د زاهد په کا ڼو ژوبــــل ، دسا قي په غیږ کي پروت وای
یا دسرو وینو یو خال وای ، دتندي په غیږ کي پروت وای
ګرم عشق وای ویــــلي کړي ، دګودر اوبو کــي حـــل وای
پښتنی لپو کي جګ وای ، دمنګي په غیږ کي پروت وای
چـــا پــــه څـــڼــو کــــي ټـــمبلی ، چــا پـټـکو کـي لـګـولـي
لوغړن سوی ببری وای ، دکودي په غیږ کي پروت وای
ســـوی لــوی سـپـیـلـنی وای ، دیـار حسن ته لوګی وای
دپښتو دسرو سکر وټو ، دنغري په غیږ کي پروت وای
چي دمینی مړاوی ګل مي،په سرو وینو را ژوندی وای
خیردی زه دي ځوانیمرګ هم،دمرګي په غیږکي پروت وای
دکاروان یو خوږ غزل وای ،دځګیروي په غیږکي پروت وای
