فلم حمله ی کوچی ها به هزاره جات

رضا جان

آیا میتوانید در مورد این حادثه قدری به ما بیشتر اطلاعات بدهید که اوضاع اکنون در چه حال است ؟ آیا دولت کدام اقدامی کرده است یا خیر ؟ آیا کوچی ها هنوز هم آنجا اند ؟ و هر معلومات دیگر

قبلاً تشکر

معضله تنش و بحران میان هزاره ها و کوچی ها یکی از صفحات خونین تاریخ کشور ماست که این امر هم به نوبه خود بیانگر نظام های استبداد قبیلوی، خاندانی و فردی بر تک تک از مردم تحت ستم و محکوم افغانستان می باشد که عامل نیرومند در گسترش «بحران هویت ملی» چند قرنهء کشور ما نیز به شمار می آید

از آغاز حاکمیت شؤنیستی و نظامی امیر عبدالرحمن بارکزایی ( ١٨٨- ١٩٠١ م ) کوچ نشینی های قبیلوی و تباری پشتون های داخلی و خارجی همراه با فرامین رسمی و حمایت مسلحانه رژیم های سلطنتی وقت بالای تمام ولایات کشور و به خصوص بالای هزارستان شروع شدند

این را همه خوب می دانند که پس از امیر عبدالرحمن، طالبان پشتون تبار به عنوان وارث آن چهرهء خون آشام تاریخ شکنجه ها، حبس ها، زن ستیزی ها، آوراگی ها، قتل ها و نسل کشی تاجیک ها، اوزبیک ها، ترکمن ها و به خصوص هزاره ها را به صورت آگاهانه در کابل، شمالی، مزارشریف، سایرولایات شمال، بامیان، یکاولنگ و... با «افتخار» تمام خویش به عمل آوردند.

طالبان هرچند اکثریت نقاط کشور را با خونین ترین شیوه اشغال نمودند و اما به اشغال هزارستان، پنجشیر و... موفق نشدند. تا اینکه به کمک همه جانبه کوچی ها به داخل هزارستان نفوذ نمودند و با حمایت مسلحانه کوچی ها در بامیان، یکاولنگ و سایر مناطق هزارستان از کشته ها، پشته ساختند که حتا دو «مجسمه بودای» بزرگ بامیان را نیز به «جرم» هزاره ها به خاک یکسان نمودند. اگر رهنمایی و کمک عملی کوچی های افغان ( پشتون تبار) نمی بودند؛ امکان اشغال هزارستان توسط طالبان کاملا بعید بود. زیرا که کوچی ها از قبل تمام نقاط هزارستان را دره به دره، خانه به خانه و حتا شخصیت های روحانی، مسلکی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، هنری و... مردم را خوب بلد بودند.

Dear Mr. Kateb,

Please tell us where the film is? I would like to see as far as I have problem on opening it on my computer.
Please help all.

Best of Luck

سلام به هموطنان ظلم دیده!

این سیل ملخ ها که همه ساله بالباس های سیاه وبیرق های سفید برسرزمین مظلوم ترین ومحروم ترین قشر این مملکت حمله کرده وهمه دار وندار این مظلومین تاریخ رابه یغما وتاراج ولگدمال حیوانات خویش میکنند. اگر برچهره این مرد که تصویرش دربالا است دقت فرمایید به خوبی به همه گپ ها مهر تصدیق میگذارد.آرید برادران ظلم از حد گذشته وما فقط به خداوند که در کتابش وعده کرده ایمان داریم که حق به حقدار خواهد رسید.وظالمین همه خوار خواهند شد.

متاسفم ازینکه اين بيرق سفيد بدست سيا ترين ددترین خودخواهترین و..... مردمان کره زمين قرار گرفته وبدانيد درپش صحنه تنها طالبان و چند سرخيل کوچی نيست اين يک نو هشدار سازماندهی شده است برهمه ما س ما بايد بيشتر از پيش بدانيم و من هم مطمينم ملت ستم ديده ما همه چيزرا درک کرده و ديگر اجازه نميدهند که غولها سر شان حاکميت کنند.
و يک پيام دارم بر تمام شما اگر ديروز با مردم جوزجان همنوا ميشوديم امروز اين اتفاق دربهسود نمی افتاد اما اگر امروز بازهم دور بگرديم فردا در بغلان و يا بادغيس به نحوی ديگر ی تکرار ميشويد.

بنده قبلا هم در این ارتباط نظر داده بودم... بازهم میگویم که کو چی ها هموطنان ما هستند وما نمیتوانیم به یک هموطن خود بگوییم که از وطن ما برو بیرون چون انها نیز مانند سایر اتباع افغانستان حق تصمیم گیری و دفاع از حقوقشان را دارند . مسایل شخصی کوچی ها ومردم منطقه را نباید با حقوق اجتماعی ومدنی انها در کل قاطی کنیم. من فکر میکنم از انجا که کو چی ها مردم ساده و اکثرا از تحصیل محروم هستند ونمیتوانند از حقوق حقه ی خود در مراجع قضایی وحقوقی دفاع کنند متاسفانه به همین دلیل بعضی از هموطنان کوردل وظالم مان از این نقطه ضعف انها به نفع خویش استفاده میکنند که جای تاسف دارد امیدوارم که خود دولت وارگانهای مدافع حقوق اجتماعی ومدنی کشور از این قشر مظلوم وزحمت کش جامعه افغانی حمایت کنند وانهارابه بازیچه دست ظالمان مبدل نسازند که در پیشگاه عدالت خداوندی مسوول خواهند بود . با تشکر امان الله نوزادوال

سلام من نمیدانم به کی اعتمادکنیم؟
اگر به مجاهدیدن اعتماد کنیم رای دهیم برای خودشان ملیشه دوروست میکند.واگر به تحصیل کردهگان از غرب امده اعتماد کنیم و رای دهیم دوزدی میکند عجب روز گاری سیاهی است
یکی از دوستان از وزارت تجارت دفاع کرده است .من از ایشان میپرسم که ایا ما به حرفهای تو باور کنیم یا به اسناد سبت شده در این سایت ؟ضمنا خوا هیش میکنم قبل از اظهار نظر شیشه های عینک تان را پاک نماید اگر لااقل از چشم تان بر نمیدارید.

نمیگویم فلم ساختگی است ولی در آن چیزی که ادعا شده دیده نمی شود. بسیاری از پاسخها نمانگر احساسات فردی اند که درد را دوا نمیکند بیاید از تحمل و بردباری کار گیریم دست بدست هم داده چالشها را رویاروی کنیم. والسلام