چه بگویم وچطوری بگویم؟ اصلا نگویم بهتره؛ اما نمی‌شه!
جان مولا خیلی دلم خواست ننویسم ولی نشد.
خب قضیه مربوط همین ثبت نام استرالیا می‌شود.
بنده
با تبلیغات که انجام دادم ومتعاقب آن منع وراهنمایی مهاجرین از ثبت نام
اینترنتی، جای شما خالی کلی از لحاظ مالی ضررکردم. خب چطوری عرض می‌کنم.
حقیر
از زمان ثبت نام آمایش۳ که مهاجرین برای اولین بار نام اینترنت رابه صورت
عمومی شنیدند واستفاده کردند، مستقیما با اینترنت سرو کاردارم. خب طبیعتا
«در این چند سال بسیاری از هموطنان مهاجر این قضیه را می‌دانند وهرزمان که
کاری با اینترنت دارند، برای انجام ویا مشاوره نزد بنده تشریف می‌آورند.
بله؛
در قضیه فعلی هم چنین اتفاقی افتاد؛ من برای آن‌ها خدمات انجام ندادم که
هیچ، تازه منع هم کردم و آن‌ها به کافی نتهای دیگر مراجعه کردند. این طور
شد که کلی دوهزار تومانی ازکف دادم.
من می‌توانستم چشم‌هایم را ببندم وکمی هم پیازداغش را زیاد کنم وکلی دوهزارتومانی به جیب بزنم.
یه چیزی بگو دلم می‌خواهد کلی بدو بیرا بشنوم. نترس نظرت رابگو. پوستم کلفته.
