«فقیر بودن چیز خیلی گندی است. این هم که آدم احساس کند یک‌جورهایی حقش است فقیر و بیچاره باشد، گند است. آدم یواش یواش باورش می‌شود به خاطر این گرفتار فقر شده که زشت و کودن است. بعد باورش می‌شود به خاطر این زشت و کودن است که سرخ‌پوست است و حالا که سرخ‌پوست است، باید قبول کند سرنوشتنش این است که فقیر باشد. دورِ زشت و باطلی است. کاری‌اش هم نمی‌شود کرد. فقر نه به آدم قوت می‌دهد، نه درس استقامت. فقر فقط به آدم یاد می‌دهد چه طور فقیر بماند».
شرمن الکسی، خاطرات صددرصد واقعی یک سرخ‌پوست پاره‌وقت، برگردان: رضی هیرمندی، تهران، نشر افق.
