زندانی کردن «کتاب» به دستور جلالت‌مآب «عبدالباری جهانی» یادآور دستور جلالت‌مآب گردن‌کلفت پیشین، «عبدالکریم خرم» در به آب انداختن «کتاب» در نیم دهه گذشته است.
این «خزانه»داران* بی‌خرد با همه «نمادهای فرهنگ و تمدن» به ویژه «کتاب» دشمنی عجیبی دارند، ولی حیف که نمی‌دانند:
این وطن، مرز روشنی دارد؛ مرز آن، واژگان «شه‌نامه» است
وارثان «خزانه»* را چه شده است که در این خطه، «مرزبان» شده‌اند؟
باید دانست کتاب‌های دکتر لعل‌زاد، غلام‌محمد محمدی، وفا سمندر، عباس دل‌جو، فیض‌محمد کاتب هزاره و علی امیری به نمایشگاه کتاب تهران راه نیافته‌اند؛ چون وزارت فرهنگ و اطلاعات افغانستان (عبدالباری جهانی)، کتاب‌های این نویسندگان را مایۀ تفرقه‌افکنی خوانده است. عبدالباری جهانی هم مثل عبدالکریم خرم، شمشیر را در مبارزه با فرهنگ و تاریخ حقیقی ملت افغانستان و آثار فارسی‌زبانان از رو بسته و دستور داده است که این کتاب‌ها ممنوع‌الخروج شوند.
یکی از دوستان تاجیک می‌گفت: «ما فارس‌زبانان از بودن یک تاجیک فارس‌زبان در وزارت فرهنگ و اطلاعات (مخدوم رهین) خیری ندیدیم و حضور او جز رکود فرهنگی چیزی دیگر نبود. دست کم با حضور فردی مثل عبدالباری جهانی (پشتونِ فارس‌ستیز و فرهنگ‌ستیز)، شاید فارس‌زبان‌ها به خود بیایند و دست کم برای حفظ فرهنگ خودشان در این کارزار فرهنگی، بیشتر کار و تلاش کنند».
ــــــــ
* اشاره است به «پُته خزانه»، (گنجینه پنهان) اشاره است به کتابی که پشتون‌ها با هدف جعل تاریخ برای خود و افغانستان نوشتند و مدعی شدند که یکی از منابع کهن تاریخی کشور است.
