به درم اجل رسیده بسرم هوای چوکی/ من ودوستان بنده همگی فدای چوکی
به رقیب من بگویید که خدای آفریده / مره ازبرای چوکی مره از برای چوکی
نفس ازگلو بریدم ،خودزآبرو بریدم / که به من وفانماید دل بیوفای چوکی
گهی رخ بما نمایی،گهی با رقیب مایی/ گه زهردودیده پوشی توچه بدبلای چوکی
بکنید دعا عزیزان که خلد زراه شفقت/ به دودیدگان بنده همو چارپای چوکی
همگان به ریش نازدمنم انکه ازسرشوق/ زریش عزیز دوزم گل متکای چوکی
زپی ات چه زار گریم تموزوبهارگریم/ عزیزدل حزینم توبگو کجای چوکی
اگرت شبی زالفت به کنار من بخسبی / صحرم زبستر آید بوی چوب های چوکی
منم آن خروس نذری، توبیابیا رقیبا !/ ببراز قفا سرم را ومبر زپای چوکی
توبرای قلب وملب ودل ودین و جیب بنده / بخداقسم که جانا توشفامفای چوکی
