مونا زن جوانی است که در عرصه ساختمان کار می کند اما به خاطر شرم از جامعه هنگام کار چادری می پوشد. او می گوید که به این دلیل کار می کند که کرای خانه را بپردازد. شوهر معتاد مونا بعد از یک و نیم سال ازدواج او را رها کرد و مونا سرپرستی خانواده خود و مادرش را به عهده گرفته است. این خانم نمونه ای است از قوت زنان افغان. این زنان ارزش این را دارند که ما برای حقوق شان، برای فرصت های بهتر و برابر برایشان، برای ایجاد حس احترام و عزت در مقابل شان در سرک ها و در اجتماع کار کنیم. پس بیایید به جای اینکه انرژی خود را صرف زن ستیزی و آزار و اذیت زنان کنیم و یا صرف این کنیم که در مورد رفتار و یا پوشش زنان غیبت کنیم، به این بپردازیم که چگونه می توانیم به این زنانِ جامعه که در برابر مشکلات روزانه ایستادگی می کنند کمک کنیم. هر کدام ما حداقل یک زن را می شناسیم که در شرایط مونا قرار دارد، اما چه تعداد ما حاضر است، کاری برای مونا و امثال او بکند؟
دسته‌بندی شده در: یادداشت ها 
