرسنه گی در دراز مدت، رویه، خلق و خوی انسان را دگرگون کرده و نیرو و تلاش وی را می زداید. به طور کلی فقر در جلوگیری از رشد عاطفی، فکری، سلامت روانی و رشد شخصیت کودکان و نوجوانان فوق العاده موثر است.
یکتن از روانشناسان کلینیکی معتقد است که بیش از ۹۰ در صد کودکان به دلیل مشکلات اقتصادی و نبود حمایت مالی از خانوده، در سنین پایین تر به مشاغل نامناسب در روی سرک ها و جاده ها روی می آورند. وی اظهار میدارد کودکانی که در روی سرک ها کار می کنند با تفاوت از کودکان دیگر در جامعه دارای نیاز های بیشترعاطفی و روانی می باشند که این نیاز ها در همان سنین کودکی سرکوب شده و باعث بوجود آوردن عقده های فراوان، کینه ها و کمبودی های درونی درسنین نوجوانی آنها می شود. همین افراد حاضر اند برای جبران عقده های شان دست به رفتار های ناهنجار و اعمال خیانتکارانه بزنند. چنانچه دیده شده آن شمار اطفال زیر سن شش سال که والدین شان به افسرده گی مبتلا بوده اند، به استفاده ی نادرست از مواد و خشونت در خانواده مقابل بوده اند. این اطفال به میزان زیادی به خطر بی خانگی، گدایی، نبود مراقبت صحی و مراقبت غیر مصوون روبرو می باشند، همچنان ایشان با بی اعتمادی در مقابل در مراقبت های ناکافی و نا مطمین خدمات صحی و اجتماعی نیز مواجه می باشند. این امر سبب می شود تا آنها نه توانند به حیث افراد سالم و با اعتبار جامعه تبارز نمایند و جایگاه اصلی شان را به عنوان اشخاص قابل احترام احراز نمایند، برخلاف به بی حرمتی ها، شخصیت کشی ها و اعمال ناشایسته وغیر قابل قبول دست و گریبان می باشند.
هرگاه پدیده ی فقر در افغانستان مورد توجه قرارگیرد دیده می شود که گراف فقر در کشور ما روز به روز بلند می رود و مشکلات زیادی روانی واجتماعی را برای اطفال و نوجوانان فقیر به بار می آورد . هرچند تلاش هایی در جهت از میان برداشتن فقر در کشور ادامه دارد و لی چنین تلاش ها بسنده نمی باشند. باید یاد آور شویم تلاش برای از بین بردن بعد مادی فقر نسبت به ابعاد روانی، اجتماعی وفرهنگی آن بیشتر است. اگر افراد کشور در بهترین حالت و آنهم با حمایت دولت از فقر مادی نجات یابند، ولی کاری برای جبران پیامد های روحی وروانی فقر پیش بینی نه شده است. در حالیکه آسیب های روحی و روانی ناشی از فقر تاثیرات بسیار عمیق تر و مخرب تری نسبت به تاثیرات اقتصادی و مالی آن به جا می گذارد، تا اکنون هیچ بخشی از نظام برای معالجه و برخورد با اين مشکل کدام تدبیر و راه حلی ارایه نداده است .
