يو ړوند
سوالګر د لاري پر سر ناست وو، پر يوه کاغذي دړه ئې ليکلي وو:
(زه
ړوند يم هيله ده چي زما سره کومک وکړئ!)
يو شاعر پر
دې لاره تيريدئ ګوري چي د ړوند بيچاره مخ
ته فقط څو سکې پرتې دي، ده هم څو سکې د
ړانده مخ ته کښېښودي او بېله دې چي د ړانده څه اجازه واخلي هغه کاغذي دړه يې را
واخيسته او پر دا بل مخ يې بل اعلان وليکئ، د ړانده مخ ته ئې کښېښول،ځيني روان سو.
د ورځي په
پاى کي چي شاعر بيا له همدې ځايه تيريږي ګوري چي د ړانده سوالګر خولۍ دپيسو څخه ډکه ده.
ړانده
سوالګر شاعر د بوټو پر ږغ وپيژندئ ږغ يې پسي وکئ وروره تاسوسهار زما پر کاغذي دړه
څه وليکل ؟
شاعر ورته
وويل: ساده ليکنه مي وکړه هغه څه چي تاسو ليکلي وو ما په بل ډول وليکل، شاعر
وموسېدئ روان سو.
ولي ړوند
سوالګر هيڅ پوه نه سو چي پر دې کاغذي دړه څه ليکل سوي دي
پوهيږئ چي
شاعر څه ورته ليکلي وو؟ پر کاغذ ليکل سوي وو:
نن د پسرلي
رنګينه او ښايسته ورځ ده ولي افسوس چي زه يې دتماشې څه بې برخي يم
پاملرنه:کله چي مو کار پر مخ نه ځي، و
ستراتيژۍ ته مو تغير ورکړئ، حتما برياليتوب ستاسو په برخه دئ. هر ښه
بدلون په ژوند کي اړين دئ
