چندروز است که شبکه‌های بیرون مرزی ایران، در برخی کشور‌ها روئیت نمی‌شود؛ یعنی اینکه عده‌ای بسیار زیادی ازمردم کشور‌های جهان، نمی‌توانند صدا وتصویر شبکه‌های رادیو وتلویزیون ایرانی را دریافت کنند.
علت قطع شدن، تصمیم کشور‌های اروپایی مخصوصآ فرانسه می‌باشد.
اولا بنده درهمین وبلاگ با صدای رسا اعلام می‌کنم که: این گونه برخورد ومحدود (خاموش) کردن رسانه‌ها در هرجای دنیا را شدیدا محکوم می‌کنم واین کار را غیر اخلاقی وغیرانسانی می‌دانم.
دیوما: این شب‌ها در لابلای پیام‌های بازرگانی قبل از پخش سریالهای تلویزیون درایران؛ پیام تصویری پخش می‌شود مبنی بر قطع شدن شبکه‌های تلویون ایران در خارج. در انتهای این تصاویر این صدا ونوشته ظاهر می‌شود «خاموشی فراموشی نیست، بلکه سر آغاز ماندگاری» است.
به عقیده‌ای گوینده این پیام، رسانه‌های ایرانی با اینکه قطع (خاموش) شده‌اند مطمئینآ فراموش که نمی‌شود هیچ؛ بلکه در ذهن‌ها ماندگار هم می‌شود.
سیوما: من به این حرف شک دارم، یعنی اینکه نمی‌دانم واقعا این حرف درست است یا خیر؟
اگر فرض را براین بگیریم که پیام و شعار گوینده تلویزیون ایران صحیح است، به این نتیجه می‌رسیم که تا حالا هزاران شبکه تلویزیونی خارجی وهزاران وبسایت و وبلاگ در فضای مجازی، وصد‌ها روزنامه داخلی با اینکه در ایران روئیت نمی‌شود وتوسط دولت‌های ایران فیلتر (خاموش) شده است، ولی همچنان در ذهن مردم ایران ماندگار هستند. این یعنی اینکه هرچه که ایران در این سال‌ها رسانه‌ها را محدود (خاموش) کرده کاری اشتباه وبی ثمر بوده است.
اما؛ اگر فرض را بر این بگیریم که این شعار غلط است وخاموشی مساوی با فراموشی است؛ می‌توان ناله‌های چند روز گذشته ایران را مانند مرغی دانست که در زیر بغل؛ اگر سفت ومحکم بگیری قارقار می‌کند واگر شل بگیری بازهم قارقار می‌کند.
نتیجه اینکه: از دید ایران، رسانه‌هایی ماندگار است که دیده، شنیده وخوانده نشوند.
