طالب نکتایی پوش اشرف غنی و معاونش؛ ملاهای جهادی، شورای صلح و قطع دالر

حرفهای اقای اسماعیل مرادی کاملا درست است اما کمی وارخطا به نظر میرسد / برادر عزیز اشرف غنی میداند که معاون او سرور دانش طرفدار کمی از مردم هزاره را به دنبال خود دارد لهذا فی الحال روی خوش به اقای محمدی و عزیز رویش نشان میدهد و وقتی که پیروز شد باز توسط اسماعیل یون کار رویش و محمدی را تمام میکند و عذر موجهه هم دارد چون ادعا میکند که دوستان و طرفدارانم بین خود درگیری دارند کسانی که اشرف غنی را از قدیم میشناسند همین موضوع را پیشگویی میکنند / دیگر اینکه عزیز رویش نفر ای اس ای نیست و نه با انها در تماس است باید مبالغه نکنیم بلکه درست مسایل را بررسی کنیم رویش درمانده است ودر اوج بیجاره گی فکری قرار دارد و وقتی که شخصی مثال اسماعیل یون برای اشرف غنی سینه پاره میکند و همه کاره امور او هست و به تمام اقلیت ها توهین کرد نفس قرار گرفتن محمدی و رویش در کنار اشرف غنی پشت کردن به تمام هزاره ها تلقی میشود و در قاموس جامعه شناسی به این میگویند که درمانده گی و بیچاره گی و دریوزه گی اجتماعی و سیاسی/ در کتاب منشر شده اسماعیل یون به نام دوهمه سقاوی بخوانید امده است که هزاره ها باید پراگنده ساخته شوند و...... متاسفانه نه تنها رویش بلکه رویش های دیگر هم چون نقش اول و تعین کننده بازی نمیتوانند لهذا چوب سوخت بازی های استعماری میشوند و باعث رسوایی خود و سرافگنده گی قوم میشوند / در مورد جمهوری سکوت باید گفت که حرامزاده های سیاسی و لومپن های لواط کار همه کاره ان سایت هستن و لهذا امیدی به ازادی بیان از ان ها نیست ...

اشرف غنی خر ایا نمیداند که حتی شاگردان لیسه معرفت هم رای خود را بخاطر عزیز رویش به او نمیدهند . معلم عزیز در بین ما هزاره ها طرفدار ندارد رای ما برای استاد محقق میباشد و داکتر عبدالله حتما پیروز است اگر معلم عزیز از چلبازی کار بگیرد برای رای مردم به طرفداری اشرف غنی ما سرش را به کونش میکنیم او حرامزاده مردار حق ندارد که مردم هزاره را بسوی کوچی زاده ببرد . مردم ما همه معلم عزیز را میشناسند و لکه ننگ پدر معلم عزیز که به یگ دختر نوجوان در لیسه معرفت تجاوز جنسی کرده بود و دهها مورد دیگر از جنایات خود و فامیلش را عیان میکنیم

در جریان حمله کوچی ها به بهسود بعضی از مطبوعات افشا کردند که اقای حشمت غنی برادر اشرف غنی توسط قومندان کوچی از جلال اباد به بهسود لشکر و اسلحه میفرستاد تا هزاره ها را قتل عام کنند برادر اشرف غنی به دستور چه کسی این کار را میکرد ؟ او اسلحه و پول از کجا بدست اورده بود ؟ ایا عزیز رویش وجدان دارد ؟ او بچه مردار او مفعول مشهور اگر وجدان داری حداقل در همبستگی با شهدای مظلوم هزاره بهسودی پای دشمنان هزاره را به دشت برچی نکشان. خودت مهم نیست که به چه کسی رای میدهی او اولاد سگ اما مردم هزاره را تحریک نکن که به قاتلین مردم بهسود رای بدهند ...

در جلسه شخصی دوستانه که پریشب چند نفر از افغانها و خارجیها داشتیم صحبت بالای انتخابات افغانستان و موضع رهبران هزاره در قبال ان بمیان امد همگی از موضع منفعلانه سیاسی رهبران هزاره انتقاد میکردن و فقط امید به جناب داکتر صاحب بشر دوست داشتن / محقق که چند سال قبل در پیام تهدید امیزی به داکتر عبدالله اورا از بانیان حادثه افشار قلمداد کرده بود حالا در خدمت او قرار گرفته و خلیلی هم چاپلوسی اشرف غنی پشتون را که در کشتار هزاره های بهسود دست داشت شروع کرده و جالب اینکه اسماعیل یون مسوول تلویزیون زوندون که اصلا مخالف سرسخت هزاره ها است در کنار اشرف غنی حضور دارد.... دوستان خارجی ما تاکید داشتند که هزاره ها سخت در معرض پاشیده گی قرار گرفته اند و خطر طالبان و حکمتیار در 2015 باز انها را تعقیب میکند /

