شاید شما هم مانند صاحب این قلم هنوز با بصیر احمد دولت آبادی آشنای نداشته باشید؛ اگر چنین است، حتما این مطلب را بخوانید.
قبل از نشر مطلب به عنوان مزاری ماندگار ترین تلاش درتاریخ هزاره های افغانستان،که
در اواخر اسفند ماه سال ۱۳۹۰ در وبسایت جمهوری سکوت نشر شده بود، بنده
اصلا نامی از ایشان نشنیده بودم. اما بعد ازنشرآن مطلب مخصوصا توضیحات قبل
از نشراین پی دی اف،
دریافتم که با چه شخصیتی طرف هستم. در آن زمان، دوستی در وبلاگش نوشه بود
(بصیر احمد دولت آبادی در شهید بابه مزاری ذوب شده است) شاید منظورش نشر پی
دی اف بالا باشد، شاید هم از نظر حزبی وعقیدتی مخالف هم باشند. به هرحال
بصیر احمد چه در خودوعقایدش ذوب باشد ویا درتفکر بابه مزاری، به حال روز ما
در این زمان هیچ فرقی ندارد زیرا بصیر احمد خود برگه‌های تاریخ نانوشته،
ازسالهای خانه خرابی هزاره‌های افغانستان است.
اگرچه ایشان را
از نزدیک زیارت نکرده‌ام اما با مطالعه‌ای دست نوشته‌هایش، همراه با او در
تونیل زمان سفر می‌کنم وبا خوشی‌هایش خوش وبا دلتنگی‌هایش دلگیر می‌شوم.
بصیر احمد دولت آبادی، وبسایتی دارد با این ادرس:http://chakbashi.com/ که
بنده به تمام خوانندگان در فضای مجازی توصیه می‌کنم این وبسایت را لینک
کنند ومطالبش را به خوانش بگیرند. به عقیده این حقیر می‌شود ساده نوشت.
می‌شود از جملات قلمبه وسلمبه استفاده نکرد. می‌شود آنچه که در دل نهفته
هست را، با خلوص نیت روی کاغذ آورد. می‌شود با ساده‌ترین وسیله به تونیل
زمان سفر کرد وخلاصه اینکه می‌شود با تحریر مطلب خوب، به قلب دیگران راه
یافت.
برداشت من از دست نوشته‌های بصیر احمد دولت آبادی این گونه بود. شما هم سری به وبسایت ایشان بزنید.
