ادبي بحثونه/ صدیق
الله بدر:(۵۵)
د سحر ګڼ
ځانګړیزه شاعري
(( ما د اسې احساسوله
لکه یو څه مې چې ورک کړي وي، یو څه شي پسې چې ګرځم، یوه ورکه لټومه، دا به مخکې له
دې چې شعر ولیکم ما به احساسوله او نارامه به وم، داسې لکه یو څه چې راکې کم وي
یعنې يو څوک څه ولري خو استفاده نه شي ترې کولای، کله چې ما شعر ولیکه، داسې په
اصطلاح ارضا شومه او احساس مې وکړ لکه هغه څه مې چې پیدا کړي وي.))