با عرض ادب به همه !
من فقط یک سوال دارم از اقوام ستم دیده و تحت استعمار خرزی ها در طول تاریخ ، آیا انعده برادران که ارزو دارن به اشرف غنی کوچی رای بدهند آینده خود را فکر کردند و یا صرف بخاطر دالر که به جیب یک تعداد بسیار محدود بزرگان شان می افتد فکر کردن. واضیح تلویزیون اشرف غنی کوچی (زوندون) که به ظاهر نزد اسراءیلیون می باشد اعلام می کند که این سرزمین پشتون ها است و دیگر اقوام از این سرزمین نیستند دیگر چه آرزو داشته می توانید از انها؟

فقط یک سوال کفایت میکند اینکه (در طول تاریخ ما هزاره ها چرا مظلوم قرار گرفتم؟)

با احترام

کدام فرقی از نگاه اخلاق و طرز فکر بین اسماعیل یون و عزیز رویش دیده نمیشود هر دو مثل مگس دنبال شیرینی هستند هر دو باعث کون گشادی خود و توهین قوم خود میگردند .... هر دو طعم تلخ حقارت را چشیده اند و بین قوم خود منزوی هستن اما اسماعیل یون یگ برتری دارد و ان اینکه اشرف غنی را به تخت پادشاهی میرساند اما عزیز رویش برای کامیابی قاتل مردم بهسود کون پاره گی میکند.... لعنت بتو خبیث مردارمعلم عزیز کثیف

همزمان با فرا رسیدن انتخابات، هر روز بیش‌تر از پیش، بر شمار القاب اشرف‌غنی احمدزی، نامزد ریاست جمهوری کشور، افزوده می‌شود. تا دیروز اگر هواداران وی، او را «دومین متفکر جهان» می‌خواندند، اکنون لقب «سپهسالار فکری و سیاسی» را نیز از سوی خانم زهرا نادری، دختر سیدمنصورنادری دریافت کرده است. القاب احمدزی اسباب نگرانی‌ام را فراهم نموده است. ترسم از این نیست که نکند رؤیای افلاطون، جامة واقعیت بپوشد و «فیلسوفی»، «شاه» شود. پیر خرد یونان، افلاطون بزرگ، می‌گفت: «فلاسفه، می‌باید شاه شوند». بل نگرانی‌ام از جایی است که القاب کاذب، گاهی هاله اسرارآمیزی بر گرد افراد و اشخاص می‌کشد و آن‌ها را به یک موجود نیمه‌مقدس و نقدناپذیر مبدل می‌سازد و از این طریق، زمینه را برای به قدرت‌رسیدن افراد و اشخاص توتالیتر و مستبد فراهم می‌کند و آزادی‌های فردی را دفن می‌نماید.
اسطوره‌سازی و القاب‌تراشی، یکی از ویژگی‌های جنبش‌های توتالیتر است. جنبش‌های توتالیتر برای آن‌که وفاداری بی‌چون و چرایِ اعضایش را به «رهبر» جلب کنند و اراده وی را در جایی برتر و بالاتر از قانون بنشانند، القاب و اوصاف بزرگی را به رهبران شان انتساب می‌دهند. تجربه تلخ سقوط آلمان در دام جنبش نازی، باید آویزه‌ گوش‌مان باشد. هیتلر، کسی که با ادعاهای بلندپروازانه و برتری‌جویانه خود، جهان را به سوی دومین جنگ جهانی سوق داد، به لقب «رهبر» یا «پیشوا» نیز مفتخر شده بود. او تحت تأثیر این القاب، تا جایی خود را متمایز از دیگران می‌پنداشت که دست به پیشگویی پیامبرانه می‌زد و حرفِ خود را حجت قاطع می‌دانست.
هیتلر، باری اخطارگونه به مجلس نمایندگان آلمان گفته بود: «من امروز می‌خواهم بار دیگر به یک پیشگویی مبادرت ورزم: در صورتی که سرمایه‌داران یهودی ... بار دیگر مردم را به یک جنگ جهانی بکشانند، این‌بار، پیامدِ آن، انهدام نژاد یهود در اروپا خواهد بود».
من از القاب، خیلی می‌ترسم. چون القاب، باعث می‌شود که رهبران، خود را «سوژه» فکر کنند و دیگران را «ابژه». من از اشرف‌غنی احمدزی نمی‌ترسم، اما از این القابش می‌ترسم. چون این القاب باعث می‌شود که او دچار توهم رسیدن به قدرت خیالی، خود را «عقلِ کل» بپندارد و مشکلاتی خلق کند. رفتار اشرف‌غنی احمدزی با دیگران، حتی پیش از آن‌که این القاب را کمایی کند، متکبرانه و از سر غرور و خودبرتربینی بود.
خلیل رومان، همکار او در شورای وزیران، در مورد طرز برخورد اشرف‌غنی با همکارانش در جلسة کابینه می‌گوید: « بر موفقیت‌های خود مغرور می‌بود. خنده‌ی قهقهه را حتی در جلسات کابینه دریغ نمی‌کرد، بدون آن‌که دیگران او را همراهی می‌کردند. پرخاشگری و یکدندگی تا سرحد جنگ و جدال، خصلت او بود. در هنگام سبک وسنگین کردن و توزیع تخصیص‌های کمک یک میلیارد دالری امریکا؛ درحالی که خلیل زاد و بعضی امریکایی‌های دیگر نیز حضور داشتند؛ بر معین وزارت آب و برق و مخصوصاً معین وزارت معارف چنان تاخت که از استعمال سخنان رکیک با صدای بلند تا سرحد چیغ زدن نیز اجتناب نکرد. بعدها معین معارف در جلسه‌ی کابینه تقاضای معذرت خواهی از او کرد و تهدید به استعفا نمود. باری گل آقا شیرزوی در پی برخوردهای لفظی بر سرعدم اجرای تخصیص او را تهدید کرد وکار با پادرمیانی کرزی خاتمه یافت.»
وقتی برخورد اشرف‌غنی احمدزی با همکارانش، پیش از دریافت این القاب، چنین بوده باشد، پس از دریافت آن، حتماً مغرورانه‌تر خواهد بود. درست به همین دلیل است که من مخالف القاب‌تراشی هستم. ورنه، هر قدر دانشمند در این سرزمین، بیشتر باشد، بهتر است. من از روزی می‌ترسم که اشرف‌غنی، با وهم خیالی قدرت، حرف هیچ کسی را هم نشنود و مانند کرها تنها به سخن خود اهمیت بدهد و پس از انتخابات، فکر آشوبگری به مخیّله اش خطور نماید...
عبدالشهید ثاقب- خبرگزاری جمهور

