پی‌گیری یک وکیل (کاوه راد) و کردار یک آموزگار (جواد رها) در واکنش به رویداد ناگوار پاک‌دشت نشان می‌دهد هنوز می‌توان به «انسان بودن» امید داشت و «انسان» ماند.
سخنان پدر دانش‌آموز قربانی:
«دلم نمی‌خواهد آن معلم، بد‌بخت و گرفتار شود. حالا یک اشتباهی کرده و تمام شده ماجرا. دوست ندارم زن و بچه‌ی معلم توی پاک‌دشت سرشکسته شوند».
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
یک نگاه: گویا سخنان این پدر کارگر بیشتر بیانگر هراس از پی‌گیری حقوقی و بی‌نتیجه ماندن آن است.
