څو لنډکي شعرونه
غرور
مرګه چې غره نه شې
ژوند له تا نه ښکلی دی
خو ستړی دی
۹۳.۱۱.۱
«««
باران
باران رایاده کړلې
خو ته نه يې
چې درته ووایمه
مه ځه دلته شپه وکه
پاتې شه باران دی
۹۳.۱۱.۱
«««
وېره
وچه څله
وچه تېرېږي
زړه مې درزېږي
وېرې چړې پرې تېروینه
زه خو عادت یم
چې ټول خوبونه مې خپل
پېغلې چينې ته تېرومه
۹۳.۱۰.۳۰
«««