کامنت گذاران گرامی:

برای بیان نظرات مان نباید عفت کلام را فراموش کنیم. ابراز مخالفت یک امر بدیهی و منطقی است، اما شناعت نویسی بی منطقی است. من با موضعگیریهای عزیز رویش مخالفم، اما نمیخواهم ابراز مخالفت خود را در قالب دشنام و کلماتی که منافی عفت انسانی باشد ابراز نمایم. وقتی در صفحۀ مجازی می نویسیم، معنی اش اینست که اگر قرار باشد همان صفحه یک ملیارد بیننده داشته باشد، به همان تعداد نفر کلمات و جملات ما را میخوانند. جملات ما معرف شخصیت ما است، از آنرو خوانندگان پیش از آنکه به مضمون ما توجه کنند، به کلماتی که مضمون ما از آن تشکیل شده توجه میکنند. همان میشود که خواننده از مضامین غیراخلاقی و منافی عفت انسانی پرهیز میکند و چه بسا که در ذهن او خوار و بی مایه نیز تلقی شویم. بیایید عادت کنیم که در مقابله با دشمنان مان هم عفت زبان را حفظ کنیم. کلمات ما معرف شخصیت ما استند. برای ابراز نارضایتی های مان واژگانی رسانایی هستند که میتوانند مبیین مفهوم مورد نظر ما باشند، اما دشنام و بد زبانی نه.

تشکر از توجه تان - اسماعیل مرادی

جای تعجب نیست که دختر سید منصور نادری یک انسان راسیست و گماشته معلوم الحال امریکا و آی اس آی پاکستانرا "قافله سالار فکری وسیاسی " بخواند و به هزاره های بیسواد و نا آگاه اسماعیلی مریدان پدر جنایکار و جنگ سالار ش زگنال دهد که گوسفند وار به این کوچی متعصب رای دهند. سید منصور که در تمام عمرش نوکر قدرت مندان و متجاوزین بوده است از کاندیداتوری کرزی دردور دوم ریاست جمهوری اش حمایت بیدریغ کرد و به هردرو دروازه مردم خودش ودیگران رفت و اورا یگانه لیدر دلسوز و خدمت گذار ملت ومردمش معرفی نمود و حتا اورا به دره کیان دعوت نمود و به گله گوسفندان خود امر فرمود تا در مقابل کرزی خان رژه روند وکثرت گله اش را به مشاده بگیرد. ولی وقتی کرزی خان طالب به مسند ریاست جمهوری تکیه زد به سید منصور اصلاً اعتناهی نکرد وبه خواست های مکرر او که به پسر معتاد، فاسق وفاسدش قومانی امنیه ولایت بغلان را ارزانی دارد، توجهی نکرد. این بار نیز احمد زی کوچی مانند اربابش کرزی ولایت بغلان را به پسر معیوب و هرزه اش و به دخترش چوکی بلندتری را وعده داه است. دیده شود که گله رمه اش کمی شعور پیداکرده و به مقام والای انسانیت تشرف پیداکرده و یا اینکه در همان منزلت گله مانندی ثابت مانده اندو گفته های دختر "پیر" فاسد و فاسقش راآویزه گوش ساخته و از " قافله سالار فکری وسیاسی " دختر پیرش پیروی می کنند .