داره از قبیله‌ی ما، یکی یکی کم می‌شه
ـــــــــــــــــــOــــــــــــــــــــ
نه زمین، خاکِ قدیمی؛ نه هوا همون هواست
تا چشام کار می‌کنه، هر چی که مونده، نا‌بجاست
داره از قبیله‌ی ما، یکی یکی کم می‌شه
هر چی دوست داشتم و دارم، راهی عدم می‌شه
مثل اَبرای زمستون، دلم از گریه پُره
شیشه‌ی نازکِ دل، منتظرِ تَلَنگُره
غمِ سفره‌های خالی، دستای نحیف مردم
داغ شلاق جهالت به تن شریف مردم
غم اعدام ستاره، انهدام سروِ آزاد
تیربارانِ شقایق، باغ‌بانی کردن باد
همه قطره‌های خونی که به خاکم شده فریاد
همه این‌هایی که گفتم، بغض هر روز منه
منو در من می‌شکنه.
ترانه: داریوش اقبالی
